FORTRAN da KOMUT ve İŞLEM HİYERARŞİSİ
Fortran90/95 de kullanılan karakter kümesi :
|
Sembol sayısı |
Tip |
Değerler |
|
26 |
Büyük harf |
A-Z |
|
26 |
Küçük harf |
a-z |
|
10 |
Rakamlar |
0-9 |
|
1 |
Alt çizgi |
_ |
|
5 |
Aritmetik semboller |
+ - * / ** |
|
17 |
Değişik semboller |
( ) . = , ' $ : |
Bir Fortran programıüç ana kısımdan oluşur:
1. Tanımlama kısmı:kullanılacak sabitler veya değişkenler vs. tanımlanır.
2. Çalışma kısmı:yapılacak işlemler vs. kullanılır.
3. Sonlandırma kısmı:çıktı işlemleri yapılır (STOP, END).
Bazı bilgisayarlardaki gerçel sayıların duyarlığı ve limitleri.
|
Bilgisayar |
Toplam bit |
Taban bit |
Noktadan sonraki |
Üstel kısmın |
üstel kısmın |
|
VAX |
32 |
24 |
7 |
8 |
10-38 ile 1038 |
|
IBM PC |
32 |
24 |
7 |
8 |
10-38 ile 1038 |
|
Sun Sparc |
32 |
24 |
7 |
8 |
10-38 ile 1038 |
|
Cray |
64 |
49 |
14 |
15 |
10-2465 ile 102465 |
Fortran programlama dilinde komut ve işlemler önceliklerine göre yapılır. Bu komut ve işlem önceliği sırası aşağıdaki listelerde verilmektedir: Komut sıralaması: ----------------- 1. PROGRAM 2. PARAMETER 3. IMPLICIT 4. EXPLICIT 5. DIMENSION 6. COMMON 7. DATA 8. Satır fonksiyonları 9. Programın gövdesi 10. END 11. SUBROUTINE ve FUNCTION alt programları İşlem sıralaması: ----------------- 1. Parantez içeren işlemler en içteki parantezlerden dışarıya doğru yapılır, 2. Üstel işlemler sağdan sola doğru yapılır, 3. Çarpma ve bölme soldan sağa doğru yapılır, 4. Toplama ve çıkarma soldan sağa doğru yapılır, 5. Koşul işlemcileri (==, /=, >, >=, <, <=) soldan sağa doğru yapılır, 6. Bütün .NOT. işlemleri yapılır 7. Bütün .AND. işlemleri soldan sağa doğru yapılır, 8. Bütün .OR. işlemleri soldan sağa doğru yapılır, 9. Bütün .EQV. ve .NEQV. işlemleri soldan sağa doğru yapılır,Fortran programlama dili hazır çeşitli iç komutlarına/fonksiyonlara sahiptir. Örnek olarak SIN(X), COS(X) vb verilebilir. Koşullu Mantıksal İşlemciler.
|
Yeni |
Eski |
Anlamı |
|
= = |
.EQ. |
Eşit |
|
/= |
.NE. |
Eşit değil |
|
> |
.GT. |
Büyük |
|
>= |
.GE. |
Büyük eşit |
|
< |
.LT. |
Küçük |
|
<= |
.LE. |
Küçük eşit |
Karakterlerin birbirine eklenmesi // işlemcisi ile yapılır.
'Adı'//' Soyadı' ekleme işleminden sonra 'Adı Soyadı' şeklini alır.Intrinsic Fonksiyonlardan bazıları.
|
Fonksiyon adı ve argumanı |
Fonksiyon değeri |
Arguman tipi |
Sonuç tipi |
Açıklama |
|
SQRT(X) |
|
gerçel |
gerçel |
X>=0 |
|
ABS(X) |
|X| |
gerçel/tamsayı |
gerçel/tamsayı |
X in mutlak değeri |
|
ACHAR(I) |
|
tamsayı |
CHAR(I) |
I konumundaki karakter |
|
SIN(X) |
sin(x) |
gerçel |
gerçel |
x (radyan) in sinüs değeri |
|
COS(X) |
cos(x) |
gerçel |
gerçel |
x (radyan) in kosünüs değeri |
|
TAN(X) |
tan(x) |
gerçel |
gerçel |
x (radyan) in tanjant değeri |
|
EXP(X) |
ex |
gerçel |
gerçel |
x in exponansiyeli |
|
LOG(X) |
loge(x) |
gerçel |
gerçel |
x in doğal logaritması |
|
LOG10(X) |
log10(x) |
gerçel |
gerçel |
x in 10 tabanına göre logaritması |
|
IACHAR(C) |
|
CHAR(I) |
tamsayı |
ASCII numarası |
|
INT(X) |
|
gerçel |
tamsayı |
gerçel sayının tam kısmı |
|
NINT(X) |
|
gerçel |
tamsayı |
x e en yakın tamsayı değeri |
|
REAL(I) |
|
tamsayı |
gerçel |
gerçel sayıya çevirme |
|
MOD(A,B) |
|
gerçel/tamsayı |
gerçel/tamsayı |
a nın b ye bölümünden kalan |
|
MAX(A,B) |
|
gerçel/tamsayı |
gerçel/tamsayı |
a ve b nin maksimum değeri |
|
MIN(A,B) |
|
gerçel/tamsayı |
gerçel/tamsayı |
a ve b nin en küçük değeri |
|
ASIN(X) |
sin-1(x) |
gerçel |
gerçel |
sinüs ün tersi |
|
ACOS(X) |
cos-1(x) |
gerçel |
gerçel |
kosünüsün tersi |
|
ATAN(X) |
tan-1(x) |
gerçel |
gerçel |
tanjantın tersi |
Programlama öğütleri-1
1. Fortran programlarınızı serbest formatta yazınız,
2. Anlaşılır (türkçe karakter içermeyen) değişkenler kullanınız.
Örneğin adi, soyadi, pi, toplam vs.
3. Daima IMPLICIT NONE ifadesini kullanınız.
Bu ifade derleme aşamasında hata noktasını yakalamanızı sağlar,
4. Her programınız için veri sözlüğü oluşturun.
Yani programda kullandığınız değişkenleri açıkça deklare ediniz
ve tanımlayınız. Fiziksel niceliklere uygun değişkenlerle verilerinizi
isimlendiriniz (yol, enerji, is, saat, zaman vs).
5. Sabitleri program içinde değişik olarak yazmamaya dikkat edin.
Örneğin p sabiti için programın bir yerinde 3.14
başka bir yerinde 3.141593 gibi bir değer kullanmayınız.
6. Sabitler için kullanabileceğiniz en fazla duyarlı hane sayısını kullanınız.
Örneğin p için 3.14 yerine 3.141593
7. Programınızda gerçel dünyadaki değişkenler tamsayı kullanmanızı gerektiyorsa
tamsayı, gerçel sayı kullanmanızı gerektiriyorsa gerçel sayı kullanınız.
Örneğin zaman veya yol için gerçel sayı değişkenleri, sayaç için tamsayı değişkenleri
kullanınız.
8. Tamsayı ve gerçel sayılarla ilgili işlemler yapacaksanız tamsayıları gerçel sayıya veya
gerçel sayıları tamsayıya çevirerek yapınız.
Bunu REAL, INT ve NINT fonksiyonları ile yapınız.
9. Formülün okunmasını kolaylaştıracaksa fazla parantez kullanınız.
10. Klavyeden girilecek verilerin ne olduğunu kullanıcıya ekrandan yansıtınız.
11. Değişkenlere, onları kullanmadan önce mutlaka başlangıç atamalarını yapınız.
Atama işlemlerini READ veya deklarasyon satırlarında yapınız.
12. İşlem çıktılarında fiziksel birim gerekiyorsa kullanınız. Bu program çıktılarının
kolay değerlendirilmesini sağlar.
13. Programınızın dökümanı şu özellikleri içermelidir:
- AD : programın içerildiği dosya adı
- PROGRAMCI : Programı yazan kişi
- TARİH : programın yazıldığı tarih
- SÜRÜM : Programın sürüm numarası
- AMAÇ : Proplemin tanımı
- GİRDİ : Giriş verileri ve formatları
- ÇIKTI : Çıkış verileri ve formatları
- PARAMETRE : Parametre isimleri, anlamları, ve fonksiyonları
- STRATEJİ : Programın probleme yaklaşımı
- ALTPROGRAM: Altprogramların listesi ve tanımları
- SINIRLARI ve KISITLAMALARI : Programın yapabilecekleri ve yapamayacakları
- HATA KONTROLÜ : Oluşabilecek hataların listesi açıklamaları
- DEĞİŞKEN ve SABİTLER : Değişkenlerin ve sabitlerin listesi ve kullanım amaçları