Zoals het een welkomswoord betaamt: welkom op deze site kameraad. Een jachtig gevoel bekruipt je nu terwijl je hersentjes malen en malen. Wat doe ik hier, denk je nu. Je hebt het gevoel dat je iets smerigs, iets onreins aan het doen bent.
Maar wees gerust, dat ben je niet. Je bent op zoek naar vermaak en hebt het gevonden. Ik zal een korte uitleg geven. Begin dit schooljaar, september ongeveer, hebben een vriend en ik de koppen bij elkaar gestoken. Mijn partner in crime Robert Heykoop en ikzelf (Mark Merks) hebben toen besloten om, in voor en tegenspoed, onze namen aan een site te verbinden. Op deze site zouden we dan alles wat ook maar in ons hoofd opkwam plaatsen. Columns, recensies, interviews, quotes die wij zo goed vinden dat we die willen meededelen, het maakt ons allemaal niet uit. Kijk eens rond op de site zou ik zeggen. Nog niet alles doet het, maar dat komt nog wel goed. Dit is namelijk nog steeds een projectje naast school, om ons creatieve ei ook kwijt te kunnen raken.
Krijg je last van inspiratie terwijl je dit aan het lezen bent? Pen het op en stuur het naar [email protected] zou ik zeggen. We zetten je bij het kopje Gastschrijvers neer. Nog niet echt drukbevolkt, ik weet het, maar daar wordt aan gewerkt.
En vrees niet. We zijn helemaal niet zo links als de opening van de site doet vermoeden. Het heeft twee redenen. Allereerst zijn wij druk bezig een wereldimperium op te bouwen. Ons Collumnisme wordt een geheel nieuwe culturele stroming. Binnen nu en twintig jaar verwacht ik tot minister-president gekozen te worden.
Verder vonden we het een lumineuze grap. Om jullie gerust te stellen, in feite ben ik zo extreemrechts als maar kan. Oh, denkt u nu, gelukkig. Ja, vond ik ook. Niet dat mensen de verkeerde indruk krijgen.
Met vriendelijke groet,
Marx
p.s.: mijn woorden met een korreltje zout nemen, ik verval graag tot spot.
|
