Op 31 december 2003 stoppen we weer met de pil, met de verwachting dat het net als bij Shiva niet in 1 of 2 of 3x raak is. Helaas is dit ook weer zo, mijn cyclussen varieren van 38 dagen tot 160 dagen. Door deze cyclussen ben ik maar in juni begonnen met tempen, dit heeft niet veel resultaat de temperatuur schommelt heel erg en komt daarbij nooit boven de 36.69 uit. Het lijkt er verdacht veel op dat ik geen eisprong heb. We besluiten om er mee naar de huisarts te gaan als we na 15 maanden nog bezig zijn.
30 september (Shiva's verjaardag) word ik weer eens ongi dus we beginnen weer met een nieuwe cyclus. We tempen en tempen en tempen. Op 18 november 2004 heb ik het helemaal gehad en besluit ik om er even mee te stoppen. Dit stoppen is maar van korte duur op maandag 29 november ben ik toch maar weer begonnen en tot mijn grote verbazing heb ik een hoge temperatuur.
Men zegt dat je na 18 dagen een hoge temperatuur te hebben je er bijna zeker van kan zijn dat je zwanger bent. Na een week een hoge temp te hebben gemeten begin ik steeds ontzettende buikpijn te krijgen en denk dat ik gewoon weer ongi ga worden. Als er op 10 december ook nog eens misselijkheid bij komt en op de 11e heel veel jeuk besluiten we toch maar te gaan testen. Een heel vaag streepje wat ik eigenlijk geen streepje durf te noemen komt er uit. Vandaag 12 december testen we met ochtendurine:
Voor degene die niet snappen wat 2 streepjes betekenen: We zijn weer zwanger :-)
15 december 2004
Het liefst wil ik het van de daken schreeuwen, ik ben zo misselijk!!! Geweldig! Ik kan het nog steeds niet helemaal bevatten, ik heb zelfs nog een test besteld bij Babybrabbel om toch echt zeker te weten dat die trekpleister testen gelijk hebben, hoe erg kun je zijn? Vandaag zit ik al de hele dag in mijn uppie thuis omdat er een wasmachine reparateur langs koomt tussen 10.00 uur en 14.00 uur, het is natuurlijk alweer onder hand 13.26 uur en ik heb goed de balen, want ik wou toch echt vandaag onze kerstkaarten op gaan halen, ik ben nog nooit zo laat geweest met kerstkaarten. owja en ik wil mijn jurk afmaken, hoe nog maar 2 dingen uit te tekenen en te knippen en dan kan het naaiwerk beginnen, moet mij alleen wel haasten als ik ook voor Shiva nog een jurk wil maken. Zo dit is het weer even voor nu!
17 december 2004.
gisterochtend begon heel normaal totdat ik roze afscheiding kreeg. Gistermiddag werd het bloeden steeds heftiger en heftiger, netals de krampen, rond 19.15 hielden de krampen op en rond 19.30 uur heb ik ons vruchtje verloren. Toen het bloeden begon had ik mij er al bij neergelegt dat het mis ging, vooral omdat ik nog niet helemaal bevatte dat ik echt zwanger was, pas toen ik het vruchtje op het wc papiertje had kreeg ik echt de klap. Lichamelijk valt het mij mee, maar geestelijk, ik kan de pijn niet beschrijven. Het enige wat de pijn verzacht is op het moment de gedachtendat dit niet voor nix is gebeurt dat er een rede voor moet zijn geweest dat mijn lichaam ons vruchtje heeft afgestoten.
11 maanden en eindelijk we waren zwanger, waarom mochten wij niet langer op onze wolk blijven zitten?
ik vermeld dit nu gelijk omdat ik het van mij af wil schrijven.
Waarom zijn er zoveel vragen,
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn?
Liefs Laureen Trotse mama van Shiva
Na de Miskraam
TERUG NAAR HET HUIS VAN LUCIFERTJE
