Net als de retoren
Ja, ik heb besloten ook wat dit betreft, de retoren van onze tijd na te volgen die zichzelf gewoonlijk voor goden houden als ze net als bloedzuigers een dubbele tong blijken te hebben, en die het een geweldige prestatie achten om in Latijnse zinnen af en toe Griekse woordjes in te voegen als een soort mozaiekwerk, ook al zou het toevallig nergens op slaan. En als de vreemde woorden op zijn, duiken ze uit vermolmde boeken vier of vijf antieke termen op om daarmee de lezer zand in de ogen te strooien; de bedoeling is dat zij die ze begrijpen, meer en meer met zichzelf ingenomen raken en dat zij die ze niet begrijpen, juist daarom des te meer bewondering krijgen omdat het zo onbegrijpelijk is. Dit is immers ongetwijfeld een aardig soort genoegen van onze aanhangers: hoe buitenlandser iets is, des te meer kijkt men ertegenop. Ook al streven sommigen naar iets meer, laten zij toch maar lachen en klappen en als de ezel hun oren bewegen opdat de anderen denken dat zij het best begrijpen.
En dat is dan dat. Nu keer ik snel terug naar mijn onderwerp.
[Erasmus]