Ik heb goed nieuws. Donderdag de 22e ga ik mijn auto halen bij Renault. Ik mag hem dan eindelijk meenemen.
Ik ben zo blij.
Met mijn oren gaat het iets minder. Ik ben gister weer naar de huisarts geweest omdat er maar niks veranderde. Ik heb, ten gevolge van de oorontsteking, een zware ecxeem in mijn oren. Ik heb weer nieuwe druppels gekregen en moet vrijdag terug komen. Voorlopig mag ik nog steeds niet zwemmen, maar vrijdag beoordeelt de huisarts het dan opnieuw.
Ik heb een hoop te vertellen.
We beginnen op 29 mei, de dag waarop ik naar Eindhoven vertrok voor het begin van een pittige trainingswee gevolg door de Nederlandse Kampioenschappen. Van maandag tot vrijdag hebben we s'ochtends getrained in een 50 meter bad van 4 banen. 's middags was de training meestal in het 25 meter springbad. De tongelreep is wel een ongeloofelijk moi bad geworden.
Zaterdag 3 juni was het eindelijk zover, de NK en tevens het eerste kwalificatie moment om WK limieten te zwemmen. Op de NK zwom ik 4 afstanden. Ik begon met de 50 meter vrijeslag. Deze race gting echt beter dan verwacht. Mijn eindtijd was 0.45.86. Goed voor een PR, NR en een WK-limiet. Mijn tweede afstand, de 200 meter vrij, ging qua tijde ontzettend goed, alleen de indeling van mijn race verliep niet helemal zoals ik gewild had. Toch zwom ik voor deze afstand een PR, NR en een WK-limiet. Mijn eindtijd was 3.31.70. Na de 200 meter vrij ben ik mijn fastskin aan gaan trekken. Ik begon 's middags met de 50 meter rugslag. Ook een afstand waar ik een WK-limiet op wilde zwemmen. Deze race ging ook erg goed en mijn eindtijd was 0.50.55. Goed voor een PR, NR en een WK-limiet. Mijn laatste afstand was de 100 meter vrijeslag. Deze afstand ging echt beter dan verwacht en ik eindigde in een tijd van 1.37.92. Weer was mijn tijd goed voor een PR, NR en een WK-limiet.
Ik sloot de NK af met 4 Persoonlijke Records, 4 Nederlandse records en 4 Wereld Kampioenschap-limieten.
Na de NK mochten we naar huis en 5 juni moesten we om 10.00 uur verzamelen op Schiphol.
Zondag ochtend begon het. Zaterdag had ik een beetje last van mijn keel maar verder niks bijzonders. Zondag ochtend werd ik wakker met keel, hoofd en oorpijn. Ik nam paracetamol in, gebruikte oor en neusdruppels maar niets hielp. Nadat ik de hele dag in mijn bed door had gebracht en er niks was veranderd besloot ik de bondscoach maar eens te bellen. Ik vertelde hem het verhaal en vroeg wat ik nu het beste kon doen. Ik moest maar even langs de huisartsenpost gaan en hem dan terugbellen. Zo gezegd zo gedaan. Bij de huisartsenpost kreeg ik te horen dat er niks aan de hand was en dat ik alleen een beetje last zou krijgen van mijn oren bij het vliegen. Niks ernstigs, dus ik kon gewoon mee naar Tsjechie. Nou dat had ik achteraf beter niet kunnen doen. Maandag tijdens de reis voelde ik mij niet echt 100%. Na en tijdens de vlucht had ik hartstikke veel last van mijn oren. Druppels en veel kauwgum hadden niks geholpen. Ik voelde mij de hele reis naar het hotel erg beroerd en had veel last van mijn oren. 's avonds bij het avondeten was het zo hevig dat ik mijn tranen moeilijk binnen kon houden. Ik kreeg van de bondscoach te horen dat ik vanacht een kamer alleen kreeg, zodat ik van niemand last had en dat niemand last van mij had. Leuk vond ik het niet en die nacht kwamen ook de tranen. De volgende ochtend zou ik gewoon met iedereen gaan ontbijten en daarna bij mijn kamergenoten Lisa en Marlou komen te liggen. Die nacht heb ik heel slecht geslapen. Na het ontbijt ging ik verhuizen van mijn kamertje alleen naar de kamer van Lisa en Marlou. Dat vond ik een stuk gezelliger. Er werd besloten dat ik niet mee zou gaan trainen maar terug mijn bed inging. De dinsdag en de woensdag heb ik haast de hele dag in bed gelegen tenzij wij gingen eten.
De donderdagochtend. Gister had ik met Hans, de bondscoach, besloten dat ik donderdag ochtend zou gaan trainen. Nou dat ging dus mooi niet door. Ik werd wakker met onzettend hevige oorpijn. Hans en Chris, de manager, besloten er een dokter bij te halen. Een paar uurtjes later vertok ik met Chris naar een KNO-arts. Ik schrok van wat ik daar te horen en te zien kreeg. Ik had fixe oor ontsteking. Ik kreeg te horen dat ik niet mocht zwemmen en dat de arts het raar vond dat de arts bij de huisartsenpost van zondagavond niks had gezien en mij gewoon had laten vliegen. De onsteking werd uit mijn oor verwijdert en mijn zware medicijnen keerden wij terug.
Vrijdagochtend ben ik op mijn bed blijven liggen maar �s middag ben ik met het team meegegaan naar het zwembad om te kijken bij de wedstrijd. De zaterdag ochtend bleef ik weer in het hotel omdat ik die nacht ervoor heel slecht geslapen had vanwege de oorpijn. Zaterdag middag ben ik wel weer meegegaan naar de wedstrijd.
Zondagochtend moesten we de koffers op een kamer zetten en daarna vertrekken naar het zwembad voor de laatste afstanden.
De terugreis verliep redelijk snel en ik had niet veel last, maar bereidde mijzelf voor op de vlucht. Want zoals ik had verwacht verliep de terug vlucht niet helemaal pijnloos. Mijn oren klapte weer dicht en ik was blij toen we geland waren. Op schiphol stonden mijn ouders en mijn zusje mij op te wachten. Ik moet eerlijk toegeven dat ik blij was om weer thuis te zijn.
Maandag ben ik �s middag langs mijn eigen huisarts gegaan. Hij verteld mij dat hij mij maandag nooit had laten vliegen omdat ik toen al in het bezit was van een oorontsteking die de dienstdoende arts op de huisartsenpost had moeten constateren. Ik ben nu ook in het bezit van een bijholteontsteking waardoor ik dus last had en heb van mijn neus en keel. Ik heb weer nieuwe medicijnen gekregen en mag voorlopig de eerste week niet zwemmen. Ik ben dus mooi in de aap gelogeerd!!!!!!!!!!