Amerika deel2

 6 nov Grand Canyon stond ook het verlanglijstje dus we moesten daar maar eens heen trekken. Het zou erg vervelend zijn om te lezen dat de rit weer prachtig was dus daar stoppen we maar mee.
Door de grand canyon stroomt de Colorado weliswaar getemd maar is nog steeds te zien de rivier heeft verschillende lopen gehad door de eeuwen heen en samen met de ijstijd is de aarde letterlijk gescheurd (alsof een kind een krant heeft stukgetrokken maar dan drie dimensionaal) je kunt verschillende steenlagen zien (en zo ook begrijpen dat de wereld er miljoenen jaren geleden anders heeft uit gezien er is een zee geweest een woestijn later weer een moeras enz.) die allemaal weer een andere kleur hebben de slijtage waar de rivier heeft gelopen zorgt voor grillige vormen en met maar heel weinig fantasie zie je allerlei hoofden, beesten e.d.
Duidelijk dat dit 1 van de zeven wereldwonderen is.We hebben ons goed vermaakt met wandelingen en het bekijken van de Japanse toeristen, die een bus uitstormen en druk bezig zijn met foto's van elkaar maken zodat ze het indrukwekkende van de GrandCanyon volledig mis lopen!

8 nov We vertrekken met hagel en sneeuw, krijgen 200 km een stevige kopwind en eindigen in de Californische storm.
Op weg naar Zion N.P. komen door Navajoland heen, het zijn de uitlopers van de Grand Canyon waar de Indianen hun land hebben en je mag er gewoon zonder permit doorheen rijden Het is duidelijk dat dit indianenland is: er groeit niets, er bloeit niets en een slang kan er nog geen bestaan op bouwen!
Ze zijn erg bezig met het verkopen en maken van sieraden die ons budget ruim te boven liggen 80u$ voor een aarden potje is slechts een voorbeeld wel jammer want er zit mooi spul bij. 
Het begint te regenen en niet zo zachtjes ook uiteraard regent het hier nooit alleen als wij er zijn en komen dan ook zeiknat in een plaatsje Kanab waar we noodgedwongen een motel nemen met kachel toch handig als je koud bent en je wilt kleren drogen en een hete douche en een tv waarop we zien dat heel California compleet onder is gelopen en al die rommel komt onze kant op dus we besluiten nog maar een nacht te blijven, kunnen we ondertussen mooi Mexico uitgaan zoeken.

11 nov Het is weer droog als we richting Zion gaan het zonnetje schijnt maar op de fiets blijft het koud de handvat verwarming van Jolanda's fiets werkt niet meer dus we stoppen regelmatig om warm te worden en zo komen dus in Zion aan. We zijn vreselijk blij met onze Nationale Parken pas waar we met z'n tweeen alle parken kunnen bekijken anders zou alleen Zion ons al 40u$ gekost hebben terwijl de pas maar 50u$ kost en een jaar geldig is.
Zion is inderdaad fantastisch, een smalle weg slingert door de canyon heen en je voelt je echt klein duimpje nu. Overal waar je kijkt zie je de geweldige bergen om je heen, dankzij de regen van de afgelopen dagen zien we nu het vriest de ijspilaren aan de canyon hangen. echt een aanrader.

We rijden na Zion in een dag door opnieuw naar Las Vegas waar we de onderdelen kunnen ophalen en de olie verversen, tevens hebben we nieuwe voorbanden nodig. In Calville Bay  Lake Mead (op de zelfde plek waar we een dag of tien geleden ook hebben gestaan) bengen we de nacht door. Opnieuw wordt Mexico onder de loep genomen zodat we niet voor verassingen komen te staan als we de grens over gaan.

14 nov We vertrekken vandaar opnieuw via de Hoover Dam richting Arizona we vinden een leuk cafeetje waar we koffie drinken en zelfs binnen mogen roken iets heel aparts in Amerika.
Onderweg naar Phoenix komen we Gwen en David tegen, twee rond de 70 jaar oude Amerikanen ze hebben een camper gehuurd om een weekje Zion park te doen en ze zijn zo onder de indruk van onze reis (met name Pakistan waar ze zelf drie jaar hebben gewoond) dat ze ons uitnodigen om bij hun de nacht door te brengen.
Ze wonen in een buitenwijk van Phoenix (Tempee) een echte wereldstad en onderweg er naar toe op de snelweg wordt Jolanda bijna van de weg gereden door een auto die haar niet gezien heeft (iets wat motorrijders wel zullen herkennen) Het gaat gelukkig goed door snel te remmen en de juiste beslissing te nemen.
Gwen en David wonen wat je noemt erg mooi, een gigantisch huis met zwembad twee badkamers en veel erg veel ruimte in het huis. Het klikt erg goed en we blijven kletsen over de reis hun ervaringen in het buitenland en ga zo maar door. We krijgen een rondrit door de stad en David verteld trots over het kunstmatige meer die ze hebben aangelegd in de woestijn, hij is wat je noemt erg begaan met de Tempee.

Het werd tijd voor Mexico en we rijden richting grens, in het boek hadden we al gelezen dat je de motor moest importeren en daar papieren voor moest hebben, met uiteraard veel stempels. Ook stond er in het boek hoe je dit moest doen niet aan de grens maar in het land zelf bij een wat vaag gebouwtje. Dus wij rijden zonder problemen het land in, niemand die wat zegt en ons controleert en na zo'n 80 km het land in te zijn komt bij beide toch het gevoel naar boven er klopt iets niet, we hebben geen gebouw gezien en ook geen papieren dus, (echte illegalen dus) wat nu: er is maar een mogelijkheid terug naar de grens dus, zoals we binnenkomen kunnen we ook het land weer uit. Dus we zijn weer terug in Amerika waar we de nacht doorbrengen en morgen dus de grens nemen naar Mexico en dat kun je lezen in de volgende nieuwsbrief.