Današnja imena uglavnom imaju veoma dugu istoriju, a neka vode poreklo i od indoevropskih vremena. Prethrišćanska, odn. paganska, imena se sreću i danas, ali su ipak proređena.
Prelaskom na hrišanstvo i imena se menjaju u tom pravcu, te stoga većina hrišćanskih zemalja ima zajednički skup imena, iako se ta imena često izgovaraju i pišu drugačije. Uprkos tome što većina ljudi voli ili želi da misli da su to domaća imena ("srpsko" ime, "englesko" ime itd), najveći deo tih imena potiče iz hebrejskog, grčkog, latinskog ili jednog od ranih germanskih, slovenskih ili keltskih jezika. Imena se mogu smatrati srpskim, engleskim itd, u smislu da su vremenom prilagođena tom jeziku (npr. Georgos, Jorgos (grč.) se u srpskom pojavljuje kao Đorđe, u engleskom kao George [Džordž], francuskom Georges [Žorž], španskom Jorge [Horhe], ruskom Jurij, nemačkom Georg, Jürgen itd).
Važan izvor su uvek bila imena poznatih svetaca, jer je crkva uvek podsticala davanje imena deci po imenima svetaca. Neka od tih imena potiču iz Novog Testamenta, gde su imena generalno hebrejskog (Jovan, Matija, Marija) ili grčkog (Petar, Luka, Stefan) porekla. Stari Testament u ranijim periodima nije bio toliko često izvor za davanje imena, ali se to donekle promenilo kasnije. Poreklo tih imena je uglavnom hebrejsko: Adam, David, Eva, Sara, Rebeka, Miriam itd.
Fond imena je uvećavan i kroz varijacije tradicionalnih imena (Nikoleta od Nikola ili Anamarija spajanjem dva imena: Ana i Marija), skraćenim oblicima (Dora od Teodora, Boris od Borislav ili Sandra i Saša od Aleksandra, Aleksandar itd) i izmišljenim imenima (Lavona i sl). Postoje i mnogi ženski oblici muških imena (Aleksandra od Aleksandar, Jovana od Jovan itd). Znatan broj imena su prevodi iz drugih jezika, npr. grčko Teodor(a) i Dorotej(a) nalazi svoj ekvivalent u slovenskom Bogdan, Božidar ili grčko ime Demosten uz germansko Volkhard i sl.