Tuktuk (Sumatra, Indonesie), 2 juni 2002
Berastagi zullen we in de eerste plaats herinneren als de plaats waar we de openingsmatch van de wereldbeker voetbal 2002 zagen. Veel meer hebben we er niet gedaan. We waren van plan om een nabijgelegen vulkaan te beklimmen maar dat idee hebben we uit veiligheidsoverwegingen moeten laten varen. De laatste tijd zijn er heel wat toeristen beroofd van al hun bezittingen, zo kregen we te horen. Dat wilden we niet meemaken dus namen we maar de eerstvolgende bus, weg van deze piratenberg.
We zijn nu in Tuktuk, op Samosir, in Danau Toba. Dit vraagt om een streepje uitleg, toch? Danau Toba is een gigantisch meer, het grootste in Zuidoost Azie. Het is eigenlijk een volgelopen krater van een mega vulkaan. Middenin dat meer ligt het eiland Samosir dat na het meer ontstaan is, eveneens door vulkanische activiteit. En Tuktuk is gewoon de naam van het plaatsje op Samosir waar ons logement is. We hebben zicht op het meer en een mooie kamer voor nog geen 5 euro! We zijn van plan om hier een weekje te blijven en uit te rusten. Na bijna acht maanden reizen heeft een mens daar eens behoefte aan. Ik denk dat het in deze rustige omgeving wel lukt.
Alhoewel, vandaag werden we op straat aangeklampt door horden middelbare scholieren die hun 'English' wilden 'practicen'. Ze wilden ook allemaal op de foto met ons. Misschien lieten we ons wel vijftig keer vastleggen. Zo moet het ongeveer zijn om bekend te zijn: iedereen wil met je praten en met je op de foto. Ewel, 't is geen leven!