Chiang Mai (Thailand), 14 januari 2002
De laatste twee dagen hebben we een trekking gedaan ten zuidwesten van Chiang Mai. De eerste dag wandelden we 1,5 uur en de tweede dag een halfuurtje meer, niet dat je zegt een reuzeinspanning. Maar we hadden geopteerd voor een tweedaagse in plaats van een driedaagse en daardoor moest het wandelen wijken voor de andere verplichte aktiviteiten: bezoekje aan een waterval, een rafttochtje op een bamboevlot en een ritje op de rug van een olifant. Dat was allemaal heel plezant. De nacht brachten we door in een hut middenin een iddylische en groene omgeving: een waterval vlakbij, bananenplanten, scharrelende kippen en kuikentjes, knorrende biggetjes, kampvuur,...
Als je een trektocht doet vanuit Chiang Mai, staat een bezoek aan enkele 'hilltribe' dorpen eveneens op het programma. Dat idee vind ik op zich een beetje vreemd. Je loopt met een groepje toeristen gewoon een dorp binnen om te kijken naar mensen. Ik ben nu vergelijkend cultuurwetenschapper maar dit onderdeel van de trekking zei me helemaal niks. Ik voelde me als een indringer die de rust komt verstoren. Stel je voor dat een groep Aziaten zou komen rondkijken in onze voortuinen om te zien hoe wij leven! Ik had waarschijnlijk een beter gevoel gehad wanneer we met z'n tweeen zo'n dorp waren binnengewandeld. Dan ben je niet zo nadrukkelijk aanwezig maar met z'n negenen (onze trekking groep) was dat natuurlijk wel zo. Maar goed, het is weer een leerrijke ervaring geweest.