Fatehpur Sikri (India), 1 december 2001
"De trein is altijd een beetje reizen". Deze slogan geldt vast en zeker voor India! Tot nu toe namen we slechts twee keer de trein maar het was telkens een belevenis op zich.
De eerste keer reden we van Delhi naar Agra. We waren uiteindelijk met een groepje van zes, elk met onze rugzak. De trein zat al behoorlijk vol maar wij en vele anderen moesten er nog bij. Toen we na het nodige klimwerk eindelijk onze genummerde zitplaatsen bereikten, bleken deze al ingenomen te zijn door een Indiase familie. We wisten toen nog niet dat men in India, net als in Belgie, eigenlijk geen rekening houdt met toegewezen zitplaatsen. Overdag toch niet. We wrongen ons ertussen, erover en erboven en op het eind was iedereen gelukkig.
De tweede memorabele treinrit was die van Fatehpur Sikri naar Agra. Weinig
toeristen nemen blijkbaar deze trein want zowat de halve treinwagon staarde
naar ons. Even konden we goed inbeelden hoe een dier zich in de zoo moet voelen!
Toen in mijn reisgids van India boven haalde en foto's begon te tonen van het
land was het ijs gebroken. Er kwam met weinig middelen toch een zekere communicatie
op gang. Bij aankomst in Agra was iedereen rondom ons, onze vriend geworden.