Fatehpur Sikri (India), 30 november 2001
Na Delhi is niet Agra de volgende stopplaats geworden maar wel Fatehpur Sikri. Je komt er door vanaf Agra de trein of de bus te nemen. Onze busrit duurde iets langer dan 1 uur.
Fatehpur Sikri bestaat uit een historisch deel en een levend deel, zeg maar. Het oude Fatehpur Sikri bezochten we vandaag. Om binnen de muren van de prachtige stad te mogen betaal je 5 US$. Naar Indiase normen althans, is dit een groot bedrag. De stad werd helemaal opgebouwd gedurende de 16e eeuw maar werd door omstandigheden alweer vlug verlaten. De keizerlijke gebouwen bleven goed bewaard en werden mooi gerestaureerd. Vooral het huis waar ooit de eerste vrouw van de keizer woonde sprak ons aan. Alle muren zijn vakkundig uitgehouwen in rode zandsteen en marmer wat prachtige motieven en figuren oplevert.
In het stadje staat ook een moskee uit dezelfde periode die je gratis mag bezoeken. Langs de overweldigende 'poort van de overwinning' ga je blootvoets binnen. Het complex moet niet onderdoen voor de grote moskee in Delhi. En dat is wel wat bevreemdend in dit anders relatief kleine stadje.
Na het 'verplichte' bezoek aan de monumenten, liepen we nog door de bazaar. Daar werden we weer geconfronteerd met het echtere India: drukke winkelstraatjes, kindjes die van alle kanten "hello, pen" roepen, verder koeien, varkens, honden, kippen en natuurlijk mensen, veel mensen die druk bezig zijn met vanalles. Iemand vertelde me ooit dat je in India nooit alleen bent en tot nu toe kunnen we dat niet tegenspreken. Met een bevolking van om en bij het miljard kan dat ook niet anders natuurlijk.
Op het einde van de bazaar kwamen we aan de oude stadsmuur die we beklommen
om te genieten van de zonsondergang. Dat dachten we althans want al vlug werden
we omringd door een vijftal mensen die wel zin hadden in een gesprek. Een eindje
verder stonden ook al een paar kindjes op een dak te roepen en te zwaaien naar
ons. Gedaan met de rust dus maar wel weer een Indiase ervaring rijker.