ตื่นแต่เช้าอีกแล้วครับ หลังจากที่มึนหัวมาเมื่อคืน เช้าวันนี้ดีที่ไก่ไม่ร้อง
เพราะคงไม่มีใครเข้าไปปล้ำมันอีก

     ผมตื่นมาก่อนตี 5 แต่ก็ไม่เห็นมีใครตื่นขึ้นมาสักคน หาเพื่อนตื่นได้ครับ
เจ้าอรไง แกล้งซะต้องตื่นตามผมเลยละ ไม่ได้กลัวผีหรอกครับ แต่ผมประเภท
ตื่นก่อนแล้วชอบแกล้ง คนอื่นที่ยังไม่ตื่น ซะมากกว่า งานนี้แกล้งเจ้าอรคนเดียว
พอครับ แกล้งคนอื่น เดี๋ยวโดนตึ่บ

     พอหายงัวเงีย ก็เข้าไปอาบน้ำก่อน ทีแรกตั้งใจว่าจะสระผม หลังจากที่
ไปเที่ยวกลับมาแล้ว แต่ว่าทนคันไม่ไหวครับ ต้องสระผมแต่เช้า แถมเป็น
เช้ามืดด้วย

     โห่ ย ย ย น้ำเย็นแบบแช่น้ำแข็งไว้ทั้งคืน แบบนั้นนั่นแหละครับ แต่เจ้าอร
รู้ว่าผมมีวิธีแก้หนาว (แต่ไม่บอกครับ ... ฮา า) ไม่ให้หนาวตอนที่อาบน้ำเสร็จ

     เดินออกจากห้องน้ำ ด้วยผ้าเช็ดตัวที่นุ่งออกมานั่นแหละ ข้างบนไม่ได้ใส่เสื้อ
เพราะว่าอยากให้คนอื่นมองว่ามันไม่หนาว จะได้อาบน้ำกันทั้งหมด เพราะเดี๋ยว
เหม็นกันทั้งรถ... ฮ าา า

     เจ้าอรมาอาบน้ำต่อจากผม แล้วก็แม่, พี่หมี, พี่สุนทร, ทีน เหมือนเดิมครับ
กว่าจะอาบน้ำเสร็จ 6 โมงเช้า กะว่าจะออกเดินทางกันแต่เช้า เพราะว่าขึ้น
ดอยอินทนนท์แต่เช้ารถไม่น่าจะเยอะ แต่กว่าจะได้ออกเดินทาง ก็ 6 โมงเช้า
เอ้า! ทำไงได้

     น้องที่ทำอาหารก็ตื่นแต่เช้า จะทำอาหารให้ทาน เดินมาถาม
     "ว่าเดินทางแต่เช้า จะทานอะไรก่อนไหม"
     "ไม่ต้องหรอกครับ ขืนกินตอนนี้เดี๋ยวตดกันบนรถ เหม็นแย่" ผมปฏิเสธ
     น้องที่มาถามคงนึกในใจ "ดีแล้ว ไม่รู้จะตื่นทำไมแต่เช้า จะได้นอนต่อ"

     สรุปว่าเราทานกาแฟคนละถ้วยแล้วก็เดินทางกัน งานนี้ไกด์กิตติมศักดิ์
ไม่ได้ไปด้วย เพราะว่าเมื่อคืน หลงทางไปค้างที่ไหน ไม่มีใครรู้

     เราใช้เส้นทาง เชียงใหม่-หางดง-จอมทอง แต่พอจะเลี้ยวไปหางดง
ทางเปลี่ยนไปครับ จำไม่ได้เลยเข้าไปสนามบิน โน่น นึกว่ามีบริการนั่งเครื่องบิน
ไปลงยอดดอยซะอีก เลยต้องโทรถามทางกันจ้าละหวั่น

     สุดท้ายเราก็มาถูกทางครับ มาแวะที่สันกำแพงแป๊บนึง ไม่ยากที่จะเดาครับ
ทิ้งกลิ่นสร้างพื้นที่ก่อน

     ระหว่างทางเกิดมีสะเก็ด ดาวหล่นใส่กระจกหน้ารถ ทำให้กระจกเป็นรอย
และร้าว(ฉาน) เลยครับ ทีแรกนึกว่า สกั๊ด ของอเมริกา แต่จากที่สรุปกันแล้ว
ปรากฏว่าเป็นก้อนหินจากรถข้างหน้าครับ ไม่ใช่สะเก็ดดาว อย่างที่เราคาดการณ์
ไว้ ..แต่แรก . . .. .. แต้ว ว

     ก่อนเข้า อ.จอมทอง มีทางเลี้ยวเพื่อขึ้นดอยอินทนนท์ เข้าไปสักพักจะมี
ด่านตรวจ แล้วก็ไม่ตรวจเปล่า เก็บเงินด้วย แฮ่ะๆ ค่าบำรุงน่ะครับ คนละ 20 บาท

    ผมลงไปจ่ายเงินค่าธรรมเนียม แต่เงินพี่หมี ส่วนที่เหลือบนรถ นั่งทรมาน
กับแม่ค้าไปก่อน เพราะมีแม่ค้าขายดอกไม้มาขาย รอบรถ บอกว่า "ข้างบนไม่มี ดอกไม้ขายนะเจ้า ซื้อไปไหว้พระธาตุ นะเจ้า"

     แม่ตอบกลับไปว่า "เตรียมมาจากกรุงเทพฯแล้วจ้ะ ไม่ซื้อหรอก" ทุกคนสงสัย
แม่เตรียมมาตอนไหน แต่ก็ไม่ได้ถามแม่หรอก ตอนนี้หาทางไม่ให้แม่ค้ามาตอม
(เหมือนเราเป็นของ เน่า ยังไงไม่รู้)

     เราตัดบทให้แม่ค้าถอยห่างรถด้วยการ ซื้อข้าวหลาม 1 กระบอกกับคน 7 คน
แบ่งแล้วได้คนละ 1 ขยุ้มปั้น ไม่รู้เหมือนกันว่าขนาดไหน ลองทำมือเปิดข้าว
ประมาณนั้นละ ตอนนี้ สบายท้อง

     แม่ค้า งง อยู่พักใหญ่ ว่ากินกันได้ไง ข้าวหลามกระบอกเดียว 6 คน

     เพิ่งมารู้ทีหลังว่าที่แม่บอกว่าเตรียมมาจากกรุงเทพฯน่ะ คือ "สองมือกับสิบนิ้ว เตรียมมาไหว้แล้ว" โห..แม่ปฏิเสธแม่ค้าแบบ บัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่นด้วย แม่เจ๋งครับ
"แม่บอกว่า ชื่อแม่ไม่ได้ชื่อเจ๋ง" แป่ ว วว ววววว ว วว

     ระหว่างเจอสภาพอากาศที่เย็นสบาย แล้วก็ทิวเขาสวยๆ เป็นที่ตื่นตาตื่นใจ
ผมเคยมาที่ อ.จอมทอง เมื่อ 10 กว่าปีก่อน แต่ไม่ได้ขึ้นดอย ติดสาวอยู่ที่พื้นราบ
เลยไม่รู้ว่าดอยสูงที่สุดอยู่ที่นี่

     อีกอย่าง ไม่มีเงินค่ารถ แล้วก็ไม่มีเวลาครับ เขาให้เที่ยว เพียง 1 ช.ม.
คิดว่าไม่ทันแน่ ไม่ได้ขึ้นดอยไม่เป็นไร (จีบสาวดีกว่า ออกอาการ หื่น อีกแล้ว)
แต่บอกกับตัวเองว่าจะกลับเที่ยวที่นี่อีก จะมาขึ้นไปเที่ยวบนนั้นให้ได้ วันนี้ได้
มาแล้ว เย้..ๆๆๆ

     ขึ้นมาได้ครึ่งทางเจอนักท่องเที่ยวมากางเต๊นท์ อยู่ที่หน้าที่ทำการอุทยาน
สนามบอลกว้างๆ ไม่มีที่ว่างเลยครับ เต็มไปด้วยเต๊นท์ ทั้งของอุทยานและที่
นำมากางเอง นอนเอง แบบที่ข้า ข้าจะกางใครจะทำไม ทางที่ทำการไม่ได้หวง
หรอกครับ แบบเห็นเต๊นท์ของที่ทำการเยอะน่ะ

     ไม่ได้นับว่ามีเท่าไหร่ รถไม่ได้จอดให้ลง จอดให้ลงไปนับผมไม่นับหรอก
ทำไมเหรอ เขาจะว่า บ้าน่ะสิครับ อีกอย่างขืนลงไปนับไม่ได้เที่ยวต่อแน่เปลี่ยนใจ
ไม่ลงดีกว่า กลัวนับไม่ครบ (แฮ่ะๆ ที่จริงน่ะ เขาไม่จอดให้ลงครับ ถึงจอดก็คง
ไม่ลงครับ เพราะโดนให้นับคนเดียวแน่ๆ)

     ขณะที่รถกำลังจะผ่านจุดกลางเต๊นท์ แม่บอกว่าไม่ต้องลงไปหรอก รบกวน
เขาเปล่า "เขามานั่งวิปัสสนากัน อย่าไปกวนเขาเลย" ฮา า า แม่ปล่อยมุก อีกแล้ว

     "สงสัยงานนี้มีการเข้าเต๊นท์ผิดกันบ้างละ" พี่สุนทรเอ่ย มา "ผู้ชายน่ะ ไม่
เท่าไหร่นะพี่ เพราะว่ายังไงก็ต้องระวังมากกว่า กลัวหูยาน หรือไม่ก็กลัวโดนตัด
ให้เป็ดกิน..แต่ผู้หญิงน่ะสิ จะเข้าผิดมากกว่า เวลาที่ออกมาฉี่แล้วกลับเข้าเต๊นท์
จำผิดเต๊นท์ เข้าไปได้ก็นอนก่อนละมันเหมือนๆกันด้วย นอนดีกว่า แย่งผ้ามาห่ม
บางทีอาจจะเผลอไปกอด คนในเต๊นท์เข้า สบายกันทั้งคู่"

      ผมเล่าต่อ พอเช้าตื่นขึ้นมาตกใจ "เฮ้ ยย!!! แกมานอนเต๊นท์ชั้นได้ไง"
( ชั้น ในที่นี่ไม่ได้หมายถึงขนมชั้น หรือ(สาว)หมูสามชั้น แต่เป็น คำว่าฉัน
ที่ออกเสียงสูงๆ จะออกมาเป็นคำว่า ชั้น )

      "ไปออกไปเดี๋ยวนี้นะ" เสียงผู้หญิงไล่ผู้ชายเจ้าของเต๊นท์ ...
      ผู้ชาย งง งง เดินออกมานอกเต๊นท์ มองไปรอบๆ ที่เมื่อคืนเข้านอน นี่เต๊นท์
ตูนี่หว่า แล้วจะออกมาทำไมล่ะนี่

     ว่าแล้วก็เข้าไปนอนต่อ ผู้หญิงก็ร้องไล่อีก ชายเจ้าของเต๊นท์ เลย สวนกลับไป
(ไม่ได้บอกว่าสวนองุ่นหรือสตอเบอรี่)

     "นี่เธอ! นี่มันเต๊นท์ชั้นนะยะ หล่อนน่ะมาจากไหน ล่ะยะ" (ตกลงมันเป็นผู้ชาย
หรือเปล่าหว่า าา )

     นี่แค่เรื่องสมมตินะครับ เล่ากันเป็นตุเป็นตะ เลย เอาเป็นว่า ฮา า า
หลังทานข้าวเหนียวมื้อเช้าแล้วกัน . .

     มาได้สักพักเจอรถติดครับ (ดีนะครับที่รถติด ไม่งั้นเข็นเหนื่อยแน่)
เกือบจะถึงพระธาตุแล้ว และเป็นทางโค้งด้วย ต้องเข้าข้างทางเพื่อลงจากรถ

     "เป็นไงล่ะ โชคไม่ดี ท้องฟ้าปิด" เสียงพี่หมีเย้ยพี่สุนทร มาจากด้านหลัง
     "เดี๋ยวรู้ แต่ตอนนี้ หาที่ฉก่อนี่พี่ อาจจะฉี่ออกมาเป็นแท่งก็ได้นะ"

     ผมบอกพี่หมี "อย่าลืมเด็ดให้ขาดนะพี่ อย่ามาเป็นแท่งล่ะ" เจ้าอรเสริม

     ทั้งหมดลงจากรถเพื่อลงมาเดินกัน ยกเว้นคนขับ เพราะถ้าลงมาด้วย รถคง
ลงไปตามหน้าผานั่นแหละนะ

     สภาพอากาศ "มีเมฆมาก รถเล็กห้ามออกจากฝั่ง" จบ ข่าว

     เดาว่ามองเห็นได้ไม่เกิน 5 เมตร อากาศเย็นมาก ประมาณ 10 องศา แม่กับ
เจ้าอรต้องหาเสื้อกันหนาวกันก่อน ผมก็ต้องใส่ด้วยเหมือนกัน (ที่จริงใส่มาจาก
กรุงเทพฯ แล้ว ผมน่ะ ไม่งั้นหัวโล้นแย่)

     ลงมาเดินข้างล่างปุ๊บ กะชมวิวก่อน ปวดฉี่ทันทีครับ ไม่ไหวแล้ว ห้องน้ำ
ก็ไม่มี ข้างทางนี่แหละ เห็นศาลพระภูมิตั้งอยู่ ทีแรกก็ไม่กล้าฉี่ครับ ไม่ใช่กลัว
พระภูมิเจ้าที่จะโกรธหรอก ผมว่าท่านคงเข้าใจว่า พวกเราทนไม่ไหวจริงๆ
ไม่ได้มาลบหลู่ท่าน แต่เพราะกลัวว่าฉี่ออกมาแล้วเป็น แท่งน้ำแข็ง มากกว่า

     เห็นคนเดินไปมุมเขาแล้วฉี่ออกมาเป็นน้ำ เลยต้องขอฉี่ด้วย (กราบขออภัย
เจ้าที่เจ้าทาง แล้วก็เจ้าป่าเจ้าเขา มา ณ ที่นี้อีกครั้งครับ)

     พอรถเคลื่อนตัวได้ กลับขึ้นรถกันอีกครั้ง ไปลงทางเข้าพระธาตุ ผมกับเจ้าอร
ไปลงที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์กัน เจ้าหน้าที่เขาทำไว้ให้จอดรถได้ด้วย ลงรถ
ตรงนี้ดีครับ ได้วิวสวยๆ มองเห็นพระธาตุทั้งสององค์ เลยได้ถ่ายรูปเก็บไว้ด้วย

      ตอนหลังเพื่อนเห็นภาพแล้ว ถามว่าถ่ายรูปนี้มุมไหน ทำไมเขาไม่เห็น
ไม่มาที่ลานจอดรถเองนี่นา

     เดินลงไปเพื่อจะเข้าชมพระธาตุ ปรากฏว่าเพื่อนๆ ที่มาด้วยกัน หายเรียบ
เลยเดินจีบกับเจ้าอร ไปกัน 2 คน

     พอถึงทางเข้าเจอตรวจบัตร "อ่ะ! น้อง พี่ลืมบัตรต่างด้าวของน้อง ลืมไว้ที่
ฝั่งโขงโน่น .. ทำไงดี"

     "ดี โส๊ะน้ะน่า" เจ้าอรหันมาสมน้ำหน้าผมอีก ยังยัง ยังไม่รู้ตัวเองอีกว่า
จะโดนส่งกลับฝั่งโน้น น่ะ

     สรุปจ่ายไปอีกคนละ10 บาท มาแล้วเสียอีกหน่อย ไม่อยากเสียเที่ยว มาแล้ว
ไม่ได้แวะได้ไง

     ทางเดินมีทางลาดกับทางชมสวน เจ้าหน้าที่จะบอกว่าให้เดินชมสวน
(จะได้ไม่เกะกะทางรถวิ่ง ไม่มีอะไรมาก) สวยครับสวยมาก

     ทางเดินจะมีดอกโคมญี่ปุ่น สวยดี รูปที่ได้อาจจะไม่ชัดนัก เจ้าอรเอาขา
ตั้งกล้องลงไว้ที่บ้านพัก แล้วตอนเช้าไม่ได้เอามาด้วย เลยได้รูปมาเท่านี้แหละ

     เดินขึ้นไปถึงลานจอดรถ พยายามมองหากลุ่มพี่หมี แต่ไม่เจอ ผมกับเจ้าอร
ขึ้นไป "พระมหาธาตุนภเมทนีดล" ก่อน ระหว่างทางเจ้าอรก็จะบ่นว่าผม
ตลอดทางเรื่องกล้องถ่ายรูป

     "บอกแล้วให้ซื้อก่อนมา ไม่งั้นนะ อรได้ใช้ถ่ายรูปพี่ด้วย ไม่มีรูปตัวเอง
แล้วอย่าบ่นนะ" เอ้าเวรเลยผม มีขู่ด้วย ที่จริงอยากซื้อก่อนมาครับ แต่แบบว่า
เวลามันกระชั้นชิดไปหน่อย อยากมีเวลาศึกษากล้องมากกว่านี้หน่อย

     เจ้า F80 ที่บอกนี่น่ะ เจ้าอรเค้าจะซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด แต่ผมอยากใช้
ตอนที่คล่องมือมากกว่านี้น่ะ

     พอขึ้นมาถึงทางขึ้นพระธาตุ ปรากฏว่าท้องฟ้าเปิดโล่ง เมฆลอยผ่านไปหมด
พอได้ขึ้นมาถึงทางเข้าพระธาตุ ผมได้เพียงแต่ยืนไหว้ด้านนอกเท่านั้น

     เขาไม่ได้ห้ามเข้าหรอกครับ แต่ว่าผมกลัวว่ารองเท้าจะหายอีก เคยไปไหว้
ที่ศาลหลักเมืองที่สนามหลวงแล้ว Reebok หายไปหลังจากที่ถอดรองเท้า
แล้วเข้าไปข้างในไม่ถึง 2 นาที เจ็บใจจริงๆ

     รองเท้าคู่นี้ได้มาฟรีก็จริง แต่ไม่อยากให้หายอีกครับ ราคาเกือบหมื่น(จริงๆ)
เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ มีคู่นี้แหละที่แพงขนาดนี้

     เจ้าอรได้เข้าไปไหว้ข้างใน พอออกมาแล้วก็เดินไปถ่ายรูปรอบๆพระธาตุ
วิวสวยรับ กับท้องฟ้าที่เปิดโล่ง เห็นทะเลหมอก กับทิวเขาไกลๆ

     ระหว่างที่เดินไปน่ะ เห็นผู้สูงอายุกำลังถ่ายรูปกันแบบหนุ่มสาวด้วย
แบบว่าเอาแก้มมาชนกัน ให้เพื่อนอีกคนถ่ายให้ ไม่ได้ตลกหรือขำอะไรหรอก
แต่ว่าอดอมยิ้มไม่ได้ เพราะดูแล้ว ท่านเหล่านี้คงมีความสุขดี ได้เที่ยวได้พักผ่อน
ตามประสาคนสูงอายุ ไม่ต้องนอนอยู่กับบ้าน ได้อากาศบริสุทธิ์ด้วย แม้จะเย็นไป
สักหน่อย(สำหรับผู้สูงอายุ) ไม่น่าจะเกินความสามารถที่จะมา

     ผมเดินมาทางด้านข้างของพระธาตุ มีสวนดอกไม้สวยๆ เต็มไปหมด
(รวมทั้งคนด้วย) ได้วิวด้วย คนด้วย แต่แล้วสักพักเมฆก็ลอยเข้ามาอีก ทีนี้
มองกันแทบไม่เห็นอะไรเลย (กลัวจะไปจูงมือคนอื่นเข้าน่ะสิ ยุ่งแน่...ฮ่ าา)

     เราสองคนเดินไปอีกองค์ คือ "พระมหาธาตุนภพลภูมิสิริ" กันต่อ
ซึ่งอยู่อีกฝั่ง ก่อนขึ้นสภาพอากาศยังเหมือนเดิมคือเมฆลอยเข้ามาเพียบ
มองอะไรไกลๆ ไม่เห็นเหมือนเดิม แม้กระทั่งองค์พระธาตุ

     พอเดินขึ้นไปถึงข้างหน้าทางเข้า กลุ่มเมฆที่ปกคลุมเมื่อสักครู่ ค่อยๆหายไป
ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าเข้ม สวยมากครับ

     เราสองคนเดินรอบๆพระธาตุ แล้วหาทางลงอีกทาง ที่ไม่ใช่บันไดทางขึ้น
เดินผ่านสวนดอกไม้ที่ปลูกไว้น่ะครับ ดอกไม้สวยๆเพียบ

     เจ้าอรถ่ายภาพผมได้หลายรูป เริ่มจะปรับหน้าเลนส์กับความไว shutter ได้ดี
กว่าเมื่อก่อน แบบว่าเป็นนางแบบมานาน ไม่ค่อยได้ถ่ายภาพเอง

     เมื่อก่อนเวลาถ่ายภาพแล้วเค้าจะ ถูกผมว่าบ่อยๆ ว่า ขาหายไปหน่อย มีคนอื่น
เข้ามาในรูปไม่เห็นหรือไง ซูมมากไป แสงมืดไป ที่จริงไม่ค่อยกล้าติมาก เดี๋ยวงบ
ค่ากล้องลดลง ฮา า

     หลังๆนี่เริ่มเข้าใจมากขึ้น ช่วยใส่ฟิล์ม บางครั้ง(บางครั้งเท่านั้น) ช่วยทำ
ความสะอาดกล้อง ได้แล้ว . . ..

                                   วันนี้ง่วงอีกแล้ววว ... ไปก่อนล่ะ

                                                                        มีต่ออีกนะ click ที่นี่ได้

                            ดูรูปหน้าที่ [ 1 ][ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ][ 8 ][ 9 ][ 10 ]