Het zwakke geslacht

Deel 5

 

 

 

Twee dagen later is Leone weer in de taberna aan het werk. Van Don Alejandro mocht ze niet meer werken. Ze heeft nog geprobeerd aan de hacienda te ontsnappen om Victoria te helpen, maar dan kwam hij of Don Diego haar weer halen.

Het is al laat, wanneer de twee dames de taberna afsluiten. Felipe zou Leone komen halen, maar hij is nog niet langsgekomen. “Als hij er over een half uur nog niet is,” merkt Victoria op, “dan blijf je hier slapen. Ik wil niet dat je alleen in het donker terugrijdt.”

Leone knikt. Victoria loopt naar de keuken met de lege glazen, terwijl Leone de laatste klanten de deur uit werkt.

“Aah,” roept Victoria paniekerig uit. “Wat moeten jullie?” roept ze boos naar twee indringers, die via de achterdeur binnen gekomen zijn.

“Je geld en andere waardevolle bezittingen,” zegt een zware krakerige stem.

“Nooit,” schreeuwt de moedige señorita tegen haar belagers. Leone rent zachtjes naar haar spullen om haar wapens gereed te leggen, voor het geval dat het uit de hand loopt. Vervolgens klimt ze op een tafel, die naast de doorgang naar de keuken staat.

 

Victoria wordt door één van hen ruw vastgepakt. Ze gunt de dieven niet het plezier dat ze macht over haar hebben en slikt haar pijn in. De dunnere man, die haar vastheeft, sleurt haar de keuken uit.

“Ik dacht het niet,” hoort Victoria haar vriendin zeggen, die boven op de man springt, waarna ook Victoria op de grond terecht komt. Ze herstelt zich snel en rolt bij haar belager vandaan, “Gracias, Leone,” zegt ze opgelucht. De andere man komt ook vanachter het gordijn met een pistool in zijn hand. Leone ziet dit en weet dit uit zijn hand te trappen. De andere man is intussen opgestaan en pakt Leone beet.

“Laat haar met rust,” schreeuwt Victoria, terwijl ze naar de bar rent, waar haar wapen ligt. De slanke man met giftig groene ogen van woede richt zijn pistool op Victoria.

“Neeeeeeeeeeeee,” schreeuwt Leone en probeert te verhinderen dat Victoria geraakt wordt. Ze beweegt zich heftig heen en weer om zich uit zijn grip te kunnen verwijderen. Het pistool gaat af. Gelukkig is Victoria niet geraakt, want ze kon zich door Leone’s kreet achter de bar verschuilen. “Waar blijft Zorro nu?” vraagt Victoria zich bezorgd af.

Leone krijgt het voor elkaar de slanke man over haar schouder op de grond te gooien.

De dikke man is intussen achter Victoria aangerend. Op de bar stonden nog twee flessen, maar die zijn door Victoria op het hoofd van de korte, dikke man aan diggelen geslagen. Victoria gooit Leone’s pistool naar haar toe, maar mist het doel. De slanke man vangt het pistool op. Leone staat nu machteloos. De man staat met met een scheef gezicht het pistool op haar gericht. Victoria vindt haar pistool en richt het op de man.

“Nu is het genoeg. Verdwijn, stelletje ongewassen zwijnen!” haar ogen kijken dodelijk naar de slankere man.

“Kijk uit!” waarschuwt Leone haar vriendin. De dikkere man is opgestaan en heeft zijn pistool op Victoria gericht.

“Als je hem schiet, ga je eraan,” gromt hij tussen zijn snor en baart door.

“Zoals de dame zei. Dit is genoeg!” hoort iedereen een diepe stem boven hun hoofd zeggen.

“Zorro!” roepen de dieven geschrokken en willen de benen nemen.

“Zorro!” zuchten de dames opgelucht. Door de afgenomen aandacht van de slankere man valt Leone haar belager aan. Ze rent op hem af en draait met een uitgestrekt been haar lichaam vlak voordat ze bij hem is, waardoor haar been de man in zijn nek raakt. Daardoor gaat de man vol tegen de vlakte. Zorro springt boven op de dikkere man. De man weet zich verrassend snel weer op zijn benen te krijgen en grijpt naar zijn degen. Zorro pakt het zijne en salueert. De dief kent geen manieren en valt Zorro meteen aan. Ongelooflijk lomp zwaait de dikkerd de degen in de lucht en probeert ondoordacht zijn tegenstander aan te vallen. Zorro weert alle aanvallen geduldig af. Na vijf minuten begint hij het hakken van zijn tegenstander hem te irriteren en besluit het duel te beëindigen. Hij rolt zijn degen snel om die van zijn tegenstander en zwaait het wapen de lucht in. Vervolgens bedreigt hij de dikke, maar nu bang geworden, man met de punt van zijn wapen, totdat de man tegen de muur loopt en onderuit zakt. Vervolgens verkoopt Zorro hem een mep, waardoor de man buiten westen raakt en laat zijn handtekening op zijn blouse achter.

“Zijn jullie in orde?” vraagt hij bezorgd aan Victoria, terwijl hij haar hand pakt en er een kus op achterlaat.

“Waar bleef je zolang?” vraagt ze een beetje geërgerd. Het is laat en ze had geen zin in een afsluiting van de avond als deze. Leone pakt intussen haar pistool van de grond, terwijl ze een vloek achterlaat.

“Nou, Zorro, gelukkig kwam je nog op tijd,” zegt ze opgelucht en hartelijker dan Victoria was.

“Zo te zien heb je die dief een harde les geleerd,” lacht Zorro naar Leone.

“Dat zal hem leren het zwakkere geslacht te onderschatten,” antwoordt Leone daarop met een ontstemd gezicht, maar er verschijnt snel een glimlach op haar gezicht “Gracias voor de hulp Zorro.”

“De nada,” zegt Zorro vriendelijk en wil ook haar hand pakken voor een handkus. Leone trekt haar hand weg. “No señor, ik ben gevleid, maar die eer is aan Victoria,” zegt ze beleefd. Zorro kijkt haar even verbaasd aan en geeft Victoria een tweede kus, maar dan op haar lippen. Leone wendt zich van de geliefden af. Dit hoef ik niet te zien. Ga vooral je gang Don Diego.

Ze loopt naar de keuken en vindt daar een touw om de boeven vast te kunnen maken. Wanneer ze terug is bij de slanke dief, ziet ze dat hij bij bewust zijn komt. Ze vat hem in de kraag en sist in zijn gezicht: “Probeer het niet nog een keer hier te komen en zeker niet het nog eens te wagen met een vinger aan de señorita aan te raken.” Ruw duwt ze hem terug op de grond en draait hem op zijn buik. Ze trekt zijn handen op zijn rug om ze vast te binden.

“Laat mij maar,” antwoordt Zorro met zijn hand op haar schouder. Ze had niet gemerkt dat Zorro en Victoria weer terug op aarde zijn gekomen. Zorro bindt ook de ander dief vast, terwijl Mendoza zich naar de taberna haast. Zorro hoort hem komen en loopt naar Victoria toe en geeft haar nog een hartstochtelijke zoen op haar lippen. Ze krijgt het er helemaal warm van. “Adios,” groet hij en verdwijnt de keuken in.

“Mendoza,” roept Victoria dan blij verrast, ”je komt precies op tijd.”

“Ik hoorde schoten, is alles in orde?” vraagt hij bezorgd en dan dringt haar opmerking tot hem door, terwijl ze de deur voor hem open houdt. “Voor wat ben ik op tijd?”

Leone moet aan een knuffelbeer denken, wanneer ze hem ziet. Zijn bruine ogen kijken altijd vriendelijk. Zijn mollige lichaam komt als een knuffeldier over, zoals je dat ook ervaart als je de kerstman ziet.

Mendoze reageert meteen geschrokken, wanneer hij de dieven vastgebonden midden in de taberna op de grond ziet zitten, “daarvoor ben ik dus op tijd.”

“Sí, sergant,” bevestigt Victoria hem, “wil je zo aardig zijn deze zwijnen meteen mee te nemen naar hun nieuwe thuis, Mendoza?”

“Sí, señorita Escalante,” zegt hij beleefd, “Wat is er gebeurd?”

“O,” brengt Victoria nuchter uit, “ze hebben het vrouwelijke geslacht onderschat.”

“En geen rekening gehouden met het feit dat Zorro voor het zwakkere geslacht opkomt,” grinnikt Leone.

Mendoza kijkt niet begrijpend naar de twee vriendinnen. Omdat hij verder geen respons krijgt, roept hij één van zijn mannen erbij om de twee dieven naar de cel te brengen. Op weg naar buiten loopt Mendoza Don Diego tegen het lijf.

“Buenos noches, sergant,” groet hij hem geamuseerd, “je hebt weer een goede vangst vanavond, zie ik.”

“Sí Don Diego,” zegt Mendoza met een serieus gezicht, “Zorro had ze netjes voor ons ingepakt.”

Diego gniffelt en schudt zijn hoofd ongelovig en geamuseerd. Hij ziet de jonge vrouwen in de taberna aan de bar staan.

“Buenos noches, Diego,” groet Victoria hem verrast. Leone kan met moeite een lach verbergen en laat het in een kuchje eindigen. Diego kijkt haar even verstoord aan, maar richt zijn aandacht op Victoria, “Wat is er gebeurd?”

Leone kijkt even weg van hem om haar gezicht weer in de plooi te kunnen trekken. Victoria vertelt enthousiast dat Zorro hun weer gered hebben.

“Heb ik hem weer gemist,” zucht hij teleurgesteld.

“Waarom is Felipe er niet?” vraagt Leone om hem te plagen.

“Had je liever dat hij je kwam halen?” informeert hij met lichtelijk beledigde ondertoon.

Leone bloost, maar ontkent, “Ik vroeg me alleen af wat hem verhinderd heeft.”

“Hij zat met vader te schaken en omdat ik niets te doen had dacht ik me nuttig te maken en een heer te zijn door je op te halen,” zegt hij onschuldig.

Hij wendt zich snel tot Victoria, aangezien zij een jaloerse uitdrukking op haar gezicht krijgt, “Victoria, het is me een genoegen je mee te nemen, als je vannacht liever niet alleen hier blijft.”

Victoria is gevleid door zijn bezorgdheid: “Gracias Diego, ik red me wel, maar bedankt voor het aanbod.”

“Weet je het zeker,” probeert hij. Het zal mijn grootste genoegen zijn je mee te nemen. Het liefste zou ik je nog in mijn eigen kamer houden om je te kunnen beschermen.

Zelfs Leone merkt zijn dagdromen niet op.

“Ben je zover Leone?” informeert Diego.

“Sí Diego,” antwoordt ze vastberaden en geeft Victoria een stevige knuffel. “Slaap lekker.”

“Buenos noches, Leone,” antwoordt Victoria terug. Ze volgt hen naar de deur en sluit hem achter haar vrienden af.

 

“Kon je het niet laten?” vraagt Leone met een grijns, verwijzend naar Zorro’s gepassioneerde zoen en naar de beslissing Leone op te halen in plaats van het aan Felipe over te laten.

Diego reageert met een brede grijns die boekdelen spreekt: “Wat niet?”

 

 

 

 

 

 

Deel 4                Fan fiction     Volgend verhaal