| Cap�tulo 17 As plantas O t�o Pepe est� detr�s da casa enxertando maceiras. Cunha navalla est� labrando na casca para facer un enxerto de escudo. � raro que non lle prendan. Ten todo o terreo cheo de �rbores froiteiras. Ao p� da casa ten d�as figueiras, e pegados � parede tres limoeiros que est�n as� defendidos do aire fr�o do norte. As pereiras tam�n son delicadas e raro � o ano que maduran todas: te�en nas ponlas cadolos que lles tiraron os rapaces para derrubar algunas peras. As cerdeiras danse ben, o mesmo c�s ameixeiras; as cereixas empezan a vir polo San Xo�n, e hainas que coller � man, non coma os abru�os que abondan con sacudir o abru�eiro para ter o chan cheo deles. Contra os muros da horta hai fatoeiros cunha martabela na punta para escorrentar os paxaros. Pero o que mellor se d� son os pexegos e as maz�s de tarde. Mesmo diante da casa hai dous bacelos facendo unha parra que d� boa sombra no ver�n. Non � s� das froiteiras do que ten tino o t�o Pepe. Mira moito polos montes, nos que hai de todo. Nas chousas, polo medio das toxeiras, hai pi�eiros, a�nda que duns anos para ac� planta moito eucalipto, procurando vender os carballos, que tardan moito en medrar e matan a cr�a nova; non os deixa sen�n na fraga, onde est�n mesturados con bidueiros. Nos prados, polas beiras, conserva freixos para facer eixos, e vimbieiros para facer paxos e cestos. Na ribeira, ten un souto de casti�eiros, que no tempo das casta�as, cando empezan os magostos, hai que ter de ollo. Por isto o t�o Pepe non corta as silveiras dos muros e procura choer as boqueiras con ponlas de abeleira ou salgueiros cortados polo p�. Non contento con iso, b�talles derriba unha gabela de silvas ou de toxos. Na semana que v�n ter� que ir ao monte, pois vendeu un pinar e ir�n os cortadores cos seus machados e tronz�ns a serrar todo o d�a. � boa madeira; as toradas ser�n case todas elas de rolla e haber� moi pouco puntal. De paso cernar� unhas ponlas dun loureiro que lle fan sombra � leira dun vici�o. A nora, Rosario, xa lle ten encargado que traia pinaretas para acender o lume; el dille que o que fai falla son uns bos rach�ns de carballo seco, que arden coma resina e terman do lume. Ou, mellor, uns cepos. Lelo opina que o mellor � meter unhas poucas landras no unllar, que medren, e de al� para o lume. Lectura en CASTELLANO Lettura in ITALIANO Lecture en FRAN�AIS Reading in ENGLISH |