COPYRIGHT/DISCLAIMER=====================================Gebruiksvoorwaarden van deze website ONDERSTAANDE BEPALINGEN HEBBEN TOT DOEL DE VOORWAARDEN TE OMSCHRIJVEN WAARONDER DE AUTEUR U TOEGANG VERLEENT TOT ZIJN WEBSITE.Zie echter ook op de webpagina "COPYRIGHT/DSCLAIMER" De auteur, Luc Lamine, Steenweg op Wezemaal 90, B-3110 Rotselaar, biedt U deze website (http://vlaamsblok.bedenkt.nl/) aan op voorwaarde van uw aanvaarding, zonder enig voorbehoud, van de voorwaarden uiteengezet op deze webpagina. Door deze website en de informatie erop te consulteren, stemt U in met deze voorwaarden. 1. Informatie1.1 De auteur aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor enige schade die zou kunnen voortvloeien uit enig gebruik van de informatie op deze website. Elk gebruik dat u derhalve maakt van de informatie op deze website is volledig op eigen risico. 1.2 De informatie op deze website bevat op generlei wijze juridisch advies of instructies die toelaten een juridische procedure te starten of te begeleiden. De informatie op deze website kan hooguit dienen ter ondersteuning van een juridische vraagstelling. Indien U vragen heeft omtrent een (juridische) vraagstelling kan U altijd daartoe contact opnemen met een gekwalificeerd raadsman, Justitiehuis of de balie. 2. Links en verwijzingen 2.1 Op deze website zijn ook hyperlinks opgenomen naar andere websites en informatiebronnen. Deze verwijzingen worden enkel ten titel van informatie weergegeven, maar worden niet gecontroleerd naar inhoud. Er kan dus geen garantie gegeven worden betreffende, noch aansprakelijkheid aanvaard over, de kwaliteit en/of volledigheid van deze bijkomende informatie. 2.2 De auteur aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor enige schade die zou kunnen voortvloeien uit het consulteren van informatie die zich op andere websites of bij andere informatiebronnen in het algemeen bevindt, en waarnaar op deze website wordt verwezen. 3. Intellectuele eigendomsrechten 3.1 U hebt het recht om de informatie op deze website voor persoonlijk gebruik te downloaden en te reproduceren, overeenkomstig de bepalingen van de Wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten. 3.2 De auteur behoudt alle intellectuele eigendomsrechten op de website zelf alsook op de ter beschikking gestelde informatie. � Luc Lamine 2004. Alle rechten voorbehouden.
==========================INLEIDINGIn de naam of URL van deze website leest men VLAAMSBLOK gevolgd door en ten slotte NL.Deze woorden werden niet toevallig gekozen.VLAAMSBLOK. Deze website betreft het Vlaams Blok en meer bepaald het proces tegen het Vlaams Blok dat op gang werd gebracht door het Centrum en de Liga, die nu een petitie organiseert om het Gentse arrest te steunen.Is deze petitie soms bedoeld voor het Hof van Cassatie beste Liga?Graag enige verduidelijking omtrent uw politiek geinspireerde petitie...BEDENKT is gericht tot het Hof van Cassatie. Bedenkt dat gij een historisch arrest gaat uitspreken.BEDENKT is ook gericht tot de top van het Vlaams Blok. Die weet wat ik hiermee bedoel.....(zie op de webpagina �EN .. EEN VEEG UIT DE PAN"). ...NL hoeft geen commentaar. Vlaams horen de Walen ons graag spreken. Nederlands is voor hen een duivels woord.....Aan deze tijdelijke website wordt nog gewerkt tot en met 9 november 2004.Deze webstek is een persoonlijk initiatief van de auteur. Hij staat volkomen los van de partij.Op 9 november zal ondergetekende hier zijn mening kenbaar maken over het arrest van het Hof van Cassatie.Op deze pagina past het vooreerst de aandacht te vestigen op de intellectuele oneerlijkheid van de rechtstreeks dagende partijen, het Centrum en de Liga.Vervolgens zal de ondergetekende schetsen wat er op 9 november 2004 mag verwacht worden, m.a.w. aan welke uitspraak van het Hof van cassatie men zich kan verwachten. In een derde deel zal de auteur van deze site de meer persoonlijke toer opgaan. Hij zal vanuit zijn ervaring als gewezen advocaat ronduit zijn mening geven over de ongehoorde en volkomen misplaatste arrogantie van de zichzelf "democratisch" noemende partijen.Hij maakte hierop reeds een allusie in het voorwoord tot de tweede druk, in 1993, van zijn boek "Het retentierecht", uitgegeven bij Kluwer Rechtswetenschappen.Hij gaf daarin te kennen dat er zich gebeurtenissen hadden afgespeeld die hem diep hadden getekend. Meer dan tien jaar heeft hij daarover gezwegen. Aan dat zwijgen zal nu een einde komen. Alles staat nog zeer scherp in sijn geheugen gegrift.Er zullen namen genoemd worden. Namen van cli�nten, omdat zij hem destijds de toestemming hebben gegeven het onrecht dat hen werd aangedaan aan te klagen in hun naam. Namen van magistraten, omdat zij gebrandmerkt moeten worden wanneer zij laf, onbekwaam en/of "partij"-dig zijn..... (zie op de webpagina �WALGELIJK�).En omdat een paar echte rioolkranten de auteur zelf openlijk door het slijk gesleurd hebben in september 2000. Ook dat is de ondergetekende nog niet vergeten.In tegenstelling tot de verslaggevers van deze twee rioolkranten zal de ondergetekende geen beroep moeten doen op derden die hun beroepsgeheim schenden. Hij kan het stellen zonder de medewerking van [...........] liedenDEEL I- DE INTELLECTUELE ONEERLIJKHEID VAN DE BURGERLIJKE PARTIJEN (HET "CENTRUM" EN DE "LIGA")De rechtstreeks dagende partijen, de burgerlijke partijen het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en racismebestrijding en de Liga voor Mensenrechten) hebben zich vanaf eerste aanleg schuldig gemaakt aan intellectuele oneerlijkheid. Daarvan twee voorbeelden: hun kennelijke bedoeling de rechters te misleiden omtrent de draagwijdte van de artikelen 17 en 1P-3 van het EVRM.De burgerlijke partijen hebben zich inderdaad laten verleiden tot het verdedigden van een totaal achterhaalde interpretatie van artikel 3 van het Eerste Protocol bij het EVRM (1P-3), dat een subjectief en afdwingbaar recht op vrije verkiezingen instelt volgens de gevestigde rechtspraak van het Hof voor de Rechten van de Mens. De burgerlijke partijen beweerden in koelen bloede dat artikel 1P-3 geen rechtstreekse werking heeft.In het arrest van het Europese Mensenrechtenhof in de zaak Mathieu-Mohin en Clerfayt tegen Belgi� van 2 maart 1987 (negentien-honderd-zeven-en-tachtig) leest men dat artikel 1P-3 wel degelijk rechtsreekse werking heeft, dat het een self executing bepaling is en bijgevolg de rechtsonderhorigen subjectieve rechten toekent. Men leest in dit mijlpaalarrest het volgende:"48. L� o� presque toutes les autres clauses normatives de la Convention et des Protocoles n� 1, 4, 6 et 7 (P1, P4, P6, P7) se servent des mots "Toute personne a droit" ou "Nul ne peut", l'article 3 (P1-3) utilise le membre de phrase "Les Hautes Parties Contractantes s'engagent". On en a parfois d�duit qu'il ne donne pas naissance � des droits et libert�s individuels "directement reconnus � quiconque" rel�ve de la juridiction de ces Parties (arr�t Irlande c. Royaume-Uni du 18 janvier 1978, s�rie A n� 25, p. 91, � 239), mais uniquement � des obligations entre Etats.S'il en �tait ainsi, Mme Mathieu-Mohin et M. Clerfayt n'auraient pas valablement saisi la Commission: d'apr�s l'article 25 (art. 25) de la Convention, seule a qualit� pour former une requ�te une personne qui se pr�tend victime d'une violation de l'un de ses propres droits et libert�s.49. Une interpr�tation aussi restrictive ne r�siste pas � l'examen. Selon son pr�ambule, le Protocole n� 1 (P1) assure "la garantie collective de droits et libert�s autres que ceux qui figurent d�j� dans le Titre I de la Convention"; de plus, son article 5 (P1-5)
pr�cise que "Les Hautes Parties Contractantes consid�reront les articles 1, 2, 3 et 4 (P1-1, P1-2, P1-3, P1-4) (...) comme des articles additionnels � la Convention" dont "toutes les dispositions" - y compris l'article 25 (art. 25) - "s'appliqueront en cons�quence".De son c�t�, le pr�ambule du Protocole n� 4 (P4) vise notamment les "droits et libert�s" prot�g�s par "les articles 1 � 3" du Protocole n� 1 (P1-1, P1-2, P1-3).
Les travaux pr�paratoires de ce dernier ne r�v�lent du reste nulle intention d'�carter, dans le domaine de l'article 3 (P1-3), le jeu du droit de recours individuel, alors que l'on songea longtemps � pour finalement y renoncer - � soustraire la mati�re au contr�le de la Cour. En outre, on y d�couvre de fr�quentes mentions de la "libert� politique", des "droits politiques", des "droits et libert�s politiques de l'individu", du "droit � des �lections libres" et du "droit de vote".50. Partant, et les comparants s'accordent sur ce point, la "coloration inter�tatique" du libell� de l'article 3 (P1-3) ne refl�te aucune diff�rence de fond avec les autres clauses normatives de la Convention et des Protocoles. Elle semble s'expliquer plut�t par la volont� de donner plus de solennit� � l'engagement assum� et par la circonstance que dans le domaine consid�r� se trouve au premier plan non une obligation d'abstention ou de non-ing�rence, comme pour la majorit� des droits civils et politiques, mais celle, � la charge de l'Etat, d'adopter des mesures positives pour "organiser" des �lections
d�mocratiques."Ten tweede de "verminkte" weergave van een sleutelbeslissing van de Europese Commissie voor de rechten van de Mens in verband met de draagwijdte van artikel 17 van het EVRM. In hun conclusies in eerste aanleg citeerden de burgerlijke partijen maar een gedeelte van de beslissing in de zaak Glimmerveen en Hagenbeek v. Nederland (Verzoekschriften nrs. 8348/78 en 8406/78, beslissing van de Commissie van 11 oktober 1979, Decisions and Reports 18, p. 187).In de zaak Glimmerveen en Hagenbeek overwoog de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens (en de door de burgerlijke partijen geciteerde tekst werd weergegeven vanaf de asterixen en de door hen weggelaten tekst tot aan de asterixen: (VANAF HIER NIETOPGENOMEN:)"The general purpose of Article 17 is to prevent totalitarian groups from exploiting in their own interests the principles enunciated by the Convention. To achieve that purpose, it is not necessary to take away every one of the rights and freedoms guaranteed from persons found to be engaged in activities aimed at the destruction of any of those rights and freedoms. Article 17 covers essentially those rights which, if invoked, will facilitate the attempt to derive therefrom a right to engage personally in activities aimed at the destruction of any of the rights and freedoms set forth in the Convention (cf. "Lawless" Case (Merits) Judgment of 1 July 1961, para. 6 of The Law at p. 45). It is with the above considerations in mind that the Commission examined the applicants' complaints. The leaflet which led to the applicants' conviction addresses in its heading to the "White Dutch people". It contains statements such as "the major part of our population since a long time has had enough of the presence in our country of hundreds of thousands Surinamers, Turks and other so-called guest workers, who moreover are not all needed here, and the authorities merely have to see to all it that these undesired aliens leave our country as soon as possible". It further announces "that the N.V.U. will continue its battle for the white people of the Netherlands until political power of [certain political parties] and other related parties will have been definitely broken. As soon as the Nederlandse Volks Unie will have gained political power in our country, it will put order into business and to begin with : 1) remove Surinamers, Turks and other so-called guest workers from the Netherlands�" Thus, the policy advocated by the applicants is inspired by the overall aim to remove all non-white people from the Netherlands' territory, in complete disregard of their nationality, time of residence, family ties, as well as social, economic, humanitarian or other considerations. (******* TOT HIER NIET OPGENOMEN) (VANAF HIER WEL OPGENOMEN:) The Commission considers that this policy is clearly containing elements of racial discrimination which is prohibited under the Convention and other international agreements. Article 14 of the Convention provides that the enjoyment of the rights and freedoms set forth in the Convention shall be secured without discrimination on any ground such as, inter alia, race our colour. The Commission has held in the past that discrimination based on race could, in certain circumstances, of itself amount to degrading treatment within the meaning of Article 3 of the Convention (cf. decision on the admissibility of Applications Nos. 4403/70, etc., East African Asians Cases, Collection of Decisions 36, pp. 92, 117). The Fourth Protocol to the Convention sets out the principle that nationals may not be expelled collectively or individually from the state of which they are nationals and that aliens cannot be expelled collectively. It is true that the Netherlands have not acceded to this Protocol, but nothing prevents them from adopting, autonomously or by reason of international obligations other than those derived from the Fourth Protocol, measures aimed at the respect of these rights. Indeed, the Government have drawn the attention of the Commission in particular in the light of Article 60 of the Convention, to the Netherlands' international obligations under the International Convention on the Elimination of all forms of Racial Discrimination of 1965, to which the Netherlands accorded in 1971. The Netherlands' authorities, in allowing the applicants to proclaim freely and without penalty their ideas would certainly encourage the discrimination prohibited by the provisions of the European Convention on Human Rights referred to above and the above Convention of New York of 1965. The Commission holds the view that the ___expression of the political ideas of the applicants clearly constitutes an activity within the meaning of Article 17 of the Convention." (EINDE VAN DE TEKST, TOT HIER WEL OPGENOMEN)De burgerlijke partijen hebben het gedeelte van de tekst van de beslissing, waarbij door de Commissie de nadruk werd gelegd op de ongeoorloofdheid van het verschillend behandelen van Nederlandse staatsburgers, afhankelijk van hun huidskleur, kennelijk opzettelijk weggelaten. Aldus konden zij de aandacht afleiden van de ware toedracht van de feiten in de zaak Glimmerveen.DEEL II - WELKE UITSPRAAK OP 9 NOVEMBER 2004? De voorzitter van het Vlaams Blok, de heer Frank Vanhecke, verklaarde in dit verband dat men rekening moet houden met drie scenario's op 9 november a.s.: het Hof van cassatie verbreekt het Gentse arrest; het Hof vraagt "advies" aan het Arbitragehof; het Hof bevestigt het Gentse arrest van 21 april (zie bijvoorbeeld La Capitale, 13 september 2004).1. - VERBREKING VAN HET GENTSE ARREST.Dit is de uitspraak die er normaal gezien zou moeten komen. In deze website worden verschillende argumenten aangehaald die tot de vernietiging van het arrest zouden moeten leiden. In dit geval zal de zaak verwezen worden naar het Hof van Beroep in Antwerpen, waar het hele proces zal moeten overgedaan worden. Men is dan terug naar af. .2. - HET HOF VAN CASSATIE VRAAGT HET "ADVIES" VAN HET ARBITRAGEHOF. In dit geval zou het Hof van Cassatie artikel 27 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Arbitragehof toepassen en aan het Arbitragehof ��n of meer prejudici�le vragen stellen. Dit vraagt, zeker voor de leek, enige toelichting. De Belgische hoven en rechtbanken, ook het Hof van Cassatie, hebben altijd geoordeeld dat zij niet bevoegd zijn om een wet van het parlement en een decreet van een gemeenschaps- of gewestraad, te toetsen aan de grondwet. Zelfs het Hof van Cassatie acht zich niet bevoegd een wet niet toe te passen omdat ze ongrondwettelijk zou zijn. Aandeze eigenaardige toestand -een ongrondwettelijke wet werd STEEDS toegepast- kwam een einde door de oprichting van het Arbitragehof. Het Arbitragehof, opgericht om uitspraak te doen over bevoegdheidsconflicten tussen de verschillende wetgevers van onze federale staat, kreeg aanvankelijk een beperkte opdracht om uitspraak te doen over de grondwettelijkheid van wetten en decreten. Het kan deze wetten en decreten vernietigen wanneer zij o.a. strijdig zijn met de artikelen 10, 11 en 19 van de Grondwet (gelijkheid van alle belgen voor de wet, discriminatieverbod en vrijheid van onderwijs). Het verzoek tot vernietiging moet nu bij het Arbitragehof ingediend worden binnen de zes maanden na de bekendmaking van de wet of het decreet in het Belgisch Staatsblad. Voor oude wetten, wetten aangenomen voordat het Arbitragehof werd opgericht, is dat natuurlijk niet meer mogelijk. In die gevallen kan men in de loop van een proces aan de rechter vragen of hij aan het Arbitragehof zou willen vragen of een bepaalde wet al dan niet strijdig is met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet. Een dergelijke vraag noemt men een prejudici�le vraag. Een vraag die gesteld wordt voor de uitspraak in het proces. Men leest het in artikel 27 van de bijzondere wet op het Arbitragehof:HOOFDSTUK II : PREJUDICI�LE VRAGEN Art. 26. � 1. Het Arbitragehof doet, bij wijze van prejudici�le beslissing, uitspraak bij wege van arrest op vragen omtrent: 1� de schending door een wet, een decreet of een in [artikel 134 van de Grondwet] bedoelde regel van de regels die door of krachtens de Grondwet zijn vastgesteld voor het bepalen van de onderscheiden bevoegdheid van de Staat, de Gemeenschappen en de Gewesten; 2� onverminderd 1�, elk conflict tussen decreten of tussen regels bedoeld in [artikel 134 van de Grondwet], die uitgaan van verschillende wetgevers en voor zover het conflict ontstaan is uit hun onderscheiden werkingssfeer; [3� de schending door een wet, een decreet of een in artikel 134 van de Grondwet bedoelde regel van de artikelen van titel II � De Belgen en hun rechten �, en de artikelen 170, 172 en 191 van de Grondwet.] [� 1bis. Van het toepassingsgebied van dit artikel worden uitgesloten de wetten, de decreten en de in artikel 134 van de Grondwet bedoelde regels waardoor een constituerend verdrag betreffende de Europese Unie of het Verdrag van 4 november 1950 tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden of een Aanvullend Protocol bij dit Verdrag instemming verkrijgt.] 3. - HET HOF VAN CASSATIE BEVESTIGT HET GENTSE ARREST.In dit geval wordt de veroordeling van gent definitief......maar kunnen het Vlaams Blok (ook indien het zichzelf ondertussen zou hebben ontbonden, denk eraan ....) en ook de VZW's (zelfs indien ze ondertussen zouden opgedoekt zijn, zelfde opmerking) een klacht indienen tegen de Belgische staat wegens schending van het EVRM. Deze klacht moet bij het Europees Hof voor de rechten van de mens ingediend worden binnen de zes maanden na het arrest van het Hof van cassatie dat het Gentse arrest zou bevestigen.DEEL III - DE ONGEHOORDE ARROGANTIE VAN DE "DEMOCRATISCHE" PARTIJEN.Minister van Staat Louis Tobback, gewezen boegbeeld van de SP en thans nog burgemeester van de jonge provinciehoofdplaats Leuven, heeft het gewaagd op de vraag "Wat is een democratische partij?" het volgende verbijsterende antwoord te geven: "Het is een partij die de rechten van de mens eerbiedigt!" Zelden of nooit heeft de ondergetekende uit de mond van een politicus zo'n domme en arrogante uitspraak gehoord (wordt vervolgd).Luc LAMINE[email protected]
OVER DE VRIJHEID VAN MENINGSUITING IN HET AMERIKAANSE RECHT ZIE:BRANDENBURG V. OHIOhttp://brandenburg.helpt.nl/BIJLAGENBijlage I**************EUROPESE COMMISSIE VOOR DE RECHTEN VAN DE MENSBESLISSING VAN 12 JANUARI 1991BOUFFESSIL v. BELGI�VERZOEKSCHRIFT NR. 16301/90Advocaat: Luc Lamine (Balie van Leuven)=================SUR LA RECEVABILITEde la requête No 16301/90 pre�sente�e par Abdelkader BOUFFESSILcontre la Belgique__________ La Commission europe�enne des Droits de l'Homme, sie�geant enchambre du conseil le 12 janvier 1991 en pre�sence de MM. C.A. N�RGAARD, Pre�sident J.A. FROWEIN S. TRECHSEL F. ERMACORA G. SPERDUTI E. BUSUTTIL G. JÖRUNDSSON A.S. GÖZÜBÜYÜK A. WEITZEL J.C. SOYER H. DANELIUS Sir Basil HALL MM. F. MARTINEZ C.L. ROZAKIS Mme J. LIDDY MM. L. LOUCAIDES A.V. ALMEIDA RIBEIRO M.P. PELLONPÄÄ
M. H.C. KRÜGER, Secre�taire de la Commission ;
Vu l'article 25 de la Convention de sauvegarde des Droits de
l'Homme et des Liberte�s fondamentales ; Vu la requête introduite le 12 mars 1990 par B.
contre la Belgique et enregistre�e le 13 mars 1990 sous le No
de dossier 16301/90 ; Vu le rapport pre�vu a� l'article 47 du Re�glement inte�rieur de
la Commission ;
Vu les renseignements fournis par le Gouvernement les 9 mai et
11 juin 1990 et ceux du reque�rant des 17 avril, 2 mai, 4 juillet,
8 novembre et 14 de�cembre 1990 ;
Apre�s avoir de�libe�re�, Rend la de�cision suivante : EN FAIT Les faits, tels qu'ils ont e�te� pre�sente�s par le reque�rant,
peuvent se re�sumer comme suit : Le reque�rant, ne� le 8 juillet 1963 a� T.K. (Maroc), de
nationalite� marocaine, se trouve actuellement de�tenu a� la prison de
Louvain. Devant la Commission, il est repre�sente� par Me Luc Lamine,
avocat a� Louvain. Il est arrive� en Belgique avec toute sa famille en 1966. En 1985, le reque�rant fut condamne� a� dix mois d'emprisonnement
sans sursis du chef d'usage de drogues, divers vols et un vol
qualifie�. Le 26 juin 1986, il fit l'objet d'un arrête� royal d'expulsion,
motive� par la condamnation encourue. Cet arrête� lui a e�te� notifie� le
18 juillet 1986. Suite a� sa libe�ration, le reque�rant quitta le territoire belge
de plein gre�. Se sentant e�tranger au Maroc, il revint en Belgique
apre�s sept mois. En septembre 1989, le tribunal correctionnel de Bruxelles le
condamna a� un an de prison pour le vol de deux bouteilles de champagne
et pour infraction a� l'arrête� d'expulsion.
De�but fe�vrier 1989, le reque�rant, remis en liberte�, fut mis a�
la disposition de l'office des e�trangers et transfe�re� a� la
prison de Louvain. Le 22 fe�vrier 1990, une premie�re tentative de
rapatriement e�choua, le reque�rant s'e�tant refuse� a� prendre l'avion.
Il en fut de même lors de la deuxie�me tentative qui eut lieu le 29
mars 1990. Il fut a� chaque fois reconduit a� la prison de Louvain. Le 22 mai 1990, sur base de l'article 71 de la loi du 15
de�cembre 1980 sur l'acce�s au territoire, le se�jour, l'e�tablissement et
l'e�loignement des e�trangers, le reque�rant introduisit un recours
contre la mesure privative de liberte� dont il faisait l'objet en
de�posant une requête a� la chambre du conseil du tribunal correctionnel
de Louvain. Le 23 mai 1990, cette requête fut examine�e par la chambre
du conseil. Le même jour, il fut remis en liberte� apre�s avoir reçu
signification d'un ordre de quitter le territoire au plus tard le 28
mai 1990. Contre cette dernie�re mesure d'e�loignement, le reque�rant,
le 26 mai 1990, introduisit aupre�s du Conseil d'Etat un recours en
annulation fonde� sur la violation des articles 3, 6, 7 et 8 de la
Convention. Dans la proce�dure devant le Conseil d'Etat, l'assistance
judiciaire a e�te� refuse�e au reque�rant le 5 septembre 1990 pour le
motif qu'il avait omis de pre�senter les documents ne�cessaires pour
prouver son indigence. Par de�cision du 5 de�cembre 1990, la de�cision
pre�cite�e du 5 septembre 1990 a e�te� annule�e et le be�ne�fice de
l'assistance judiciaire a e�te� accorde� au reque�rant. GRIEFS1. Le reque�rant se plaint d'une violation de l'article 3 de la
Convention. Il estime que l'expulsion d'un e�tranger, qui n'a aucun
lien avec son pays d'origine est une peine inhumaine au motif qu'il
sera force� apre�s son expulsion de vivre dans un pays dont il ne
comprend pas la langue et sera force� de vivre dans le nord du Maroc ou�
les droits de l'homme sont viole�s constamment. Dans sa premie�re lettre, il alle�guait e�galement qu'a� son
arrive�e au Maroc, il serait arrête� et de�tenu par mesure de sûrete� pour
une dure�e illimite�e et que, vu son e�tat psychique, cette de�tention
pourrait avoir des conse�quences graves. 2. Toute sa famille s'e�tant inte�gre�e en Belgique, son expulsion
constituerait e�galement une violation de l'article 8 de la
Convention. Il expose a� cet e�gard que vu son e�tat psychique et
nonobstant son âge, il a besoin du soutien de sa famille. Il ajoute
qu'il ne parle pas la langue arabe et que, ayant reçu une e�ducation
europe�enne, il ne connaît pas le mode de vie au Maroc ou� il sera
traite� comme un e�tranger et comme une personne suspecte.
3. Le reque�rant se plaint enfin d'une violation des articles 6
par. 1 et 7 par. 1 de la Convention au motif que l'expulsion qu'il
conside�re comme une peine n'a pas e�te� prononce�e par un tribunal
impartial et inde�pendant. Elle n'e�tait en outre pas pre�vue par la loi. Le reque�rant ajoute qu'e�tant dans un e�tat de de�pression
nerveuse pendant l'e�te� 1986 et ne be�ne�ficiant a� l'e�poque d'aucun
soutien familial, il n'a pu introduire un recours contre l'arrête�
d'expulsion pris contre lui. PROCEDURE La requête a e�te� introduite le 12 mars 1990 et enregistre�e le
13 mars 1990. En date du 16 mars 1990, la Commission a de�cide� de demander aux
parties, conforme�ment a� l'article 42 par. 2 a) du Re�glement inte�rieur,
des renseignements comple�mentaires portant notamment sur l'exe�cution
de la mesure d'expulsion prise contre le reque�rant. Le Gouvernement a fourni des renseignements les 9 mai et 11
juin 1990. Le reque�rant les a communique�es les 17 avril, 2 mai, 4 juillet,
8 novembre et 14 de�cembre 1990. EN DROIT Le reque�rant se plaint de l'incidence de son expulsion sur les
droits garantis par les articles 3 (art. 3), 6 par. 1 (art. 6-1), 7 par. 1
(art. 7-1) et 8 (art. 8) de la Convention. L'article 3 (art. 3) de la Convention interdit notamment les
peines ou traitements inhumains ou de�gradants. L'article 6 par. 1
(art. 6-1) garantit le droit a� un proce�s e�quitable devant un tribunal
inde�pendant et impartial appele� a� a� de�cider, soit d'une contestation
sur des droits et obligations de caracte�re civil, soit du bien-fonde�
d'une accusation en matie�re pe�nale. L'article 7 par. 1 (art. 7-1) de
la Convention dispose qu'"il n'est inflige� aucune peine plus forte que
celle qui e�tait applicable au moment ou� l'infraction a e�te� commise".
Quant a� l'article 8 (art. 8) de la Convention, il reconnaît a� toute
personne le droit au respect de sa vie prive�e et familiale.
Pour autant que les griefs se dirigent contre l'arrête� royal
d'expulsion pris contre le reque�rant an 1986, la question se pose de
savoir si le reque�rant a satisfait a� la condition de l'e�puisement des
voies de recours internes stipule�es a� l'article 26 (art. 26) de la
Convention aux termes duquel "la Commission ne peut être saisie
qu'apre�s l'e�puisement des voies de recours internes tel qu'il est
entendu selon les principes de droit international ge�ne�ralement
reconnus". En l'espe�ce, le reque�rant reconnaît qu'il n'a pas introduit
aupre�s du Conseil d'Etat un recours en annulation, assorti d'une
demande de sursis a� exe�cution, de l'arrête� d'expulsion et ne met pas
en cause l'efficacite� du recours. En ce qui concerne la Belgique, la
Commission a de�ja� admis implicitement (N� 12313/86, Moustaquim
c/Belgique, de�c. 10.04.89 non publie�e ; Requête N� 13587/88, X
c/Belgique, de�c. 14.03.89 non publie�e) que le recours en annulation
d'un arrête� d'expulsion pourrait être conside�re� comme un recours
efficace. En effet, il ressort d'une jurisprudence bien e�tablie du
Conseil d'Etat belge (voir notamment C.E., arrêts Marcassoli ; N�
27.053, IIIe�me ch., 22 octobre 1986, N� 27.636, IIIe�me ch., 11 mars
1987 ; C.E., arrêt Say Hang Pok, N� 26.932 VIIe�me ch., 25 septembre
1986 ; C.E., arrêt Rezqui, N� 23.240, VIIe�me ch., 10 mai 1983) que
tout d'abord le sursis a� exe�cution d'un arrête� d'expulsion peut être
accorde� lorsque, pour des raisons familiales, l'exe�cution imme�diate de
l'arrête� risque de causer au reque�rant un pre�judice grave
difficilement re�parable et que le moyen de�duit de la violation de
l'article 8 (art. 8) de la Convention paraît se�rieux et de nature a�
entraîner l'annulation de la de�cision attaque�e. Par ailleurs, le
contrôle exerce� par le Conseil d'Etat porte e�galement sur la
proportionnalite� de l'inge�rence dans le droit au respect de la vie
prive�e et familiale et ce faisant le Conseil d'Etat met en balance,
d'une part, les conside�rations d'ordre public et, d'autre part, les
conside�rations d'ordre familial. Par conse�quent, le recours contre un arrête� d'expulsion devant
le Conseil d'Etat doit en principe être conside�re� comme un recours
efficace au sens de l'article 26 (art. 26) de la Convention.
La Commission conside�re par ailleurs que l'e�tat de�pressif, qui
e�tait pre�tendûment celui du reque�rant au moment ou� il s'est vu
signifier le 18 juillet 1986 l'arrête� d'expulsion pris contre lui, ne
constitue pas une circonstance spe�ciale de nature a� dispenser le
reque�rant de l'obligation de faire usage des voies de recours internes
qu'il avait a� sa disposition. La Commission ajoute que le recours introduit par le reque�rant
contre l'ordre de quitter le territoire belge avant une certaine date
ne saurait être conside�re� comme e�quivalent a� un recours contre
l'arrête� d'expulsion. En effet, l'ordre de quitter le territoire doit
être vu comme une de�cision secondaire et supple�mentaire par rapport a�
l'arrête� d'expulsion, et les objections du reque�rant tire�es de
l'article 8 (art. 8) de la Convention aurait dû être souleve�es dans un
recours contre l'arrête� d'expulsion plutôt que dans un recours contre
une de�cision ayant le but limite� de faire exe�cuter ledit arrête�. Il s'ensuit que le reque�rant n'a pas satisfait a� la condition
pre�vue par l'article 26 (art. 26) de la Convention et que sa requête
doit être rejete�e conforme�ment a� l'article 27 par. 3 (art. 27-3) de la
Convention. Par ces motifs, la Commission, a� la majorite�, DECLARE LA REQUETE IRRECEVABLE.
Le Secre�taire Le Pre�sident de la Commission de la Commission
(H.C. KRÜGER) (C.A. N�RGAARD)
NOG MEER.......................NATIONALITEIT: HET BELANG VAN DE NATIONALITEITINLEIDINGEen argument dat vreemdelingen, en daarmee bedoelen we vanzelfsprekend NIET-BELGEN �en later NIET-VLAMINGEN-, regelmatig aanhalen is dat zij belastingen betalen net zoals de Belgen. Daarmee ondersteunen zij hun eis om alle rechten te verkrijgen die traditiegetrouw �terecht- aan Belgen waren voorbehouden. We denken hierbij aan het stemrecht voor gemeenteraden, provincieraden, gewestraden en zelfs voor het federale parlement. Bepaalde woordvoerders van de allochtonengemeenschap (het woord �allochtoon� is een zeer pervers woord: bedoeld men er een �vreemdeling� mee of ook een �Belg van vreemde afkomst�?), die deze woorden met een bewegingloos gelaat uitspreken, vergeten echter ��n belangrijke belasting te vermelden: de bloedbelasting. Hetgeen de Fransen plastisch met de woorden �l�imp�t de sang� bedoelen: de militaire dienstplicht of de legerdienst. D� plicht bij uitstek van een staatsburger is inderdaad de legerdienst. Dit blijkt bijvoorbeeld overduidelijk uit de formule van de eed, die eenieder die Amerikaans staatsburger wil worden, moet afleggen: The Oath of Citizenship:�I hereby declare, on oath, that I absolutely and entirely renounce and abjure all allegiance and fidelity to any foreign prince, potentate (welke Marokkaan zou een dergelijke tekst durven ondertekenen wanneer hij Belg wil worden?), state, or sovereignty of whom or which I have heretofore been a subject or citizen; that I will support and DEFEND the Constitution and laws of the United States of America against all enemies, foreign and domestic; that I will bear true faith and allegiance to the same; that I WILL BEAR ARMS on behalf of the United States when required by law; that I will perform noncombatant service in the ARMED FORCES of the United States when required by the law; that I will perform work of national importance under civilian direction when required by the law; and that I take this obligation freely without any mental reservation or purpose of evasion; so help me God. In acknowledgement whereof I have hereunto affixed my signature.� Volgens een vaststaande regel van het volkenrecht kan een staat geen vreemdelingen onder de wapens roepen (de Verenigde Staten hebben deze regel door het oproepen van de zgn. �resident aliens� aan hun laars gelapt, hetgeen van de kant van bijvoorbeeld Frankrijk tot vergeldingsmaatregelen heeft geleid, maar daarover verder meer). Een gevolg daarvan is dat vreemdelingen die wonen en werken in een land dat in oorlog is een bevoorrechte positie innemen: de staatsburger kan naar de andere kant van de wereld (Vi�tnam bijvoorbeeld) gestuurd worden om er zijn leven in de weegschaal te leggen; de vreemdeling kan rustig thuis blijven en verder werken en geld verdienen.In het begin van de jaren negentig heeft Belgi� de dienstplicht of legerdienst OPGESCHORT, niet afgeschaft dus, en daardoor viel de laatste hinderpaal weg voor jongeren uit meestal de Maghreb om naast hun meestal Marokkaanse nationaliteit ook het Belgisch staatsburgerschap aan te nemen. Zij moesten niet meer vrezen om in het Belgisch leger ingelijfd te worden zoals de Belgische jongens dat gedurende ruim tachtig jaar gewoon waren geweest. Over de legerdienst zie:http://www.herodote.net/histoire09053.htmIn Noord-Afrika daarentegen rukt de dienstplicht weer op. Dat is o.a. het geval in Marokko en Tunesi�. In Marokko : IN MAROKKO WERD DE DIENSTPLICHT IN 1999 OPNIEUW INGEVOERD.� Le retour � la normeAbdellatif El Azizi�Tout citoyen est soldat et se doit � la d�fense de la patrie". Invent� en France en 1798, le service militaire obligatoire reprend du service au Maroc. L�arm�e marocaine attend ainsi les 15 000 conscrits qui devront former la 33�me promotion du service militaire obligatoire. Charg�s de recenser les appel�s, les services des provinces du Royaume viennent de rendre leur copie.
Ces services avaient re�u auparavant une circulaire du minist�re de la D�fense les appelant � recenser les personnes �g�es de 19 � 39 ans et qui remplissaient les conditions requises pour le service militaire obligatoire. La loi no 4-99 vot�e par le gouvernement Youssoufi en 1999 avait remis le service militaire � l�ordre du jour. La loi stipule que �le service militaire est obligatoire pour tous les Marocains de sexe masculin, bien qu�il reste ouvert � toute personne de sexe f�minin le d�sirant".La loi va encore plus loin et interdit � toute personne qui n�a pas accompli son service militaire de postuler � un emploi que ce soit dans le secteur public ou priv�. ConvocationLa loi Youssoufi qui ne fait en r�alit� que r�actualiser le service militaire, oblige tous les jeunes gens entre 19 et 39 ans � s'inscrire sur les registres communaux pour �tre appel�s sous les drapeaux pour une p�riode de 12 mois. Pour ce qui est des personnes qui peuvent �tre dispens�es du service, il s�agit des hommes qui pr�sentent un handicap physique majeur, qui ont une charge de famille ou qui appartiennent � certains corps de m�tier comme les enseignants ou les parlementaires. Quand aux personnes qui auront �t� recens�es et convoqu�es pour effectuer ce service et qui refuseraient de se plier, elles risquent une amende de 1200 dh et d�une peine de prison qui peut aller de 8 jours � un mois ferme. Dans l�esprit du l�gislateur, le service militaire obligatoire devrait traduire la volont� des citoyens d'assumer une responsabilit� personnelle pour la protection du pays dans lequel ils vivent. Les conscrits devraient ainsi contribuer personnellement � la protection du pays contre les dangers venus de l'ext�rieur, � la d�fense de la paix et de la libert�. Gr�ce au service militaire obligatoire ,aux appel�s et aux r�servistes, l'arm�e a ainsi la capacit� de doubler, si n�cessaire, le volume de ses forces arm�es. Or la tendance g�n�rale de par le monde va plut�t � l�abandon de la formule du service militaire obligatoire. La France de qui on a h�rit� la tradition du service militaire obligatoire s�est d�ailleurs d�barrass� de cette formule. Le Royaume-Uni et les �tats-Unis, eux, persistent toujours � ignorer la conscription permanente. Elles n'instaurent le service militaire obligatoire qu'� titre provisoire, pendant les grandes crises diplomatiques. � Zie : http://www.maroc-hebdo.press.ma/MHinternet/Archives_587/html_587/fourniture.htmlIn Tunesi� : In Tunesi� werd in 2003 de DIENSTPLICHT VOOR VROUWEN ingevoerd in 2003: � D�s mars 2003, les femmes tunisiennes �g�es de 20 ans et plus seront appel�es � faire leur service militaire. Ldali Jazi, ministre de la D�fense, l'a officiellement annonc� le 25 d�cembre dernier. Elles pourront choisir, � l'instar des hommes, entre un service militaire complet d'une dur�e d'un an et une affectation individuelle de 25 � 15 jours. Si elles choisissent cette seconde option, elles devront alors verser en contrepartie une partie de leur salaire pendant les 11 mois restants au profit d'un Fonds du service national tunisien. C'est ce que font d�j� une tr�s large majorit� des hommes qui pr�f�rent ainsi �viter d'aller sous les drapeaux. � Zie : http://www.bladi.net/modules/newbb/sujet-2974-1-service-militaire-femmesI. - "BELGEN" MET EEN DUBBELE NATIONALITEIT ZIJN "EERSTERANGSBURGERS"Wij hebben, niet zo h��l lang geleden, een Eerste Minister gehad die gehuwd was (en, wat het huwelijk betreft, nog steeds is), met een Amerikaanse. Met een �slapende� Amerikaanse, de waarheid heeft haar rechten. Ik bedoel niemand minder dan Minister van Staat Jean-Luc DEHAENE. Toen hij Premier was kwam zijn echtgenote, de steeds beminnelijke C�lie DEHAENE, af en toe in het nieuws. In mijn lijfblad las ik toen dat Mevrouw DEHAENE de dubbele nationaliteit had. De Belgische, maar ook de Amerikaanse. Die Amerikaanse nationaliteit was zo�n beetje een �slapende� of �sluimerende� nationaliteit. Zij moest naar de Amerikaanse ambassade gaan, daar een Amerikaans paspoort vragen, en klaar was kees: zij was een volbloed Amerikaans staatsburger, een citizen of the United States of America. Ik maakte daarbij onmiddellijk een bedenking. Als het hier te heet zou worden kon zij haar �slapende� nationaliteit reactiveren, en naar haar tweede vaderland gaan. En Jean-Luc, hij zou wel meemogen dacht ik... Ik zou dat niet kunnen als het hier te heet zou worden. Ik ben alleen maar Belg.II. - "BELGEN" DIE ALLEEN MAAR "BELG" ZIJN,ZIJN "TWEEDERANGSBURGERS"Pagina laatst bijgewerkt op 13 oktober 2004 >Zie:(In voorbereideng)http://www.geocities.com/nationaliteit/COPYRIGHT/DISCLAIMER=====================================Gebruiksvoorwaarden van deze website ONDERSTAANDE BEPALINGEN HEBBEN TOT DOEL DE VOORWAARDEN TE OMSCHRIJVEN WAARONDER DE AUTEUR U TOEGANG VERLEENT TOT ZIJN WEBSITE.Zie echter ook op de webpagina "COPYRIGHT/DISCLAIMER" De auteur, Luc Lamine, Steenweg op Wezemaal 90, B-3110 Rotselaar, biedt U deze website (http://vlaamsblok.bedenkt.nl/) aan op voorwaarde van uw aanvaarding, zonder enig voorbehoud, van de voorwaarden uiteengezet op deze webpagina. Door deze website en de informatie erop te consulteren, stemt U in met deze voorwaarden. 1. Informatie1.1 De auteur aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor enige schade die zou kunnen voortvloeien uit enig gebruik van de informatie op deze website. Elk gebruik dat u derhalve maakt van de informatie op deze website is volledig op eigen risico. 1.2 De informatie op deze website bevat op generlei wijze juridisch advies of instructies die toelaten een juridische procedure te starten of te begeleiden. De informatie op deze website kan hooguit dienen ter ondersteuning van een juridische vraagstelling. Indien U vragen heeft omtrent een (juridische) vraagstelling kan U altijd daartoe contact opnemen met een gekwalificeerd raadsman, Justitiehuis of de balie. 2. Links en verwijzingen 2.1 Op deze website zijn ook hyperlinks opgenomen naar andere websites en informatiebronnen. Deze verwijzingen worden enkel ten titel van informatie weergegeven, maar worden niet gecontroleerd naar inhoud. Er kan dus geen garantie gegeven worden betreffende, noch aansprakelijkheid aanvaard over, de kwaliteit en/of volledigheid van deze bijkomende informatie. 2.2 De auteur aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor enige schade die zou kunnen voortvloeien uit het consulteren van informatie die zich op andere websites of bij andere informatiebronnen in het algemeen bevindt, en waarnaar op deze website wordt verwezen. 3. Intellectuele eigendomsrechten 3.1 U hebt het recht om de informatie op deze website voor persoonlijk gebruik te downloaden en te reproduceren, overeenkomstig de bepalingen van de Wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten. 3.2 De auteur behoudt alle intellectuele eigendomsrechten op de website zelf alsook op de ter beschikking gestelde informatie.
