Mijn vader Hendrikus Leonardus van Achterberg.
Werd 10 januari 1919 geboren te Teteringen.
Mijn vader was de oudste uit een gezin van 7 kinderen. Hij ging al op jonge leeftijd werken wat in die tijd heel gewoon was. Hij begon als elektricien zo heeft hij in de grote kerk in Breda, de lampen op gehangen maar hij had geen zin om steeds heen, en weer te lopen dus slingerde hij als Tarzan van de een naar de andere lamp. Ook bracht hij een doodshoofd mee naar huis tot grote schrik van zijn moeder, maar heeft hem de volgende dag weer terug gebracht. Na de oorlog was er een groot gebrek aan woningen. Daarom werd hij metselaar en omdat hij ook elektricien was kwam hij bij zijn baas al gauw in het onderhoud.
Ook heeft hij een tijd heen en weer gefietst van Breda naar Rotterdam
om te werken, en dat iedere dag. Na de scheiding van mijn ouders werkte hij heel de dag bij zijn baas en als hij thuis kwam moest hij daar ook weer werken het huishouden moest ook worden gedaan en ook moest hij koken voor mijn broer en mij en zich zelf maar hem klagen hoorde je nooit. Wij waren hem wel eens kwijt als er ballonen over kwamen.
Dan zat hij op dak te kijken klimmen bleef hij doen. Hij was gek op de natuur vooral op de bergen van Oostenrijk en Zwitserland. De liefde voor dieren en de natuur hebben mijn dochter en ik van hem. Hij vond het erg toen hij niet zulke lange berg wandelingen meer kon maken. Maar bleef het wel steeds doen al deed hij er wat langer over. Ook nam hij ons vaak mee naar het bos en leerde ons wat eetbaar was. Overleven heette dat, een hut bouwen voor beschutting drinken uit een beekje. Heb respect voor de natuur zei hij altijd het kan je redding wel eens zijn. Ook voor dieren had hij een zwak we hadden er altijd heel veel dieren........................................ |
