Það
er ekki langur tími sem við fáum í stopp er við
fljúgum til Kúbu (tæpl. sólarhringur) en samt hefur
maður náð að skoða ýmislegt og kynnast aðeins
lífi fólksins þarna. Þar sem þetta er einræðisríki
þá er margt sem er ekki leyfilegt. Samt er fólk með
frítt húsnæði, menntun, heilsugæslu, matarmiða
og fleira þess háttar sem of dugar þó skammt. Kúbanir
mega ekki vingast við þig, lögreglan stoppar þá
útá götu ef þeir eru að "bögga"
útlendinga sem er ágætt stundum því manni
finnst þetta vera visst öryggi, það er því
ekki mikil hætta á að vera rændur eða böggaður
á annan hátt. Þetta getur þó verið slæmt
fyrir þá og jafnvel þýtt fangelsisvist, ef þeir
(eða þú) geta ekki sannað að þið þekkist.
Við lendum yfirleitt um kl. 9 að kvöldi og eftir að fara
í gegnum vegabréfaskoðunina (sem tekur dágóðan
tíma) og rútuferðina erum við komin uppá hótel
uppúr 11. Þá segir þreytan til sín því
oftast erum við með fulla vél út, sem þýðir
ca. 400 farþega, og eins til baka. Venjulega nota ég tímann
til að slappa af, fara til nuddarans sem rukkar 5$ fyrir tveggja tíma
hnoð (rosalega gott) og liggja í sólbaði ef veður
leyfir. Það er alveg stórkostlegt að koma til Kúbu
og sjá og kynnast þjóðfélaginu aðeins,
flestir bílarnir á götunum myndu sóma sér
vel á fornbílasafni og er ótrúlegt hvað þeir
geta haldið þeim gangandi með t.d. teipi, pappa og ýmsu
járndrasli sem oft er ryðgað í gegn. Hótelið
sem við gistum á er það flottasta í La Habana
(Meliá Cohiba) og mega kúbanir ekki fara þangað inn,
nema rétt í andyrið og svo jú auðvitað þeir
sem vinna þar. Það myndu hvort eð er fáir kúbanir
geta leyft sér eitthvað þar inni því þar
er verðlagið í samræmi við peningaeign gestanna en
ekki þeirra, venjulegt mánaðarlaun hjá þeim
sem eru vel lærðir (t.d. tannlækna) eru um $10-15 (um 800-1300
kr.) sem dugar en þó mjög skammt. Þegar ég
labba út af hótelinu og ætla að rölta af stað
til nuddarans þá er mér boðið far gegn vægu
gjaldi að minnsta kosti 5 sinnum en ég þigg oftast far með
Elio, einum sem oft keyrir okkur áhafnameðlimina á heiðgulu
bjöllunni sinni. Það eru líka venjulegir leigubílar
á götunum sem eru nýlegir bílar en einnig getur
að líta gular og svartar lödur sem þjóna þeim
tilgangi að keyra fólk um, eitt sinn tókum við svoleiðis
bíl og enga venjulega lödu heldur lödulimmó. Ég
kem alveg endurnærð úr nuddinu og rölti oftast til baka,
um 20 mín. gangur sem er fínt því að það
er gaman að fylgjast með mannlífinu. Fólkið er flest
mjög opið og yndælt, eins og sjálfsagt er algengt þarna
í Karíbahafinu. Margir kvarta þó yfir aðstæðum
og þá helst yfir skorti á mat og veraldlegum gæðum
sem er ekki mikið af þarna, örfáar búðir
með litlu sem engu inní og ekki margir sem hafa efni á að
versla það sem þeim langar til. Samt sem áður hefur
fólk það örugglega betur þarna heldur en í
mörgum öðrum þriðja heims ríkjum, þar
hefur meirihluti fólksins ekki þak yfir höfuðið,
aðgang að heilsugæslu og menntun og fá skammtaða
matarmiða. Það
verður forvitnilegt að fylgjast með hvað mun gerast á
Kúbu þegar Castro deyr, mun allt opnast eða mun þetta
haldast í sama horfinu eins og nú, það veit örugglega
enginn.
Það er alveg nauðsynlegt að fara af og til á markaðinn
í miðbænum og er ég búin að sanka af mér
þó nokkuð miklu dóti þaðan, enda allt svo
ódýrt og úrvalið nokkuð gott svo að maður
tímir ekki að sleppa því að versla aðeins.
Það er engin strönd þarna nálægt en ef að
"leigubíll" er tekinn þá er ekki nema um 20
mín. akstur á næstu strönd. Ég hef bara farið
einu sinni enda ekki sniðugt að liggja lengi í sólinni
og fara svo að fljúga um kvöldið. Strendurnar eru mjög
fallegar og helst er gaman að fara eitthvert þar sem ekki eru margir
túristar, þar sem náttúran hefur ekki verið
fótum troðin. Eitt sinn stoppuðum við í tvo sólarhringa
og þá var tækifærið gripið og farið í
smá leiðangur. Við fórum og skoðuðum krókódílagarð,
dýragarð þar sem dýralífið var ekki eins
og maður hefur vanist hingað til, nokkrar strendur og fleira. Stoppað
var á veitingastað á leiðinni og mun ég aldrei
gleyma einu atviki þar. Ég fór á klósettið
og settist sallaróleg á setuna, stóð svo upp og viti
menn, kom ekki froskur stökkvandi upp úr skálinni, greyið
hann segi ég nú bara, en sem betur fer var hann ekkert að
stökkva upp þegar ég sat sem fastast.
Húsin eru kostuleg en það þyrfti að taka flest
þeirra í gegn, laga þau og mála, þá
yrðu þau rosalega falleg, arkitektúrinn er sérstakur,
mikið af súlum, útskornum veggjum og fleiru og litadýrðin,
eða það sem eftir er af málningunni, er allsráðandi.
Ég mæli eindregið með að fara til Kúbu og
vera þar í a.m.k. 3 vikur og ferðast um eyjuna, ekki bara
liggja á ströndinni á túristastöðunum.
Og þá meina ég að ferðast þar sem ekki bara
túristarnir fara heldur t.d. í Habana þá er mjög
gaman að labba inní hverfin þar sem aðeins innfæddir
eru, þar sér maður varla ferðamenn og er mjög gaman
að kynnast lífinu þar, þó svo að fátæktin
sé nokkuð mikil.
Þar getur maður fengið sér ís fyrir 10cent (um
9 kr.) sem bragðast alveg hreint frábærlega, og líka
pizzur og annað góðgæti fyrir lítinn pening sem
fólk selur útum gluggana á heimili sínu. Yfirleitt
bragðast það ágætlega þó svo ég
myndi ekki vilja lifa á því.
Ég flaug til Kúbu síðasta aðfangadag (árið
2000) og Ingi kom með mér. Við eyddum því jóladeginum
þar og var kostulegt að kynnast þessari hátíð
þarna, mikið af fólki útá götu en samt
engin hátíðarstemning, enda sjálfsagt ekki mikið
um gjafir og góðan mat hjá þessu fólki. Við
heimsóttum fjölskyldu sem Ingi bjó hjá er hann var
að bakpokast þarna árin 1996-97 (sjá dagbók
hans) og gáfum þeim smá gjafir, aðallega dótturinni
sem var yfir sig ánægð að fá pakka. Seinna meir
höfum við verið að senda þeim ýmislegt og tekur
fólk svona fegins hendi, gömul föt, lyf og eitthvað þess
háttar.
Við þurfum að vera mætt í pickup kl. 8:30 um kvöldið
og reyni ég alltaf að leggja mig til að vera hressari yfir
nóttina, enda erfitt að fljúga á næturna og
halda sér vakandi. Uppúr miðnætti er allt klárt
og farið í loftið. Það er enginn tregi í að
fara enda fer maður aftur stuttu seinna og aftur og aftur og aftur og........