En dan komt de onvoorstelbare ervaring wanneer je die dingen zelf aantrekt: je voelt plots alle mannelijkheid uit je lichaam wegtrekken. Er komt een warme zaligheid over je heen, een gevoel dat je nooit meer kwijt wil. Het wordt zelfs een ware obsessie: elk weekend op zaterdagavond, wanneer je ouders naar een plaatselijk bal zijn, doe je het, je moet het... het wordt een onmisbaar onderdeel van je sexuele ontwikkeling.
En toch denk je dat je iets vereselijks fout aan het doen bent. Je vraagt je af of jij alleen die gevoelens kent... het moet wel zo zijn want je bent ongelooflijk bang dat iemand je ooit op heterdaad betrapt in deze toestand.
En dus heb ik enkele jaren met een verschrikkelijk bonzend hartje de zaterdag-avonden doorstaan.
Dan komt die puber-tijd eraan en je lichaam wordt dus (willen of niet) meer man...
Telkens wanneer je verkleed bent en je "vrouw-willen-zijn" de bovenhand haalt, masturbeer je er op los : de �nige manier om jezelf onder kontrole te houden en snel terug "man" te worden.
Dan komt plots die vreselijke - levensbelangrijke vraag op: Ben ik misschien homofiel ?
Ik ben verschillende malen verliefd geworden en dat is me nooit bij jongens overkomen. De gekende "kriebels" in de buik voelde ik alleen bij meisjes. Wat in godsnaam gebeurde er dan toch ? Was ik dan misschien die �ne grote uitzondering van moeder - natuur die de regel bevestigde ? Vragen waar geen antwoord op kwam. Het was ook ondenkbaar daar met iemand anders over te praten: wat zou de reactie zijn op iets wat niet te vatten is ?
E�n enkele keer heeft een schoolvriend aangedrongen op een experimentje: ik heb daar een niet al te prettig gevoel aan overgehouden. Een ander voorval gebeurde in een bos waar haast nooit iemand kwam. Ik had daar een plekje gevonden waar ik me af en toe kon transformeren in de vrije natuur. Een heerlijke ervaring, een gevoel van vrijheid, mijn eerste "outcome". (weliswaar met de bedoeling dat niemand mij zou zien). Toch heeft een wat oudere man mij op een mooie warme zomerdag ontdekt. Aanvankelijk had ik schrik, je weet maar nooit. Hij vond me echt aantrekkelijk en was lief. Ik voelde me zelfs even gevleid. We hebben wat gepraat en toen gingen zijn handen onder mijn korte rokje. Hij streelde mijn penis en probeerde zachtjes mijn aars te vingeren. Ik voelde me heel even �cht vrouw worden. Een erectie kreeg ik echter niet en ik voelde me ook niet sexueel opgewonden. Het werd voor mij pas vervelend toen die man mij zijn enorm stijf geworden penis toonde. Toen overviel mij terug een gevoel van angst. De enige uitweg voor mezelf was dat ik hem zichzelf zou laten mastuberen, waarna hij kort nadien afdroop, gelukkig zonder verder gevolg.
Na het experiment met mijn schoolvriend, was dit een tweede erg negatieve ervaring. Ik wist het nu wel zeker: ik moet wel hetero zijn, maar dan een hele speciale.
Ondertussen beleefde ik mijn gender-identiteit verder in de aller-grootste intimiteit: niemand mocht binnendringen in dit droomwereldje.
Enerzijds droeg ik vrij regelmatig panties onder mijn lange broek, en anderzijds wilde ik mij vooral naar de buitenwereld toe voordoen als een normale jonge man. Ook andere dingen werden belangrijk: studies, muziek, uitgaan en .... meisjes.
Op een bepaald ogenblik heb ik zelfs mijn snor laten staan en mijn haar kort laten knippen. Een afschuwelijk zicht, zeker wanneer ik nu na al die jaren fotos terug zie uit die periode.
Dit kon echter niet lang duren, dit was IK niet. Stilaan drong tot mij het besef door dat ik mezelf moest zijn.
De mannenmode uit het begin van de jaren tachtig, heeft mij hierbij een handje toegestoken. Het was niet langer meer ongewoon om lossere kledij te dragen. Panties en slipjes zijn heerlijk om dragen onder een losse brede broel. Ook de muziek uit die tijd brak met het vast-geroeste man-vrouw patroon (denk aan David Bowie, Simple Minds, Boy George, enz)
Ik voelde me wat beter en kon rustig verder dromen.....
