| ziektes/virusen |
| Adenovirus Het Adenovirus is een veel voorkomende infectie. Bij 50% van de paarden worden antistoffen geconstateerd op ��njarige leeftijd. Symptomen van deze aandoening zijn: lichte temperatuursverhoging, neusuitvloeiingen, vergrote lymfeklieren en een paar dagen hoesten. Wanner het hoesten langer dan een paar dagen aanhoudt is er sprake van een complicerende infectie en moet de veearts gewaarschuwd worden om deze aandoening te behandelen. Een inenting voor deze ziekte bestaat nog niet. Reovirus Deze ziekte komt in Nederland vrijwel nooit voor. Er bestaat overigens wel een inenting voor. Deze ziekte wordt over het algemeen beschreven als het "Poor Performance Syndrome", wat je goed opmerkt bij volbloedpaarden op de renbaan. Zoals de Engelse benaming voor deze ziekte al aanduidt, is er sprake van een achteruitgang in het functioneren van het paard. De ziekte wordt veroorzaakt door een stekende vlieg die in de tropen en de subtropen (tot in Spanje) leeft. Aangezien deze vlieg niet in Nederland voorkomt is de kans klein dat je paard er door raakt ge�nfecteerd. Rhinovirus De twee stammen van het Rhinovirus geven vooral ontstekingen van de voorste luchtwegen (neus en keel) met overvloedige neusvloeiing, die eerst waterig is, maar na enkele dagen etterig wordt. De infectie komt ook veel voor bij wat oudere paarden. Bij 70% van de vierjarige paarden zijn antistoffen tegen deze aandoening geconstateerd. Herpesvirus Er zijn vijf typen herpesvirus bekend, waarvan het type EHV-1 berucht is wegens de abortus die het veroorzaakt bij drachtige paarden. Het paard wordt bij deze aandoening niet immuun voor het herpesvirus. Het blijft in het lichaam zitten en duikt elke keer weer op zodra de weerstand van het paard iets verslechtert, waardoor het paard dus ziek wordt. EHV-1 is een besmettelijk type van herpes. Wanneer je deze aandoening op een stoeterij of fokkerij aantreft, kan de kans op abortussen uitlopen tot boven de 90%. Bij niet-drachtige paarden veroorzaakt het Herpesvirus een mild verlopende luchtweg infectie, die door de eigenaar vaak niet eens wordt opgemerkt. Een ernstige complicatie die kan optreden is dat het zenuwstelsel beschadigd wordt, wat kan leiden tot axatie (vari�rend van lichte gevallen die na enkele maanden volledig herstellen tot totale verlamming). Volgens sommige mensen heeft het enten niet veel zin omdat het niet in alle gevallen abortussen uitsluit. Volgens anderen is het wel zinnig, mits je het paard elk jaar inent. Aangezien het virus besmettelijk is bestaat de kans dat je paard het krijgt van een drager van het virus. Influenza Het paard krijgt bij besmetting met influenza hoge koorts, hoest erg veel en hard, met uitgebreide aantasting van het longweefsel, wat kan leiden tot secundaire bacteri�le infecties, met de meekomende symptomen zoals ontsteking van het oogslijmvlies, hartspieren en skeletspieren. Bij niet-ingeente paarden kan 90% ziek worden, waar 2% van sterft, voornamelijk veulens. Omdat de ziekte zich razendsnel verspreidt door het hoge besmettingsgehalte, is het moeilijk onder controle te krijgen. Het kan daarom wel weken tot maanden duren voordat de ziekte is bestreden. Aangezien we nu intensief enten tegen het virus, hebben we het redelijk goed onder controle, maar toch bestaat de kans dat uw paard besmet raakt, zelfs als het wel is inge�nt. Influenza verandert namelijk regelmatig, waardoor nieuwe stammen ontstaan. Indien deze stammen niet bij de enting zijn inbegrepen, heb je nog geen grip op het virus. Gelukkig verandert het paarden-influenza virus niet zo vaak als het mensen-influenzavirus. Droes Deze ziekte komt vooral voor bij jonge paarden. Dit komt omdat oudere paarden vaak levenslang immuun zijn voor bepaalde ziekten na een infectie daarvan. Deze ziekte heeft een incubatieperiode van 2 tot 10 dagen waarna de symptomen zichtbaar zijn. Deze symptomen zijn namelijk: heftige keelontsteking met slikmoeilijkheden, wat snel gevolgd is door verettering van de keellymfeklieren. Het paard blijft ziek totdat deze ontstoken klieren doorbreken. Deze procedure kan versneld worden met rijpende zalf, zoals trekzalf. Na het doorbreken van de lymfeklieren treedt meestal snel herstel op. Bij uitzondering worden lymfeklieren elders in het lichaam aangetast. Deze aandoening wordt 'verslagen' droes genoemd omdat deze aandoening in dit geval vaak dodelijk is. Het is zinloos deze ziekte te bestrijden met antibiotica omdat het niet bij de klieren kan komen. Wel kun je de ziekte voorkomen door het paard antibiotica te geven indien een ander paard ge�nfecteerd is met het virus. Na het herstel van het ge�nfecteerde paard, kan het paard tot 2 maanden lang de ziekte uitscheiden. Het is dus zaak om de boel goed te ontsmetten en het paard penicilline (antibiotica) in te spuiten. Af en toe zien we een infectie van een wat goedaardiger broertje van de droes, Streptococcus Equisimilis. Het lijkt op droes, alleen minder heftig, en de aangetaste lymfeklieren breken lang niet altijd door. Tegen droes bestaat g��n goede entstof, ondanks alle pogingen die daartoe zijn ondernomen. Na infectie ontstaat een levenslange immuniteit. Rhodococcus equi In Nederland is er nog geen andere benaming voor de aandoening. In Engeland wordt gesproken van Rattles. Deze aandoening houdt in dat veulens een erge vorm van longontsteking krijgen. Er vormt zich een abces in de longen. Deze ziekte heeft een wat bijzonder aspect. Het kan namelijk buiten het lichaam van het paard verder leven en zich vermenigvuldigen. Bedrijven die dus te maken hebben met deze aandoening hebben kans hier nog jaren last van te krijgen. Daardoor kan een veulen wat deze ziekte heeft gehad, het nogmaals krijgen. Met name zijn paarden met een wat zwakke weerstand vaak slachtoffers van deze aandoening. Tegen deze ziekte bestaat nog geen inenting. Wel bestaat er een leeftijdsafhankelijke weerstand tegen deze ziekte. Alleen veulens worden ziek. |