 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ZWERVEND DOOR HET
HOGE NOORDEN week 4 |
|
|
|
terug naar homepage
vorige week |
|
|
|
Stavreviken (net boven Sundsval aan de Oostzee, Zweden), log 7897/575 km
Na de geweldige camping van afgelopen nacht heb ik nu dus een beroerde camping. Ik sta op een grasveldje met uitzicht op een lange rij gelijkvormige hutjes, ingeklemd tussen een drukke weg en een spoorweg, onder de aanvliegroute van een vliegveld. De gasten zijn ook op z�n minst ongebruikelijk; twee alcoholisten die zo te zien op hun laatste benen lopen, en verder uitsluitend mensen met allerlei ongebruikelijke honden; de dame tegenover me heeft twee Sint Bernhards, ik zie Hazewindhonden, als sierstruikjes gekapte poedels, van die wandelende tapijtjes zonder voor- of achterkant, en in een van de hutjes zit zelfs een hondenkapper die vol bedrijf heeft. WAT IS DAT HIER? Vandaag was overigens een heerlijke dag, en Zweden valt tot nu toe niet tegen. Eindeloze bossen? Niks van gezien, er stonden teveel bomen langs de weg. |
|
|
|
Vandaag begon zeer op m�n gemak. Mooi weer, wat witte wolkjes om de blauwe lucht te benadrukken, en ik heb om te beginnen eens een uurtje over de Oostzee staan vliegeren. Toen nog wat eten, en al met al was het een uur of tien toen ik de weg opdraaide. Geen lang ondergoed meer! Onderweg liep de temperatuur op van 14 naar 17 graden, het is hier zomers, echt vakantieweer! Ik ben de hele dag langs de kust omlaag gereden, over de E4. Van die kust zelf heb ik eigenlijk weinig of niets gezien, er stonden de hele tijd bomen voor. De weg ligt ook wat verder van de kust af, er lopen wel kleine wegen naar de kust toe, |
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
maar die lopen doorgaans niet echt langs de kust, dat is dus heen en weer terug rijden volgens de kaart. Het eerste stuk, van Lule� tot onder Pite�, voerde inderdaad door uitgestrekte bossen. |
|
|
|
Benoorden Skellefte� begon er meer landbouwgebied te komen. Grote akkers met kleine schuurtjes, en af en toe grote boerderijcomplexen. Wat me vooral opviel waren grote achthoekige schuren met vreemde, ingewikkelde asymmetrisch daken. Ik denk een oud model schuur dat hier nog stand houdt. Ik reed een groot deel van de middag door dit boerenland, maar het hield heel plotseling op, zodat ik er uiteindelijk geen foto�s van heb gemaakt.
In �rnsk�ldvik heb ik de motor en mezelf van brandstof voorzien. Ik was daar rond een uur of vijf, en het was onaangenaam |
|
|
|
 |
|
|
|
|
rijden; stoplichten, gierende banden van ongeduldige automobilisten, local cowboys op weg naar huis of zo. Nu is het hier in Zweden sowieso wel een beetje uitkijken met het verkeer. De gemiddelde automobilist voelt zich blijkbaar een ervaren rallycrosser. Zoals geen Noorse auto compleet is zonder skibox op het dak, zo is hier geen auto compleet zonder minstens ��n rij extra lampen op de bumper. En ondanks de ruimte en de lege wegen haalt men hier bij inhalen de meest woeste capriolen uit. Men lijkt er echt op te mikken om in te halen als er net een tegenligger aankomt, al is dat de enige tegenligger in de weide omtrek.
Onder �rnsk�ldvik werd het landschap vrij plotseling weer heel anders, met ferme heuvels, bergen bijna, en een enorme brug bij Nyadal. Bijna laag Noorwegen of zoiets. En weer volop bos trouwens. Vlak voor Straviken reed ik uitgebreide wegwerkzaamheden en omleidingen tegen het lijf. Bovendien begon de lucht er in snel tempo vaal uit te zien. Omdat ik vreesde dat de stad doorrijden en daarna een camping zoeken te lang ging duren, dook ik deze camping maar op, aan een van de omleidingen. En die omleiding is dus heel wat drukker dan ik dacht� |
|
|
 |
|
|
|
Zaterdag 4 augustus 2001
Tidaholm (net boven G�teborg, Zweden) log 8592/632 km
Vandaag heb ik vooral veel bomen gezien; natte bomen in de ochtend, en droge bomen in de middag.
Maar eerst moet ik even iets rechtzetten over de camping van gisteravond. Na de drukte vlak na mijn aankomst werd het op gegeven moment rustig, en ik heb er prima geslapen. En ik denk niet dat ze iets konden doen aan de regen bij het wakker worden. |
|
|
Vanmorgen begon dus nat, met een massief grijze lucht. Opbreken in de regen, en van de hele ochtendrit langs de kust kan ik dan ook weinig meer vertellen dan dat er een hoop natte bomen langs de weg stonden. Maar nadat ik bij G�vle landinwaarts draaide, in westelijke richting, begonnen de wolken al snel rafels te vertonen. En daarna werd het heel geleidelijk steeds mooier, zowel het weer als het landschap. Via vrij kleine wegen waar je nog altijd 90 mocht rijden ging het naar Avesta en �rebro. Ondertussen is me duidelijk geworden dat Zweden echt veel meer rond steden geconcentreerd ligt. Eerst kwam er landbouwgebied en ��n of twee |
|
|
 |
|
|
|
|
|
kleine dorpjes, dan een redelijke stad, dan weer landbouwgebied met een paar dorpjes, en dan was het weer wildernis en bos. Het was leuk rijden en de hele middag schoot ik lekker op. Bijna Noorwegen zonder echte bergen en fjorden, maar wel degelijk leuk slingerende wegen en afwisselend landschap. Bij �rebro zat ik even op autoweg, met weid open vlaktes en stevige wind, en daarna kon ik weer over kleine wegen verder. Ik zocht de weg naar een groot meer, het Vatter. |
|
|
En met succes, het meer was er, en het was schitterend rijden langs de over en de aanliggende gebieden. Alleen was dit wel serieus toeristengebied, kompleet met reisbussen en Hollanders met sleurhutten. De campings van Karlsborg en Hjo heb ik dan ook respectievelijk rechts en links laten liggen, dat zag me wat te druk uit. Toen ik eenmaal voorbij het meer was werd het snel rustiger, en toen ik een bordje met iets van �kamp� in de berm zag voorbijflitsen hoefde |
|
|
|
 |
|
|
|
|
ik me niet lang te bedenken. Klein weggetje op, poosje doorrijden, en daar verscheen een ferme blokhut voor me. Helaas, het was geen echte camping, het was meer een vakantiekamp voor georganiseerde reizen, met name uit Zwitserland. Maar de twee jongedames in de bar zagen wat gezelschap voor de avond wel zitten, en ik mocht mijn tent rustig opzetten tussen grote hutten en andere bijgebouwen. De dames ���n uit Zweden en ��n uit Zwitserland- nodigde me van harte uit om toch vooral na het opzetten van de tent terug te komen in de �saloon�(het is hier een �western kamp�). En daar zit ik dan, Antoon uit Tirool op de achtergrond, Paulaner Pilz uit Munchen voor me, en ik zit met een half oog naar de schnitzels met friet te loeren. Dit wordt een dure camping� |
|
|
|
 |
|
|
|
Zondag 5 augustus 2001
Taps (terug op de eerste camping in Denemarken), log 9194/665 km
De vlucht naar huis lijkt nu toch echt begonnen, vandaag was een autoweg-dag. En in zekere zin is de cirkel al rond, ik ben terug op de camping waar de vakantie ook echt begon. Al vermoed ik dat dit niet de laatste camping van deze vakantie wordt; janneman heeft boze plannen.
Vannacht is er de nodige regen gevallen, vanmorgen was het wel droog, maar de tent is nat ingepakt. Het waaide stevig en de lucht stond op �woest�. Toch was het begin lang niet slecht. Om te beginnen moest ik geld tappen in Tidaholm zelf (Die friet met schnitzel had terug geknipoogd, en er was ook nog een tweede halve liter achteraan gegaan). En toen ging het voort, over kleine wegen naar.. uhm� Gat in de kaart, ik gok op J�nk�pping of zoiets. Onderweg kwam ik nog een glimp tegen van wat ik kan worden als ik doorzet; een verweerd ventje van een jaar of zestig, op een chopper met kampeeruitrusting aan alle kanten vastgebonden, in serieus gedragen leer, achter hamburger met eieren bij een tankstation. Hij zag er in elk geval uit alsof hij al wat jaartjes onderweg was.
Het gat in de kaart gaf echt problemen, ik moest wat heen en weer rijden voordat ik de autoweg richting Helsingborg gevonden had, maar daarna ging alles van grote stappen snel thuis. |
|
|
|
Bij Helsingborg zag het weer er zodanig uit dat ik de regenbroek maar uittrok. En met de laatste lap van 100 en wat ijzerwerk paraat ging het daarna op naar de brug naar Denemarken. Die doemde in de verte als een groot viermast schip op. Maar ik heb weer geen foto gemaakt; met de brug doemde tevens donkere wolken op, en niet zo zuinig ook. Ik besloot door te rijden zolang ik kon. Voor een volgende keer; de laatste/eerste afslag bij de brug, aan Zweedse kant, die moet ik hebben voor een foto.
Dat was dus Zweden. Ik kan nu met een |
|
|
|
 |
|
|
|
|
gerust hart zeggen dat het stuk Malm�-Oslo niet representatief is voor de rest van Zweden. Je kunt hier leuk zwerven over kleine wegen, en als ik eens een wat gemakkelijkere vakantie wil hebben -en Duitsland beu ben- dan kom ik hier zeker nog eens terug.
Denemarken bracht dit keer geen goed-weer-verrassing. Flits, dreun, plens. Echt slecht weer. Ik heb zeker een uur ergens in een wegrestaurant zitten wachten tot het ergste voorbij was, onweer in deze open vlaktes leek me niets op de motor. Alle andere motorrijders die min of meer gelijktijdig met mij gestrand waren stoven ook weer gelijktijdig naar buiten toen de lucht openbrak. Le Mans-start vanaf die mooie motorparkeerplaatsen die ze hier hebben, wel leuk. Het stuk tot de vaste wal van Denemarken trok zich nu minder lang, en zodoende eindigde ik weer op deze camping.
En die boze plannen? Morgen tot net onder Hamburg, eens kijken of ik Dan Pipe nog terug kan vinden, zo zonder adres en routebeschrijving. Onderweg alle kronen in marken omwisselen, en dinsdagmorgen eens zien of ik een leuke kerstpijp kan vinden. En wat tabak. Woensdag weer thuis. Of toch maar morgenavond natuurlijk, als ik me nog eens bedenk. |
|
|
|
 |
|
|
|
Maandag 6 augustus 2001
Ergens tussen Engter en Venne (Duitsland), log 9775/581 km
Joho, kerstpijp binnen, ik moet alleen nog beslissen welke van de twee ik tot kerst bewaar� En morgenmiddag weer thuis, jawel. 26 Dagen onderweg, als morgen een beetje normaal verloopt. Gemiste kans natuurlijk, met nu nog bijna 3 weken vakantie voor de boeg had ik natuurlijk voor de volle maand moeten gaan. Maar geld en afzien tellen ook mee�
Vanmorgen begon vroeg en stralend. Dat verbaasde me, vooral van mezelf, want ik had gisteravond nogal zitten doorzakken in de kantine hier, met een stel uit de achterhoek en een praatgrage beheerder. Erg gezellig, maar ik had al twee mokjes van het goede spul op toen ik daar naar binnen ging. Dus dat vanmorgen vroeg op was niet geheel volgens de verwachting. Thuis trekt, maar met ijzeren discipline heb ik keurig thee gezet, verse broodjes afgehaald en ontbeten voordat ik op pad ging.
Dat pad was vandaag voornamelijk autoweg; in sneltreinvaart naar de Deense grens. Op de borden langs de autoweg stond een grenswisselkantoor aangegeven, maar het was gewoon een restaurant dat wisselde, en volgens mij met ferme provisie. Ook na de grens bleef het leven simpel, autoweg boenen tot Hamburg. Om bij Din Pipe te komen heb ik op gegeven moment een strategie uitgezet die wonderwel heeft gewerkt. Eerst de autoweg naar Hannover, daarna een stukje Berlijn en L�nneburg, en zo kwam ik alvast ten zuid-oosten van Hamburg uit. Vervolgens ben ik naar |
|
|
|
Geesthacht gereden, en van daaruit heb ik weer de autoweg naar Hamburg genomen. Afslag 6 -min of meer opgoed geluk gekozen- en daarna richting Elbe bleek tenslotte een schot in de roos. Ik zat meteen op een weg die ik me van de vorige keer herinnerde. Een kilometer dorrijden, en dan ergens rechts... Vorige keer heb ik een halve dag nodig gehad om dat ding te |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
te vinden, en toen had ik nog wel een routebeschrijving.Uiteindelijk stond ik om een uur of twee voor de Grashof, en ik ben er tot half vijf gebleven. Kijken, kiezen, koffie en veel kletsen, het was allemaal wel heel erg genoeglijk. Uiteindelijk heb ik twee Les Wood pijpen gekocht. Een van die twee was een niet afgehaalde pijp, afgeprijsd tot 130 mark, de ander moest wel het volle pond kosten. Maar mooi! Ik heb al over deze pijpen zitten piekeren sedert ik ze drie jaar geleden voor het eerst in de catalogus zag. Deze pijpen zijn zo |
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
klassiek en engels als het maar zijn kan. Toen de mensen van Dan Pipe er eenmaal achter waren dat die wat morsige motorbengel toch iets van pijpen afwist werd het zelfs echt gezellig. Ik werd goedmoedig uitgefoeterd omdat ik het waagde een pijp met mijn eigen tabak te vullen, en meegenomen naar de ateliers die ze boven hebben. Verschillende bekende pijpenmakers hebben daar een eigen werkhoek. Een heerlijke middag! |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
Na vertrek ben ik voor een 2e keer door Hamburg gereden, nu richting Bremen. Het was druk, maar geen file en het schoot allemaal goed op. Bij afslag 47 ben ik van de autoweg af gegaan, richting Zeven. Het plan was friet in een van de militaire tehuizen, en daarna de camping in de bocht van Brauel. Die friet is gelukt, maar in die camping had ik eigenlijk nog helemaal geen zin. Het was net 6 uur geweest. Zou ik? Ik zou!
Terug de autoweg op, richting Osnabruck. In feite was dat misschien een brug te ver. Het weer �het grootse deel van de dag al redelijk dreigend- ging nu echt om, en tegen de tijd dat ik bij Osnabruck van de autoweg afging waren de stevige plensbuien over gegaan in stromende regen. Vervolgens wilde het zoeken van de camping ook niet echt opschieten, en op de een of andere manier zagen alle dorpjes er even onvriendelijk uit. Uiteindelijk was het negen uur en half donker voordat ik een camping gevonden had. Het was helemaal donker voordat ik mijn tentje had staan. Nu zit ik onder het afdak van het toiletgebouw te schrijven. Volgens mij is een dame zojuist maar even haar echtvriend gaan halen voordat ze langs me door naar het toilet durfde. |
|
|
|
 |
|
|
|
Dinsdag 7 augustus 2001
Sittard, log 10059/284 km, weer thuis.
Vandaag was vooral een korte dag�
Vanmorgen regende het stevig. Er waren verse broodjes, ik heb rustig aan gedaan en zelfs gewoon een tijdje zitten wachten. Maar helaas, het werd opbreken in de regen en om half tien stapte ik op de motor. De reis was vrij eenvoudig. Binnendoor naar Osnabruck, daar weer de autoweg op, en vervolgens koers op K�ln. |
|
|
Vrij snel nadat ik de autoweg was opgegaan werd het droog, en de rit naar huis verliep vervolgens verbazend snel en eenvoudig. Het Ruhrgebied was dichterbij dan ik dacht, en ergens onder Dortmund stond niet alleen Munchen Gladbach aangegeven, maar ook weg nummer 46, die vlak bij Heinsberg eindigt. Dat was een volstrekt onverwachte meevallen, ik had al gedacht tot vlak bij Keulen te rijden en dan weer terug te rijden. Halverwege die 46 werd het nog even moeilijk, toen de weg ineens 57 heette, en ik moest kiezen tussen K�ln en Achen, zonder een spoor van Heinsberg. Maar Achen was de |
|
|
 |
|
|
|
|
|
goede gok, en na een laatste keer tanken verscheen Sittard aan de horizon (of eigenlijk eerst de DSM, maar goed). H was nog niet thuis, de fotograaf waar ik 17 fotorolletjes kon achterlaten wel. Om half drie was ik thuis. |
|
|
|
 |
|
|
|
terug naar homepage
vorige week |
|
|
|
|
|
|
|