S�MERTIRE TATILI...
               �ogu herkesin da sevdigi gibi, ben de s�mestireyi �ok severim... Ne biliim; insanlari mutlu �igliklari ve sevecen kosusturmalari hep hosuma gitistir... S�mestire ismini kim bulduysa... Allahin sevgili kuluymus... Onu bi elime ge�irsem... Ne la s�mertire?.. Ne anlami var?!!... S�-mes-ti-re... Yani baska kelimeler mi yok?... De! Serdar Orta� de!... Humbar de!!! Niye s�mestire!!!... Tabi ben simdi bu konuyu uzatmak istemiyorum.. Sadece size tatilimi ve ge�irdigim hummaali g�nleri anlatacagim... Siz de okuyun...
                  Hava daha yeni aydinlanirken ben uyuyordum... (Su ana kadar hersey normal)... Ensemde soguk bir sey hissettim... Bir anda uykum gitti ve yavasca arkama d�nd�m... (Himmm Isler gariplesiyo...) Arkamda 3 kiloluk bir kartopu ve �zerinde de islak bir kagit vardi... (T��be Estagfurullah!)... Kagitta aynen sunlar yaziyordu:�Bizim cici oglumuz ne zaman uyanacak�...
                Kagidi yedikten sonra... (Sinirlenme abicim olur b�yle seyler)... Yorgani (islak) �zerimden attim ve tedbili pantolon ve tedbili tis�tr ve tedbili kazak yaptiktan sonra odamdan �iktim...
                Pekiii... Ne oldu sonra?... Beni neler bekliyor?.. Asagi kata indigimde ailemi (baba-anne-�ocuk) kahvalti yaparkene yakaladim... Hepsinin y�z�nde bir tebess�m ve bir mutluluk vardi... Sanki.. Sanki �st�m�ze �ig d�secekmiste, biz de son anda ondan kurtulmusuz gibi mutluluk vardi... Ailem her zaman mutlulugu ufak seylerde bulmasini bilmistir... Ben de �yleyim dir... Basit bir tuzluk bile b�t�n g�n�m�n neseli ge�mesini saglayabilir (tuzlugun i�i altin dolu olursa tabi..).
               Onlara baktim: Ne kadar da �aresizdiler... Kimi zeytin yiyor, kimi aksamdan kalma yemekleri yiyor, kimi kurumus domateslerin tadina bakiyor.. Ama insan onlar... Biyolojik faaliyetleri i�in bu seyleri yemeliler... Caresizlik.. Illa yiyeceksin...Yeme yeme ne kadar yemeyebilirsin ki... En fazla 1 dakka... Sonrasi?.. A�lik.. Ve hatta �l�m...
                Ailem artik hazirdi.. Kahvaltilar yapilmisti... Sadece bagaji y�klemek kalmisti.. Ailem bagajlarimizi bana y�klettikten sonra mutluluk i�inde yola koyulduk.. Ben aile i�inde hep ilgisiz biri oldugum i�in nereye gittigimiz hi� sormak istemedim (imajim bu.. Hi� birsey sormam).. Uzun bir uykudan sonra y�z�m�n �st�nde bir kartopuyla uyandim... Ailem beni saka olsun diye arabadan indirmisti ve beni belime kadar kara g�mm�slerdi... Ben �bacaklarim... Onlara ne yaptiniz...� der gibi ailemin g�zlerine baktim ama yanit alamadim.. Onlar her zamanki gibi g�l�ms�yordu... Aile iste.. Atsan atilmaz, satsan satilmaz...
              Kisa s�reli fel�i atlattiktan sonra yolculugumuza devam ettik... Ailemin yolculuk sirasinda keyfi �ok iyi oldugu i�in devamli sarki s�yl�yordu... Ben de bir ara kendimden ge�mis olucam; mirildanmaya basladim... Ailem beni yanlis anladi ve � bizim cici oglumuz sarkici mi olucak?� espirisi yapti... Aile iste...
               Tatil yerine vardigimda kendimden ge�tim!!! Uludaga gitmistik ve ben... Ve ben...
               Tatil yeri olarak mardinde ufak bir kasaba olan T�mbur�a gitmistik... T�mbur harika bir dogasi olan kisa bir kasaba.. Y�r�yerek 5 dakika, emekliyerek en fazla 10 dakkalik, kisacik bir kasaba.. Kasabada ge�irdigim 3 g�n boyunca her karis topragini �grendigim T�mbur kasabasi asla anilarimdan gitmeyecek...  C�mlelerimin yapisal bozukluguna aldiris etmeyin.. daha yeni yeni alisiyorum..
                Eve geldik ve artik her sey eskisi gibi olmustu.. Ailem yine kahvalti ediyor, sarki s�yl�yor ve tuvalete gidiyordu.. Ben de onlarin bu ilgin� toplu eylem girisimlerini hayretlerlene izliyordum... Ailem diye demiyorum.. Onlardan kurtulmak istemiyorum...(?!)
                 Toplam olarak uzun zamanimi alan tatilden sonra artik birseyler �grenmistim.. Bunlardan biri asla yere t�k�rmemek.. ��nk� kaldigim k���c�k kasabada eger t�k�recek olursan, ya dedikodu malzemesi oluyorsun, ya da d�n�p dolasigp kendi t�kr�g�ne basiyorsun.. K���kl�k.. Bu kadar olabilir yani...
                  Edindigim baska bir ders de: asla ve asla yalan s�ylemememiz gerektigi oldu...  Yolculukta okudugum kitapta yalan y�z�nden basina gelmedik kalmayan k���k kizdan bahsediyordu.. Anladim ki yalan k�t�ym�s...
                  Mutluluk aslinda ger�ekten de ufak seylerde... Her zaman sisenin dibinde kalan kolayi ben i�erdim ve bundan mutlu olurdum... Bir bakima belese konardim her seferinde...    
                 Baska insanlarin neler yaptiklarini ise hep merak ettim s�mestirede.. Ahmet ne yapiyor?.. Ziya kurtulacakmi.. Zeynep�i neler bekliyor... Hep merak ettim.. En sonunda bir arkadasim beni telefonla aradi ve iyi yapti...
           - Alo!!!.. Alo!!... Aloooo.... Kimsiniiizz!!!  Aloo!!.. Allo!!! Allo!!!  Kimsiniz.. Alllooooooooo!!!!!
           - Meraba lan! Nagber... Nagpiyon... Sizinkiler nasil?.. �oluk �ocuk nagpi.....
        Telefon orada kesildi daha uzun g�r�semedik.. Ama olsun.. Bir an i�inbile olsa hi� sevmedigim bir arkadasimin sesini duymak �ok g�zeldi.....  Daha ufakim.. Yasim da az bisey... saysan en fazla on alti falan... Yani.. Ailem bana �ocukmusum muamelesi yapabiliyor tabi... Ama ben de onlara b�y�k muamelesi yapiyorum.. �dleri kopuyor...:
   - Anne!!!!!
   - Ne!! Ne oldu bizim cici oglumuz?...
   - Sen.. Sen �ok b�y�m�ss�n.. Adeta kocaman bile olmussun... Iyimisin... Ne yin var??...
          Anneme ne zaman b�y�k muamelesi yapsam d�s�p bayilir... Neyse.. Ben artik uzaklasayim.. Daha nice tatilller beni bekliyor.. Ananas aga�larinin dallarinda.....

Geri Don

Hosted by www.Geocities.ws

1