
DALIDA oleli on yil olmus. Sonsuz uzunlukta bir zaman dilimi gecmis. Oysa, 4 Mayis 1987 sabahi normal yayinini kesen Fransiz radyosunun unlu sarkicinin intiharini flas haber olarak duyurdugunu; hemen arkasindan ‘‘Gigi l'Amoroso''yu caldigini ve benim de derhal daktiloya saldirarak intihar-sanatci iliskisi hakkinda bir makale yazdigimi dun gibi hatirliyorum. Ve asil baska seyleri hatirliyorum. SUNLARI hatirliyorum ki, dokuz veya on yaslarindaydim, gunesli bir pazar gununun ogle yemegini ebeveynlerim, kardesim, koco amca, Marika Teyze, Elenica Abla ve Hristaki'yle beraber Yesilkoy'deki ‘‘Kapri'' lokantasinda yiyorduk. Etrafta anason kokusu, kalkan taami, her lisandan kahkahalar ve simsiki dostluklar vardi. Kozmopolitizmin ve evrenselligin sihirli dokusu vardi. Bir de, bazen orkestranin, bazen hoparlorlerin caldigi muzik vardi.
Ben de baktim ve catalimla tabaga vurarak ‘‘Bambino'' diye tempo tuttum. Dalida'yi boyle tanidim. DALIDA'yi boyle tanidim ve bir sure sonra da, ‘‘Pire Cocuklari'', ‘‘Gondolcu'', ‘‘Darla Dirladada'' dahil hemen tum sarkilarini Fransizca soyleyen bu santozun aslinda Yolanda Gigliotti adinda Italyan asilli bir Misir lovanteni oldugunu ogrendim. Zaten yine bir sure sonra, boyum buyudu ve sozumona zevklerim ‘‘asillesti'' ya, vamp kadin pozlarina ragmen fiziginden pek hazetmedigim ve hanceresini avam bulmaya basladigim Dalida'ya yuz vermez oldum. Asklarini ve huzunlerini anlatan dergilere soyle bir goz atmakla yetindim. Ama yine de, bazen sesini isittigimde, kendime itiraf etmek istemesem bile otomatik bir refleksle melodiyi mirildandim. Gufteyi gizliden tekrarladim. Fakat her halukarda, gunes piriltili ve anason kokulu cocuklugumun ‘‘Kapri'' lokantasindaki ‘‘Bambino''ya ihanet ettim.
Bu ihanetim, yaslanmak dehsetiyle uzlasmayan ve ‘‘star'' sifatini yitirmek tehlikesini kabullenmeyen Dalida 4 Mayis 1987 gunu intihar edene kadar surdu. SIMDI gunah cikartiyorum. Dalida'yi tekrar cok seviyorum. Kahire'nin lovanten kizini eski plaklardan dinleyerek kendimi affettirmeye calisiyorum. Ustelik, burnum buyuk oldugu zamanlarda Yolanda Gigliotti ile Lawrence Durrell'in ‘‘Iskenderiye Dortlemesi'' romanindaki ‘‘Justine'' arasinda hic bir ilinti olmadigi konusunda ahkam keserken, artik tersini dusunuyorum. Cunku biliyorum ki, Dalida ‘‘Akdenizli sarkicilarin'' en sonuncusuydu. ‘‘Kahire'nin eflatuni gulu'', ebeveynlerimizi Kalamis'taki ‘‘Belvu''de dans ettiren Tino Rossi'lerin veya Luis Mariano'larin dogal uzantisiydi. Onlardan bir sonraki kusagi olusturan Dario Moreno ve Peppino di Capri ile birlikte ‘‘sicaklik ritmlerinin'' en otantik temsilcisiydi. Dolayisiyla, Dalida bizden biriydi. Benden biriydi. Yusuf Sahin filminin emsalsiz yildizi, genizden gelen sesi, derin vurgulu telaffuzu ve buram buram ‘‘Arabi'' kokan diksiyonuyla bizim gunesimiz altindaki musikiyi taclandiriyordu. Bizim sularimizda yakamoz saciyordu.
Once ‘‘Pire Cocuklari''ni, sonra ‘‘Gigi l'Amaroso''yu, sonra ‘‘Gondolcu'' yu, en sonra da ‘‘Bambino''yu dinleyecegim.
Hadi ULUENGIN
Ben, Kardesim ve Hristaki cocuklugun dayanilmaz mutlulugunda kah dans pistinde geziniyor, kah sahile dogru gidiyor ve kah Annemin ve Marika Teyze' nin azarlarina riayet etmek zorunda kalarak tekrar masaya donuyorduk. Iste tam bu sirada hoparlorlerden ‘‘Bambino'' yukseldi. Simdiye kadar hic duymamis oldugum ya da duysam bile dikkat etmedigim buyulu bir ses lokantayi doldurdu. Ritmler dans pistini ve masalari dolasti. Sonra Marmara'yi asti, Hayirsiz, Yassi, Burgaz, Kinali, Heybeli ve Buyuk, sehrimizin adalarina kadar gitti. Gerisin geri dondu. Meltemiyle oksadi. O zaman bahar gunesi daha cok pirildadi. O zaman cocukluk mutlulugu daha cok sarmaladi. Yanda oturan Mosyo Papayorgiyo'nun torunu Aliki bana cok cilveli bakti.
Melodramla flort eden romantizmi ve bir uctan oteki uca vuran duygusalligi Dalida'yi bizim denizimiz etrafindaki tum insanlar nezdinde evrensel kiliyordu. Ustune ustluk, O'nun harikulade kozmopolitizmi, daha bunlarin hic birinden haberdar olmayan bir cocugu Yesilkoy'deki ‘‘Kapri'' lokantasinda buyuluyor ve Mosyo Papayorgiyo'nun torunu Aliki'ye ‘‘Bambino'' kur yapmak imkani taniyordu. Dalida intihar edeli tam on yil olmus. Sonsuz bir zaman dilimi gecmis.Rahat uyu gunesimin, denizimin ve evrenselligimin mukaddes kadini. Aglayacak degilim...
| PAROLES | PHOTOS | ALBUMS | MONDIAL | |
|
|
|
|
|