COCUK KALMAK  ISTIYORUM

Aðaçlara dizlerimi çizmek pahasýna çýkmaktan, dallarýn ucundaki kýrmýzý elmalara uzanýrken ki heyecanýmdan vazgeçeceksem;
Yaðmurun yaðmasýna, 'çiçekleri büyütüyor' diye sevinmek yerine 'beni ýslattý' diye kýzacaksam;
Kar tanelerinin usul usul yüzüme deðmesiyle neþelenmeyecek, yerde birikmesine sabýrsýzlanmayacaksam, avuç avuç soðuktan moraran ellerime aldýðýmda gülümseyerek seyretmeyeceksem;
Gökyüzünde ne çok yýldýz olduðuna hayranlýkla bakmaktan vazgeçeceksem, kanýksayacaksam her gün Güneþ'in doðuþu ve batýþýný, bir týrtýlýn kelebeðe dönüþmesi beni þaþýrtmayacaksa, balýklarýn nasýl olup da nefes almadan yüzebildikleriyle ilgilenmeyeceksem;
Soru sormayý býrakacaksam;
Topraðý karýþtýrmaktan, kuþlarý okþamaktan, kumdan kaleler yapmaktan, ellerim 'kirlenir' diye vazgeçeceksem;
Resim yaparken; daðlarýn ardýndan gülümseyerek doðan Güneþ, bahçesinde çiçekler dolu, kapýsýndan da ýrmak geçen bir evi bütün renkleri kullanarak çizmek yerine, sadece karakalem çalýþacaksam;
Düþler kurmayý býrakacaksam en olmazýndan, bulutlarýn beni taþýyabileceðine en uzak diyarlara, Ay'ýn sýrf küçükler karanlýktan korkmasýn diye doðduðuna, birgün çok zengin olup büyükler dahil bütün insanlara bayramlýk elbise giydireceðime olan inancýmý kaybedeceksem;
Anneciðime, kaldýrým taþlarýnýn kenarlarýndan fýþkýrmýþýný ancak bulabilsem de, çiçek toplamayý unutacaksam;
Babacýðýma gözlerini kapamasýný söyleyip buruþuk da olsa kocaman kalpler çizdiðim kâðýtlarý büyük bir sürpriz heyecanýyla vermeyeceksem;
Ninemin elini öpüp kuru bir hatýr sormayý, onunla diz dize oturup saatlerce konuþmaya deðiþeceksem;
Bayramlarý haftalar öncesinden içim içime sýðmayarak beklemektense, bazý formaliteleri içeren, hattâ tatile gidip 'kafa dinlemek'(!) için bir fýrsat olan sýradan günler gibi karþýlayacaksam;
Sokakta bulduðum acýkmýþ yavru kediyi doyurmak için koþarak bakkala gidip tereddütsüz cebimdeki tüm parayla süt alamayacaksam ve o kedinin doyuþunu en az annesi kadar zevkle seyretmeyeceksem;
Yakar top oynarken küçükleri, onlara belli de etmeden 'fasulye' yapýp, 'vurulamazlar' listesine eklemeyeceksem;
'Büyük balýk küçük balýðý yutar' sözünü acýmasýzlýðýma kýlýf edip en çok tekrarladýðým söz hâline getireceksem;
Mýzýkçýlýðý dünyanýn en kötü iþi kabul etmeyeceksem;
Kandýrýkçýlýða çýkarlarým için baþvurabileceksem;
Ýspiyonculuk duruma göre olabilir bir þey gibi görünecekse;
Fark olacaksa cebindeki paraya göre arkadaþlarým arasýnda;
Hergün yeni bir þeyler öðrenmekten vazgeçeceksem;
'Ben her þeyi bilirim' deyip, nutuk atacak birilerini bulunca saatlerce hiç durmadan ve sýkýlmalarýný umursamadan konuþup onlarý aydýnlatacaksam(!);
Küskünlüklerim birkaç dakikadan fazla sürecekse;
Önyargýlar, korkular surlar örecekse etrafýma;
Uzanamayacaksam baþkalarýnýn dünyalarýna, dinlemeyi bilmeyeceksem duymak istediklerimden ötesini, görmeyeceksem görmek istemediklerimi;
Sabrým olmayacaksa haklý da olsam gerektiðinde susabilmeye;
Tahammülüm olmayacaksa baþka renklere;
Rabbime her gece hiç býkýp usanmadan beni, ailemi ve bütün insanlarý yýlandan, akrepten, canavarlardan, bir de karanlýktan korumasý için dua etmeyeceksem;
Cennetlerin güzellikleri anlatýldýðýnda 'haydi öyleyse, biz de oraya gidelim' deme cesaretini vicdanýmda bulamayacaksam;
Ve yüreðim sadece bana iyilik edenleri içine alabilecek kadar küçülecekse, büyümek istemiyorum, çocuk kalmak istiyorum!... Hem de yaþým ne olursa olsun, hep çocuk kalmak istiyorum!...

                                             Aysegul  Aygun