Londonbrev

Byen er eigentleg ganske flat, s� himmelen vert vid, men ein legg ikkje riktig merke til det n�r ein er inneklemt i gatene, med utsyn opp til ei stripe som er hakka opp av skorsteiner. Der f�r ein ikkje det heilt store inntrykket av v�ret heller, bortsett frå når det med jamne mellomrom opps�ker oss i form av regn.

Oversynet f�r eg helst ved kryssing av Elva. Det beste med bussturen er sekunda p� Waterloo Bridge, i det byen revner og syner fram Westminster og St. Paul og Southbank (som fors�vidt er "ustyggelig stygt") og Cleopatra's needle (denne merkelege, egyptiske obelisken ein eller annan fann p� � flytte til kanten av Themsen, som ein grov kopi av Big Ben-tårnet), og - ikkje minst - himmel og v�r...

Dei gr�ne flekkane London er s� glad i p� kartet, sug i seg av alt dette v�ret, hestekastanjeblada tittar fram. Og l�vetanna, som gjorde meg ganske �rstidsd�gnvill med � blomstre i slutten av februar, lyser der det er plass for litt mindre siviliserte vekster.

I g�r starta mitt nye og meir utforskande liv med denne byen, med ein v�rtur i Regent's Park... Horisont mjukt kr�lla om tretoppene, magnolia som sprett og (det mest romantiske av alt?!:) ein h�r av namneskilt ved rosebuskene. (Synd for mor at det ikkje er s� popul�rt � grava etter rotskot eller kutte stiklinger der..)

Tru �ssen det skal bli � koma heim i p�sken, det er vel litt sn� att her og der... Br�tt vinter att?

--

Hallvord Reiar, London


http://www.geocities.com/Athens/Ithaca/5130/



Et menneskesinn er et verdensrom.

Og en merkelig, innviklet vev.

Den tanken som tumlet der inne, kom

kanskje ikke helt fram da jeg skrev....



Men du har da iallfall f�tt brev!

F�rre

Neste