ERKEKLER DE AĞLAR...
Kederler vardır, yağlı bir ilmek gibi,
Dolanır boynumuza kor gecelerde.
Bir boşlukta durmadan sallanır insan;
Ki ağlamak son çaredir o zaman...
Gözyaşı; o, ilk isyanı çocukluğumuzun,
Bir nehrin yatağından ilk taşması,
Yaşamak, sele boğulması arzuların,
Ve nehirlerin, sonunda bir nehire karışması...
Ölür zamanla anılar, dostlar, sevgiler,
Bir yürek ne kaar dayanır bu özleme,
Çalgılar çalmaz olur, şarkılar biter.
O yer son çizgidir, erkekliğe direnmede...
Son gülüştür, uçar gider dudaklarından,
Bir damla yaş süzülür, solgun yanaklarından...
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN