 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
| Woensdag 3 maart had ik weer eens pech. Ik moest een dag met toeristen mee gaan wandelen in Vicos. Vreselijk natuurlijk, naar zo'n ontzettend hoog gelegen, ijskoud bergmeer waar je uren naartoe moet sjokken in de brandende zon... Inge ging huilend achterop de motor, ook al zo vreselijk, want we moesten nog wel een uur omhoog in Vicos over vrijwel niet begaanbare paden... Waarom leggen ze hier in godsnaam niet eens asfalt neer!?!?!? Na een lang avontuur (stom positief woord) kwamen we dan gelukkig aan op de plaats van bestemming. Maar niet voordat we nog uitgegleden waren over een nat boomstammetje dat op de weg lag. Wat een ellende. Toch maar wat foto's gemaakt onderweg, om de ellende met jullie te kunnen delen. Verslag van een standaard werkdag in Peru. *Snik* |
 |
 |
 |
| Wednesday the 3rd of March, I had baaaad luck again... Because my work obliged me so, I had to go on a hike with some tourists in Vicos. Terrible, of course! To one of those high located mountain lakes, whose water is way too cold, walking uphill for I-don't-know-how-many-hours in the burning hot sun... Poor Inge was crying when she had to sit at the back of the motorcycle, because before starting this horrible hike we had to drive for one hour and a half over impossible roads, my god, why the hell don't they pave roads here in Peru!?!?!? Anyway, before arriving at our destination we even slipped over a wet stick, so misery was complete. I still did take some photos, to share my misery with you all. A report of a standard working day in Peru. *Snif* |
 |
 |
 |
| Na Quarta-feira 3 de Mar�o tive muita m� sorte outra vez... Para o meu trabalho eu tinha que fazer uma caminhada com uns turistas em Vicos. Que terr�vel, realmente... Pois significava que eu tinha que ir a uma lagnua que est� a n�o-sei-qual-altura nas montanhas, com uma agua demasiado fr�a, e significava tamb�m subir uma montanha por horas e horas, no sol queimando-me... Que horror! A povre Inge estava a chorar quando subiu atr�s na minha moto, pois ainda t�nhamos que ir na moto por uma hora e meia subindo por estradas fei�ssimas.... Porque nesse est�pido pa�s n�o h� asfalto!?!?!? E por emcima, antes de chegar � casa do Andr�s, deslizamos por uma �rvore molhada no chau, e ca�mos com a moto! Mis�ria completa. Mesmo assim, fiz umas fotos desse d�a, para compartir a minha experi�ncia miser�vel. Uma repotragem dum dia de trabalho est�ndar. *snif* |
 |
| El miercoles 3 de Marzo tuve muy mala suerte. Yo tuve que ir hacer una caminata en Vicos para evaluar la visita de unos turistas. Que terrible, �pues! Porque esto significaba caminar todo el d�a en el sol terriblemente fuerte, para llegar a una laguna ubicada en alturas locas, con un fr�o de c@r%j*... En la ma�ana, Inge subi� a la moto llorando, pues adem�s de caminar mucho tuvimos que subir el serro en la moto, por caminos imposibles de pasar. ���Porqu� no hay asfalto en este est�pido pays?!? Peor todav�a, que la madera del bosques nos agarr� en la moto y nos hiz� deslizar. La miseria estaba completa. Pero bueno, mismo as�, he hecho unas fotos de este d�a. Para compartir mi experiencia miserable con ustedes. Un reportaje de un d�a est�ndar de trabajo. *snif* |
 |
 |
 |