Γενικά
Τα άρθρα που περιλαμβάνονται σ' αυτή την ιστοσελίδα έχουν όλα δημοσιευθεί στις παροικιακές εφημερίδες του Τορόντο "Εβδομάδα" και "Ελληνικός Τύπος" και είναι γραμμένα σε απλή γλώσσα για τους συμπαροίκους μου στο Τορόντο. Έχει καταβληθεί προσπάθεια να αποφευχθεί η μη ιδιαίτερα αναγκαία νομική ορολογία. Φυσικά αυτό σημαίνει ότι σε πολλά σημεία η γλώσσα μπορεί να ακούγεται "μη-επιστημονική" στους νομικούς, όταν π.χ. η νομή αναφέρεται απλά σαν χρήση, η αξίωση μπορεί να ταυτίζεται με το δικαίωμα, η δουλεία απλουστεύεται σε υποχρέωση του ακινήτου κλπ., αλλά ο στόχος μας είναι να ενημερώσουμε τους ομογενείς μας πάνω σε βασικά θέματα που αντιμετωπίζουν έστω σε βάρος κάποιας επιστημονικότητας.
Έχουμε κατατάξει τα άρθρα μας στις παρακάτω κατηγορίες, μ΄όλο που στην πράξη --συνήθως μετά από ερωτήσεις αναγνωστών-- μπορεί να συμπεριλαμβάνονται και άλλα θέματα στο ίδιο κείμενο.
Τα περισσότερα από τα άρθρα έχουν γραφεί πριν από αρκετά χρόνια. Από τότε έχουν σημειωθεί σημαντικές αλλαγές στη νομοθεσία. Επικοινωνήστε μαζί μας για τις αλλαγές.
Τα άρθρα αυτά απευθύνονται στο γενικό αναγνώστη, αναφέρονται σε γενικές αρχές και μπορεί να μην ισχύουν στη συγκεκριμένη περίπτωσή σας. Επικοινωνήστε μαζί μας για να εξετάσουμε υπεύθυνα την υπόθεσή σας. Δεν φέρουμε καμιά ευθύνη για οποιαδήποτε πράξη εκτελέσατε λόγω κάποιου άρθρου μας αλλά χωρίς συγκεκριμένη συμβουλευτική πρόταση από το Γραφείο μας.

Σπάνια περνά μέρα που να μην επικοινωνήσει μαζί μας κάποιος συμπατριώτης μας, ανησυχώντας για την περιουσία του στην Ελλάδα.
Πολλές φορές μπορούμε να σώσουμε την κατάσταση, άλλες είναι αδύνατο να κάνουμε οτιδήποτε, αν έχει εγκαταλείψει την περιουσία του στην Ελλάδα από δεκαετίες.
Οι συμπατριώτες μας δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη σημασία που παίζει ο χρόνος στο νόμο. Όπως και στη ζωή, έτσι και στα δικαιώματα, ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ, διαλύει τα πάντα. Ακόμα και κακουργήματα παραγράφονται αν η ποινή τους δεν εκτελεστεί μέσα σε είκοσι χρόνια. Ίσως να θυμούνται κάποιοι αναγνώστες μας ότι το 1969 μερικοί Κρητικοί κατέβηκαν από τα βουνά όπου κρύβονταν από την εποχή του εμφυλίου γιατί οι πράξεις τους είχε παραγραφεί. Ή πιο πρόσφατα, τον Ιούλιο του 1994, όταν ένας χουντικός  που είχε καταφύγει στην Αγγλία, γύρισε στην Ελλάδα και κάτω από τις κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων ζήτησε έκδοση ελληνικού διαβατηρίου.
Αυτό που ισχύει για τις ποινικά κολάσιμες πράξεις ισχύει, και σε πολύ σημαντικότερο βαθμό, για όλα τα αστικά (περιουσιακά) δικαιώματα  και οι προθεσμίες κυμαίνονται από μερικούς μόνο μήνες μέχρι και είκοσι χρόνια ανάλογα με το δικαίωμα. Ο νομοθέτης δε θέλει να διαιωνίζονται εκκρεμείς καταστάσεις, γι’ αυτό θέτει προθεσμίες, που αν περάσουν άπρακτες, παραγράφονται τα δικαιώματα ή οι αξιώσεις. Ο νόμος γράφει σαν παράδειγμα ότι ο εκμισθωτής (ο ιδιοκτήτης) έχει έξι μήνες  προθεσμία από τη στιγμή που παρέλαβε το μίσθιο (διαμέρισμα κλπ). να ζητήσει αποζημίωση  για φθορές που προκάλεσε ο μισθωτής (ο νοικάρης). Μετά τους έξι μήνες, όση κι αν είναι η ζημιά, ακόμα και αν την  παραδεχτεί ο τελευταίος, η αξίωση παραγράφεται και ο νοικάρης δεν πληρώνει τίποτα.
Σε άλλη περίπτωση ο νόμος γράφει ότι «Εκείνος που έχει στη νομή του επί μια εικοσαετία κινητό ή ακίνητο πράγμα, γίνεται κύριος (έκτακτη χρησικτησία)». Ο νόμος δεν αναφέρει πουθενά αν  ο νομέας το εκμεταλλευόταν παράνομα ή όχι, ή αν ο πραγματικός ιδιοκτήτης είχε συμβόλαια ή όχι. Το μόνο που ζητά είναι μια εικοσαετία.
Πολλοί συμπατριώτες μας πιστεύουν ότι ο «νόμος της Ελλάδας είναι άδικος», γιατί δεν ξέρουν ότι η χρησικτησία ισχύει σχεδόν σε όλα τα κράτη του κόσμου, ακόμα και στον Καναδά (απλά στον Καναδά δεν έχει την ευκαιρία να εφαρμοστεί, επειδή δεν είναι συνηθισμένο να έχει εγκαταλείψει κάποιος  την περιουσία του για είκοσι χρόνια, μια και είναι χώρα που δέχεται μετανάστες και όχι στέλνει μετανάστες).
Άλλοι πιστεύουν ότι αυτό το ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή της Νέας Δημοκρατίας «για να πάρει τα χωράφια των απόδημων και να τα δώσει στους Ελλαδίτες». Τίποτα δεν είναι πιο μακριά από την αλήθεια: ο νόμος αυτός ισχύει εδώ και 2000 χρόνια, ξεκίνησε από το ρωμαϊκό δίκαιο και με τον Ιουστινιανό πέρασε στο Βυζάντιο και στις άλλες χώρες της Ευρώπης.
Άλλοι λένε το αντίθετο: η κυβέρνηση έχει περάσει νόμο που προστατεύει τις περιουσίες των ομογενών και από καιρό σε καιρό κάποιος πολιτικός από την Ελλάδα (που δεν είναι νομικός) τους «διαβεβαιώνει» ότι οι περιουσίες τους δεν κινδυνεύουν. Η αλήθεια είναι ότι ο νόμος για τη χρησικτησία είναι αναλλοίωτος εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια και ισχύει όχι μόνο κατά των αποδήμων αλλά και των Ελλαδιτών. Αν κάποιος σαν παράδειγμα έφυγε απ΄ το χωριό για να μείνει μόνιμα στην Αθήνα κι εγκατέλειψε τα ακίνητά του για 20 χρόνια έχει ακριβώς τον ίδιο κίνδυνο που έχει αυτός που βρίσκεται στο Τορόντο.
Μερικοί άλλοι αναρωτιούνται γιατί είναι τόσο σκληρός ο νόμος. Η εξήγηση είναι απλή. Ο νομοθέτης, ενώ προστατεύει με πολλούς τρόπους την ιδιοκτησία, π.χ. μπορεί κάποιος να ζητήσει προστασία αν κάποιος καταπατήσει κάποιο ακίνητό του, πιστεύει ότι αν ένα ακίνητο καταπατείται επί 20 χρόνια (ή επί 10 χρόνια σε μερικές περιπτώσεις) και ο ιδιοκτήτης του αδιαφορεί, είναι καλύτερα να το δώσει σ’ αυτό που το καλλιεργεί, έστω παράνομα, που πληρώνει φόρους, που κινεί την οικονομία, παρά να τον αφήσει στον άλλον που δε νοιάζεται και που μπορούσε να το είχε αφήσει χέρσο κλπ.
Υπάρχουν περιπτώσεις ομογενών που μετά από δεκαετίες ζητούν να προστατέψουν τα δικαιώματά τους, αλλά όταν τους ρωτάει ο νομικός λεπτομέρειες για να δει πώς θα τους προστατέψει, μπορεί να μην ξέρουν ή να μη θυμούνται τι ακίνητα έχουν, σε ποια τοποθεσία βρίσκονται, τι αξία έχουν κλπ.
Μερικές φορές κάποιοι ομογενείς κατηγορούν το κράτος για σκληρότητα, τους Ελλαδίτες για συμφεροντολογία, τον νομικό που δεν μπορεί να τους προστατέψει για άγνοια. Σπάνια θυμούνται να κατηγορήσουν τον εαυτό τους για πρώτου βαθμού αδιαφορία επί δεκαετίες ή για τσιγκουνιά που δεν είχαν ζητήσει γνώμη νομικού πριν από μερικά χρόνια ώστε να μη φέρουν τον εαυτό τους στη θέση ανημποριάς που βρίσκονται. Σπάνια βρίσκουν τον εαυτό τους υπαίτιο αν υπάρχει «σχολάζουσα κληρονομία» επί τριάντα χρόνια. Από την άλλη μεριά τα αδέλφια τους στην Ελλάδα, ίσως επειδή καλλιεργούν τα χωράφια τους και τα νοιάζονται, έχουν φροντίσει να ζητήσουν συμβουλές δικηγόρου,  οι οποίες  είναι τόσο έντεχνα σχεδιασμένες που έχουν δέσει χειροπόδαρα τους συμπατριώτες μας από πολλά χρόνια.
Το άρθρο αυτό μπορεί να φανεί σκληρό σε μερικούς. Αλλά κι ο νόμος είναι σκληρός. Δε μπορούμε να τον αλλάξουμε, αλλά μπορούμε να λάβουμε μέτρα να προστατέψουμε τα δικαιώματά μας. Για όσο είναι καιρός βέβαια.
 

Για περισσότερες πληροφορίες  επικοινωνήστε ...  For more information please contact ...
Chris Mangoutas <> Grecian Connection
505  Danforth Avenue, Toronto, Ontario, Canada M4K 1P5
Tel.: 416-406-4958
Fax: 416-463-1762