| Shaardul "De tijger" |
 |
 |
| Naam: Shaardul Ras: Europeese korthaar grijs cyper Geboortedatum: 5 juni 2000 Kater gecastreerd Shaardul is de enige kater van de drie kittens die ik in huis kreeg. Zijn naam is Hindi voor "Grote Tijger" wat ik speciaal voor hem gekozen heb in de hoop dat in ieder geval die naam hem een beetje deed groeien LOL. Het was een klein plurkie die ik te zien kreeg op 15 juni bij mijn ex buren. Onder het mom van "Ach wat zielig ze moesten inslapen als ze bij de moeder bleven..." hadden mijn ex buren ze maar meegenomen en claimden dat het hier om kittens van 6 weken oud ging. Ja, natuurlijk, en ze waren laat met oogjes en oortjes open doen zeker... Hoe dan ook, Shaardul was de kleinste van de drie. Hij kreeg dan ook weinig kans om te eten. Advies van mij om kittenmilk bij de dierenarts te halen en de kleintjes op kittenvoer te zetten werd welgeteld 1 dag opgevolgd, daarna gingen ze over op het goedkoopste blikvoer voor katten wat er maar te vinden was. Aangemaakt met water werd het op een bord gedaan en in de groep gezet. De kleintjes doken eropaf als of het het eerste voer was wat ze in tijden zagen. Shaardul werd steeds opzij gemept en kreeg telkens maar een paar hapjes binnen... Gevolg was een enorme groei achterstand. Op een gegeven moment zag ik een briefje hangen bij de winkel. Daarop werden twee katjes aangeboden, zouden in blakende gezondheid verkeren. De beschrijving deden me griezelig veel denken aan "Chucky" en "Lady" zoals de twee toendertijd nog heetten. Ik pakte het briefje en confronteerde mijn buren ermee. Het waren inderdaad de twee overgebleven kittens (ik had inmiddels zelf de derde want... Nou ja dat komt zo wel...) Ik vertelde toen dat ik de twee wel mee zou nemen. Moest hij eerst nog even aan zijn vrouw vragen of ze inderdaad wel van de kater af wilde. Na veel vijven en zessen deed ze er afstand van... Want ja ze was ook zwanger en de ontlasting van katten was schadelijk voro zwangere vrouwen... Ja, maar de kittens hadden niet eens een kattenbak maar een kartonnen doos! Die gooi je zo in zijn geheel weg en zet je toch een nieuwe neer??? Nou ja, hoe dan ook ik kreeg de twee overgebleven kleintjes mee. En ze waren alles behalve gezond. Niesziekte, wormen en vlooien hadden vrolijk hun kans waargenomen op de kleine katten lijfjes. De eerste tijd hebben de drie dan ook eigenlijk doorgebracht in de grote hondenbench, om op krachten te komen en om het mij makkelijk te maken ze handtam te maken, want dat waren ze dus echt niet! Om de beurt mochten ze dan er meerdere keren per dag eruit voor eten. En er werd gegeten! Als dokwerkertjes. Dat was gunstig. Maar de groei achterstand bleef. Shaardul had zelfs nog kittenvacht toen hij inmiddels een maand of vier oud was! Hij begon echter wel bij te trekken. Ik hield zijn gewicht en die van de andere twee nauwlettend in de gaten. Voor het eten even op de weegschaal... Geen gezicht en bijna geen doen natuurlijk, want ze waren erg druk... Al snel werd duidelijk dat Shaardul minder snel groeide dan zijn zusjes. Ook niet in de periode dat hij goed te eten kreeg. Er was dus niet echt sprake van een inhaal race. Tegenwoordig heerst Shaardul samen met Shanti over het huishouden. Zeker in de begin periode waren hij en Shanti veel bij elkaar te vinden waarbij Shanti hem dan altijd schoon zat te likken. Shaardul zal nooit echt groot worden, wel jammer eigenlijk, maar hij is in ieder geval gezond en uitstekend door zijn castratie heengekomen, waar ik best nog angstig voor was. Shaardul vind honden ook erg leuk, hoewel hij in het begin best even schrok van de grote Jamahl toen die in huis kwam. Nu kruipt hij 's avonds helemaal tegen Jamahl aan, want dat is best wel lekker warm zo'n grote hond. Daarbij maakt Shaardul in ruil even Jamahl zijn oren schoon.... Is maar net wat je lekker vind LOL. Shaardul is een vrolijk katertje geworden die veel karaktertrekjes van Shanti overgenomen heeft. |
 |
|
 |
 |