Naam: Sayeeda, Shogun & Shamir
Ras: Europees korthaar
Geboorte datum: 17 mei 2001
poes, kater, kater
En hier kunnen we al aardig zien tot wat de drie kleine kittens moeten opgroeien. Op de onderste foto zijn ze net een week oud, en op de foto's erboven zijn ze inmiddels bijna 11 weken oud. En dat alles hebben we te danken aan 1 geweldige poes behorende tot een evenzo geweldige buurvrouw. Want laten we eerlijk wezen, deze drie kleine plurkies zouden individueel best te flessen zijn geweest, maar als ik ze inderdaad helemaal zelf alledrie had moeten flessen hadden we waarschijnlijk de kleine Shamir, die nog maar net 100 gram woog met 1 week, niet meer gehad. Hij heeft behoorijk wat opstartmoeilijkheden gehad kunnen we wel zeggen. Maar nu, na een flinke inhaalrace, doet hij eigenlijk niet meer voor zijn broer en zus onder.
Wat ik een klein beetje jammer vind is dat de mooie zilverkleur in zowel Sayeeda als Shogun verloren gaat. Shogun, met het gebroken staartje, heeft nog wel steeds een ietwat grijs op de rug, en is verder eigenlijk een hele donkere siamees tekening, Sayeeda wordt gewoon zeerdonkergrijs met wit. Maar gelukkig ziet het er naar uit dat bij Shamir de grijze aftekening die toch wel bijzonder is, wel bewaard. Hij doet eigenlijk qua tekening denken aan een husky rat... Ik noem hem dan ook mijn husky kat LOl.
En Shogun, hij werd door de buurvrouw op een gegeven moment liefkozend "Piet Pelle" genoemd vanwege zijn kleine knikstaartje.
Maar wat is eht nou met de staart van Shogun? Nou de dierenarts heeft geconstateerd dat het dus echt geheel gebroken is. De derde wervel ligt overdwars. Gelukkig is de doorbloeding niet geheel weg en is de breuk niet geheel aan de basis van de staart geweest, want dan had Shogun waarschijnlijk wel staartloos door het leven gegaan. Maar nu kan hij hem gewoon behouden. Het is eigenlijk geen gezicht, zijn staartje heeft maar de helft tot de staartjes van zijn broer en zus. Vooral Shamir heeft een opvallend lange staart, maar dat kan natuurlijk ook weer door zijn aparte tekening komen.
Al met al, de drie kleine plurkies groeien lekker, eten als dokwerkertjes met recht me de oren van het hoofd (zoals het hoort) en drinken als kleine sponsjes.
Het gaat dus goed met ze en daar is iedereen die betrokken geweest is bij het redden van deze drie kleine hummels, die anders met een week met ether om zeep geholpen zouden worden, toch wel erg blij mee. En wat ik nou vooral het mooiste van alles vind... Is dat ik me wederom erin kon berusten dat Shanti zou helpen in het opvoeden van de drie. Hij heeft zich wederom bewezen als een uitermate vriendelijke en zeer zorgzame kater door zich als een soort oom of misschien zelfs wel vader over de drie kleintjes te ontfermen... Hieronder een van de lucky shots... Lucky shots omdat Shanti best zorgelijk wil zijn naar de kleintjes, zolang ik maar niet ga lopen dwepen met foto's ervan... Nou Shanti sorry knul maar dit keer was je mooi betrapt... En dit is het resultaat! |
