Yahoo! GeoCities

Sigmund Freud is op 6 mei 1856 geboren in Freiberg (Moravi�) als zoon van Jacob Freud en zijn twintig jaar jongere echtgenote, Amalia Nathanson. Zij is al de derde echtgenote van J. Freud.
S. Freud heeft vijf zussen en twee broers. De dood van een broertje van amper acht maanden oud tekent hem en dit voorval heeft een grote invloed op zijn latere leven en werk.
Op vierjarige leeftijd verhuist hij met zijn ouders en zus Anna naar Wenen als gevolg van de economische crisis in zijn thuishaven. Op vijftienjarige leeftijd begint hij een briefwisseling met E. Silberstein over hun gemeenschappelijke interesse in de zienswijze van L. Feuerbach.
Hij start in 1882 met zijn medische carri�re in het Algemeen Ziekenhuis van Wenen waar hij zich vooral richt op wetenschappelijk onderzoek. Hij neemt deze beslissing omdat hij financieel onafhankelijk wil zijn sinds zijn verloving met M. Bernays. Zij treden in het huwelijk op 14 september 1886 en krijgen samen zes kinderen.
Vanaf 1884 bestudeert hij de eigenschappen van coca�ne. Hij hoopt hiermee op grote erkenning in de medische wereld. Doch, alle eer gaat naar C. Koller die tijdens dezelfde periode de verdovende werking van coca�ne op het oog ontdekte. Freud ziet het succes aan zich voorbij gaan.
In 1882 vertelt zijn vriend J. Breuer hem over een verbazingwekkende pati�nte, nl. Anna O (intussen weten we dat het hier om Bertha Pappenheim gaat). Breuer past hypnose toe bij zijn pati�nte, die hysterische conversieverschijnselen vertoont. Deze vorm van therapie laat haar toe alle details te herinneren van vergeten gebeurtenissen die aan de oorsprong liggen van haar hysterische symptomen. Het feit deze herinneringen te herkennen en te verwoorden, bevrijdt haar van haar klachten. Anna O. is een zeer opmerkzame vrouw die zelf heel veel creatief denkwerk verricht in verband met de therapie en die er ook de naam 'talking cure' aan geeft. Zij zegt dat het onder woorden brengen van herinneringen en gevoelens een cathartisch effect heeft. Freud raakt door de verhalen van Breuer over Anna O. helemaal in de ban van hypnose en hij gaat de werking van deze therapievorm ook verder uitdiepen.
In 1885 wordt hij tot docent benoemd aan de Universiteit van Wenen.
Freud, die intussen ook hypnose toepast bij zijn pati�nten, krijgt veel kritiek op zijn werkwijze, vooral na zijn bezoek aan Nancy (Liebault en Bernheim in 1888)
Hij reist in deze periode ook naar Parijs waar hij gedurende een tijd zal werken in het Salp�tri�re Ziekenhuis samen met de gerenommeerde neuropatholoog J.M. Charcot. Charcot toont aan dat hysterische symptomen onder hypnose kunnen opgeroepen worden. Dit opent voor Freud de weg naar verdere studie hieromtrent.

In 1886 opent hij zijn eerste raadpleging als analyticus en blijft verder idee�n en nieuwe theorie�n uitwerken. Deze theorie�n ontdekt hij o.a. door middel van zelfanalyse, wat hem tot het besef brengt dat dromen ontzettend belangrijke informatie kunnen verstrekken. De dood van zijn vader in 1896 wekken bij Freud een aantal symptomen en angsten op die zijn zelfanalyse in een stroomversnelling brengen. Deze analyse toont hem ook het belang van het onbewuste aan, niet enkel bij ziektebeelden ook maar in het gewone dagelijkse leven. Gelijktijdig met zijn zelfanalyse, laat hij de theorie en toepassing van de cathartische methode en hypnose varen en spitst zich toe op de vrije associaties.
De ontdekking van het belang van dromen is de basis voor zijn baanbrekend werk: "De droomduiding" (1899-1900). Vanaf dit ogenblik zal hij gedurende een vijftiental jaren aan een heel snel tempo een reeks werken uitgeven, waarbij hij zijn theoretische kennis toetst aan het dagelijks leven en klinische beelden van mentale stoornissen. "De droomduiding" zorgt ervoor dat Freud veel aanhangers en leerlingen heeft, waaronder o.a. C.G. Jung tegenover wie hij reeds van in het begin ambivalente gevoelens koesterde.
Zijn zelfanalyse en analyse van diverse analysanten brengen hem bij de begrippen "oedipuscompex" en "oedipale relatie" die hij niet meer als persoonlijke eigenaardigheden beschouwt, maar als algemene gegevens die zich voordoen tijdens de vroege jeugd. Freud doet steeds meer ontdekkingen, o.a. in verband met onbewuste schuldgevoelens, de stadia van de seksuele ontwikkeling, de familieroman, het onthullende karakter van versprekingen, alsook de macht van verdrongen gevoelens van agressie.
Het einde van zijn vriendschap met Fliess laat bij Freud een grote leegte na. In 1905 brengt hij het boek "drie verhandelingen over de theorie der seksualiteit" uit. Dit boek stuit op veel weerstand bij zijn collega's, maar hij hecht heel veel belang aan dit werk. Aan de hand van verhalen van pati�nten ontdekt hij dat vele pyscho-neurotische symptomen hun oorsprong vinden in het domein van de seksualiteit. Tijdens deze periode introduceert hij ook het begrip "overdracht" als gevolg van het abrupte einde van de therapie van Anna O. bij J. Breuer, die vlucht voor de gevoelens die zijn pati�nte op hem projecteert.
Freud gaat in zijn werken steeds meer belang hechten aan klinische gegevens en gevalstudies en publiceert de vijf alom bekende analyses van : de kleine Hans, Schreber, Dora, de rattenman en de wolvenman, welke heel veel bijval kenden en nu nog steeds als basiswerken gebruikt worden.
De analytische groepering telt in 1908 in Wenen al meer dan 23 leden. Om alles in goede banen te leiden wordt in 1910 in Nuremberg de eerste "International Psychoanalytical Association" (IPA) opgericht, onder het voorzitterschap van C.G. Jung. Een eerste afvallige van Freuds adepten is A. Adler (verwerpt Freuds seksualiteitstheorie), gevolgd door W. Stekel. Stilaan beginnen de onenigheden tussen Jung en Freud ook grotere proporties aan te nemen en Jung gaat steeds meer aandacht schenken aan het religieuze en de mythologie, daar waar Freud niet afwijkt van zijn seksualiteitstheorie. Deze onverenigbare idee�n leiden in 1913 tot een definitieve breuk tussen beiden. De 'woelige' periode waarin Freud merkt dat niet iedereen zijn gedachtegang volgt, zorgt ervoor dat zijn idee�n en opinies geleidelijk aan evolueren en zelfs veranderen. Jones had deze problemen van onverenigbare idee�n tussen de leden voorzien en heeft in 1912 reeds een "geheim comit�" opgezet, gevormd door volgelingen van Freud, die zijn zienswijze trouw bleven. 1912 is ook het jaar dat Freud zich zal concentreren op de aanwezigheid van de overdracht in analyse. Dit fenomeen had hij al veel vroeger ontdekt, nl. in de therapie van Anna O. bij Breuer. Overdracht werd in eerste instantie beschouwd als weerstand, maar later herziet Freud zijn visie hierover.