...vervolg verslag Ethiopie
De andere bezienswaardigheid in Gondar zijn de talrijke kerken in het meer. We huren voor een halve dag de boot van Thomas, een lokale gast wiens droom het is �raster man� te worden. Van buiten uit zijn de kerken simpele ronde hutten, maar binnenin is er steeds een interessant centraal gedeelte metgeschilderde fragmenten uit de bijbel. Na de middag trekken we dan terug naar Gondar, terug langs dezelfde weg dus, maar het landschap verveelt niet. We hebben een hele discussie rond de mogelijkheid om te kamperen naast het hotel van de ouders. Vriendelijk kan je ze niet noemen in het Goha hotel, en vader Gilbert wordt zelfs op het matje geroepen omdat we een douche nemen op de kamer.
De komende twee dagen bezoeken we Gondar: de royal enclosures zijn zeker een hoogtepunt. We bezoeken ook de Selassie kerk, vooral beroemd door de plafondschilderingen, en wandelen wat rond op de markt. Met de chauffeur trekken we ook een dagje de bergen in, en belanden er op een klein marktje waar ze nog nooit een blanke hebben gezien. Het is een hele ervaring, en al gauw hebben we 100 mensen rond ons. En hier vragen ze niet om geld! Het is ook in Gondar dat Gilbert & Lutje voor de eerste (en laatste) keer injera eten � al viel het hun wat pikant uit.
Van Gondar besluiten we verder te rijden naar Lalibella (en niet naar Aksum wegens te ver op deze wegen). Een lange en zware rit, maar dat worden we gewoon, en opnieuw heel mooi. We rijden langs veel plaatsen waar er aanduidingen zijn van voedselhulp, net als enkele opslagplaatsen. In Lalibella installeren Gilbert en Lutje zich in het hotel van de Ghion keten � nadat ze voor het eerst de prijs hebben onderhandeld � en wij kamperen naast het Asheton hotel. We ontmoeten er twee Belgen, Flup en Nathalie die ons naar een goed restaurantje brengen (�chez sofie�) op een paar meter van het hotel wat ons stamcafe/restaurant werd voor de komende dagen. Sofie is een Ethiopische die was getrouwd met een Fransman, en een paar jaar in Frankrijk heeft gewoond. Intussen gescheiden, en dan terug gekomen naar Ethiopie om dit restaurantje te beginnen. Intussen is ze ook een hotelletje aan het bowen, al bemoeit de regering zich met elke steen die ze legt. In elk geval getuigt ze van een ondernemerschap dat we nog maar weinig hebben gezien in Ethiopie. Het wordt een gezellige avond.
De volgende dag bezoeken we de eerste kerken in Lalibella (the �North East cluster�) en maken een lange wandeling naar een van de kerken buiten het dorp. Alle kerken zijn uitgehouwen uit de rotsen, wat toch wel een speciaal gevoel geeft. Gilbert had het al een tijdje moeilijk met de hardnekkige Ethiopische vliegen, maar ondertussen vallen de vlooien hem ook al lastig. Reizen in Ethiopie heeft zo ook zijn nadelen. De tweede dag bezoeken we een aantal kerken die verder weg liggen met de auto en de rest van de kerken in het stadje. De �South East cluster� vinden we zeker de mooiste. In tegenstelling tot de North East kerken, zijn deze van de grond af naar beneden uitgehouwen, waardoor ze dus eigenlijk onder de grond liggen. Een paar kinderen leidden ons door ondergrondse tunnels van de ene kerk naar de andere. De mooiste en de bekendste is de Bedre Giorgis � al was de priester moeilijk te overtuigen om de deur open te doen, dat was hem iets te veel moeite.
Dan is het weer tijd om verder te trekken. De rit naar Addis duurt twee dagen met een tussenstop in Dessie. Tussen Lalibella en Dessie zijn er plots overal kamelen op de weg. Later leren we dat kamelen nog steeds de meest begeerde dieren zijn in Ethiopie, en een belangrijk statussymbool vertegenwoordigen. Maar dit is zowat de enige regio waar je ze echt ziet. We slapen in een eenvoudig hotelletje in Dessie, waar we �s nachts getrakteerd worden op een hevig onweer. De tent blijkt niet meer waterdicht, �s morgends zijn we �zuipenat� en staat er een grote plas in de tent. Het gevolg is ook dat we de volgende dag een vijftig-tal kilometers door de modder moeten ploeteren. Terwijl de lucht grijzer wordt, wordt het landschap ook groener. Er is plots ook veel meer variatie in de groenten die worden verkocht langs de kant van de weg. Op dit stuk zijn de mensen ook allemaal heel mooi en traditioneel gekleed en dragen de mannen bijna allemaal een rok.
Eenmaal in Addis trekken mijn ouders naar het TDS guesthouse, van Dawid die we hadden ontmoet in de Simien Mountains. Wijzelf kamperen in het hotel BelAir. �s Avonds spreken we af bij een �sjieke� italiaan met heerlijke pizza. De volgende twee dagen doen we wat kleine uitstappen rond Addis en genieten van de guesthouse waar mijn ouders zitten. Ze hebben een grote living, keuken en eethoek, en vooral een zalig bad. We koken ook twee avonden voor hen � dat smaakt toch ook weer. Na een spelletje UNO (kaart) nemen we afscheid. Vanaf nu zijn we weer alleen op de baan�
We houden ons in Addis vooral bezig met praktishe zaken, en bezoeken ook het etnografisch museum � een echte aanrader |
