Dikilir gozlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir ugultudur baslar kulaklarinda
Ne carsaf halden anlar ne yastik.
Girmez pencereden bekledigin o aydinlik.
Onun unutamadigin hayali,
Sigaradan derin bir nefes cekmiscesine dolar icine.
Kapanir yatagina caresizligine aglarsin.
Sevmek ne imis bir gun anlarsin.
Birgun anlarsin aslinda herseyin bos oldugunu.
Serefin, faziletin, iyiligin, guzelligin
Gun gelir de sesini bir kerecik duyabilmek icin,
Vurusun basini soguk tas duvarlara.
Buyur gitgide incinmisligin, kirilmisligin.
Duyarsin,
Ta derinden acisini, caresiz kalmisligin.
Sevmek ne imis birgun anlarsin.
Birgun anlarsin ne ise yaradigini ellerinin
Nicin yaratildigini.
Bu igrenc dunyaya neden geldigini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda guzelligini.
Bosuna gecip giden gunlerine yanarsin.
Dolar gozlerin, icin burkulur.
Sevmek ne imis birgun anlarsin.
Birgun anlarsin tadini sevilen dudaklarin.
Sevilen gozlerin erisilmezligini.
O hic beklenmeyen saat geldi mi?
Duser saclarin onune, ama bembeyaz.
Uzanir, gokyuzune ellerin.
Ama caresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman gecmis gunlerin hayaline dalarsin.
Sonra dizilir birbiri ardina gercekler, aci.
Sevmek ne imis birgun anlarsin.
Birgun anlarsin hayal kurmayi;
Beklemeyi, umit etmeyi.
Bir kirli gomlek gibi cikarip atasin gelir
Butun vucudunu saran o korkunc geceyi.
Lanet edersin yasadigina...
Maziden ne kalmissa yirtar atarsin.
O zaman bir cicek buyur kabrimde, kendiliginden.
Seni sevdigimi iste o gun anlarsin.
UMiT YASAR OGUZCAN