BEN SANA MECBURUM
Ben sana mecburum bilemezsin
Adini mih gibi aklimda tutuyorum
Buyudukce buyuyor gozlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
�cimi seninle isitiyorum.
Agaclar sonbahara hazirlaniyor
Bu sehir o eski Istanbul mudur?
Karanlikta bulutlar parcalaniyor
Sokak lambalari birden yaniyor
Kaldirimlarda yagmur kokusu
Ben sana mecburum; sen yoksun.
Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
Insan bir aksam ustu ansizin yorulur
Tutsak ustura agzinda yasamaktan
Kimi zaman ellerini kirar tutkusu
Birkac hayat cikarir yasamasindan
Hangi kapiyi calsa kimi zaman
Arkasinda yalnizligin hinzir ugultusu
Fatih'te yoksul bir gramofon caliyor
Eski zamanlardan bir cuma caliyor
Durup kose basinda deliksiz dinlesem
Sana kullanilmamis bir gok getirsem
Haftalar ellerimde ufalaniyor
Ne yapsam, ne tutsam, nereye gitsem
Ben sana mecburum; sen yoksun.
Belki haziranda mavi benekli cocuksun
Ah seni bilmiyor, kimseler bilmiyor
Bir silep siziyor issiz gozlerinden
Belki Yesilkoy'de ucaga biniyorsun
Butun islanmissin, tuylerin urperiyor
Belki korsun, kirilmissin, telas icindesin
Kotu ruzgar saclarini goturuyor
Ne vakit bir yasamak dusunsem
Bu kurtlar sofrasinda belki zor
Ayipsiz, fakat ellerimizi kirletmedn
Ne vakit bir yasamak dusunsem
Sus deyip adinla basliyorum
�cim sira kimildiyor gizli denizlerin
Hayir baska turlu olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin.
ATiLLA iLHAN