Yurdun ufuklarinda demokrasi türküleri söyleniyor,

bir baska dilden...

Biz, bu öz vatanin garipleri,

Zaten hiç anlamadik o türküleri... O türküler bize hiç yakismadi..

Sevemedik te..

Bir de baskiyi.. Bir de zulmü.. Bir de bas egmeyi.. Hiç sevmedik..

Çünkü biz, iflah olmaz isyancilariz..Iç isyanin eylemcileriyiz..

“LA” demisiz ilk adimda “illa” dan önce.. Isyan etmisiz evvelen tüm dünyaya ve içindekilere ve nefse ve seytana..

KIMIZ BIZ?..

1400 senedir söylenen o ölümsüz bestenin güftesiyiz biz..

Firavunlarin, Nemrudlarin korkulu rüyasi,

O Resûlün sevdasiyiz biz..

Evet... Biz 21. Yüzyilin garip ve öksüz çocuklari...

Umutlarimiz bile esir edilmis bizim, hatta rüyalarimiz...

Dogmamis bebeklerin çigliklari kulaklarimizda..

Söylenmemis sözlerimiz dügümlenmis bogazimiza..

Bu çagdas(!) asrin bize biçtigi elbiseleri bir türlü sevemedik giyemedik biz..Ya çok dardi.. Ya çok genis.. Simdi giysilerimizi kendimiz dikme telâsindayiz..

Bu çagin bize sundugu gülleri ve kokulari hiç istemedik..Ya kokusuzdu gülleri Ya da gülsüzdü kokulari sevemedik.. Biz simdi, târûmâr edilen bahçelerde, Gül yetistirme heveslerindeyiz..

Evet bizler, firtinanin ortasinda hâlâ çiçeklerin yeserebilecegine yürekten inananlardaniz..

Hem dostlar hem düsmanlar tarafindan çok atildik.. Çok örselendik.. Çok yalniziz.. Çok doluyuz.. Çok hüzünlüyüz..

Ama degil mi ki O (CC) bizimle; BIZ EN ÜSTÜNÜZ, biliyoruz..

Mes’elemiz; Gönül bahçelerinde hiç solmayan çiçekler yetistirmek

Hedefimiz;Yüreginden yakalayivermek insanlari..

Atesleri gül bahçelerine çevirmek..

Atesler ortasinda olup ta yanmamanin sirrina ermek..

Bizi her dâim kucaklayan O En Sevgiliye(SAV) güller sunmak..

Biz,

Siz- Biz ayrimlarindan, Sucu, Bucu, Ocu yakistirmalarindan nefret ediyoruz.. Evet.. Herkesi sevmiyoruz, bu dogru.. Fakat nefrette etmiyoruz

Öteler ötesi bütün mes’elemiz..

Dünyayi da, ötelerin bahçesi oldugu için önemsiyoruz..

Kitaplar, üniversite, aile, çocuklar, çiçekler,cennet, melek, dua, solcu-sagci... Tüm bu kavramlarla, yani hayatin kendisiyle ilgileniyoruz..

Evet hersey ve herkes bizi ilgilendiriyor..

Üniversite koridorlarinda basörtülü kizin gözyaslariyla nasil kahroluyorsak, meydanlarda coplanan komünist kiza da üzülüyoruz..

Son depremde herseyini kaybetmislerin acisi yüregimizde oldugu gibi, dünyanin bir diger ucundaki sel felaketine de yaniyoruz..

Çaga karsi, zulme karsi zirhlananlarin hikayeleri ilgimizi çekiyor, Malcolm X okuyoruz..

Filistinli çocuklarin ellerinde tas olmak istiyor, Çeçenistan’a gönüllüler gönderiyoruz..

Evet camii mimarisinde estetik aradigimiz dogru, ezan sesinde ilahî daveti hissetmek istedigimiz de.. Hele asrin davetçisinde olmazsa olmaz sayanlardaniz estetigi..

Bazen dünyayi ayaklarimizin altina alip, meydan okuyoruz o koocaamaan adamlara... Bazen de bir dostun surat asmasiyla yikiliveriyoruz..

Evet iste biz böyle garip bir nesiliz..

“Tarafsizim” diyerek, taraf olmanin getirdigi sorumluluktan ve taraf olana atilan taslardan korkup kaçmak istemiyoruz..

Evet, ne “tarafim” diyerek, kusur ve eksikliklerimizi baskalarinin artilariyla örtmek istiyoruz Ne de taraf olmayla önümüze konan duvarlar arasina girmek...

Evet TARAFIZ.. Çünkü MÜSLÜMANIZ..

Biz bu dinin nasil safâsina talipsek, cefasina ve çilesine de talip olanlardaniz.. Herseye ve herkese ragmen, sinirlari zorlamak adina da olsa, yapabilecegimiz çok sey olduguna inaniyoruz..

Biliyoruz ki kaygan bir zeminde, sanal bir ortamdayiz.. Ama sanal ortamlarin da reel hakikatlere hizmet edecegine inaniyoruz..

Kisilere degil, sahs-i manevîye önem veriyoruz..

Biz biliyoruz ki; ayri ayri iki bir (1+1=2) iki eder.. Ama yanyana gelse, omuz omuza verse 11 eder.. Birlik ve beraberligin manevî bereketine inandigimiz içindir ki daha çok gönüle ulasmak istiyoruz.. Yüregimizi yüreklerinize katmak, keder ve sevinçlerimizi paylasmak istiyoruz..

300 senedir çoraklasan bu topraklarda, 1400 sene öncesinin esintileriyle güller yetistirmek istiyoruz.. Bildiklerini uygulamak adina görsek;” Deli bunlar!” diyecegimiz ONLARIN (R.Anhum) rengine boyanmak istiyoruz..O’nunla (SAV) kucaklasmak, O’NU (CC) razi etmek istiyoruz..

istiyoruz ki biz bu asrin garipleri, tüm mesru zeminlerde O’na (CC) isaret edelim.. O’nu (SAV) anlatalim.. “Biz variz!” diye haykiralim..

Hep en yeninin bir ötesine dikmisiz gözlerimizi..

Hep “daha!” diyoruz.. Daha çok akil.. Daha çok bilgi.. Daha çok yürek.. Daha çok insan..

Bu trafikte, kafa ve gönüllerimizin ayni frekansta titresmedigi anlar muhakkak olacak.. Fakat inaniyoruz ki, bizi birlestiren ve biraraya getiren esaslar ve imanimizin gücüyle hepsini asacagiz..

Bizler sanal bir ortamda tanistik.. Kaç yürek oldugumuzu biz de bilmiyoruz..Hep diyoruz ya; Kemmiyet degil, keyfiyet önemlidir bizim için.. Grubumuz herkese açiktir.. Sizlerin katilimiyla güçlenecegiz..

Bizler, desteklerinizle ayakta duran, hep “daha öteye” anlayisiyla bu grubun hizmetkârlariyiz sadece.. Hedefimiz O’nu razi edebilmek.. Düsturumuz; “Sizin en hayirliniz, ehline hayirli olaninizdir..”

Tabii ki en mükemmeli hedeflemisiz.. Ama insaniz.. Yani hatasiz degiliz.. Kusur ve yanlislarimiz dün vardi, yine var ve yarin da olacak.. Biliniz ki sizlerin yapici, olumlu tenkidleriniz, bizim rotamizi tayin edecek.. Biz kendimizde; Hz. Ömer’in, sizlerde de; olasi hatalari Hakk adina kiliciyla düzeltmeye hazir sahabî ruhuna talibiz..

Biz, meftunu oldugumuz su sanal ortamda bilebildigimiz herseyi hizmete mâletmenin telâsindayiz..”Iki günü birbirine esit olan aldanmistir” anlayisiyla, hizmette sinir tanimiyoruz..

Iste bu anlayisla bugün Web sitemizle karsinizdayiz..

Bu arada tâ basindan; ilk adimi atan, bayragi bize ulastiran, emegi geçen ve bize bu hizmet zeminini hazirlayan fedakâr, gayretli kardeslerimizi hiç unutmuyoruz.. Minnettâriz.. Ne söylesek azdir.. Mükâfatlarini elbet O (CC) verecek...

Bizler de bizden sonrakilere, devraldigimizin bir ilerisini birakmak çabasindayiz insâAllah..

Sizlere çagrimiz;

Bize yardimci olunuz..

Akilla, yürekle, kalemle, duayla, olumlu- yapici elestiriyle yanimizda olun..

Bu sadece bizim isimiz degil, HEPIMIZIN.. HEPIMIZ MES’ÛLÜZ..

Düsünün ki, firtinali bir denizde, azgin dalgalar arasinda yol aliyoruz.. Bir omuzda siz olun.. Yoksa selamet sahillerine erisemeden yolda kalmak var..

Yarin ind-i Ilâhî de,

“Benim için ne yaptin?” suâline muhâtap olmak var..

OMUZ VERIN GEMIMIZ YOLDA KALMASIN..

Bir fikir de

Bir kalem de

Bir dua da

Bir gözyasi da

Bir omuz da SIZ OLUN..

FETIHNET MAIL GRUBU