"De volgende dag was er een feest en zouden alle dansers en danseressen door de prins beoordeeld worden. De eersten die aan de beurt waren, werden de Kleine Dwazen genoemd. Ze hadden het gezicht van een jongen en het lichaam van een vis. Ze sloegen op koperen borden, wat een geluid voorbracht alsof het onweerde. Bij iedere slag sprongen ze zó hoog op, dat ze de Blauwe Koepel raakten, waardoor er sterretjes naar beneden dwarrelden.
Toen was het de beurt aan de Kleine Mussen. Dat waren mooie sierlijke meisjes. Ze voerden een trage dans uit, waarbij ze zichzelf begeleidden op een fluit. Het geklots van de golven om hen heen verstilde, het water leek te bevriezen en de hele wereld werd van kristal...
Aan het eind van de dans, toen de fluitmuziek verstomde, knielden de meisjes neer bij de trap die naar de troon van de prins leidde. Ogenblikkelijk begon het water ruisend te zingen.
De jonge meisjes die daarna gingen dansen waren de Kleine Zwaluwen. Ze droegen zwarte gewaden met lange, wijde mouwen en een sleep die op de staart van een zwaluw leek.
Op hun hoofd hadden ze kransen van zoetgeurende bloemen. Uit hun mouwen en schoenen staken bloemkoppen die de hele omgeving van het paleis bedwelmden met hun betoverende geur. Een van de meisjes fladderde alsof ze werkelijk een zwaluw was."
"Wie is dat?" vroeg Atoelan aan de jongens met wie hij samen de populiertwijgen vormde. Ze keken hem verbaasd aan en antwoordden: "Meen je werkelijk dat je Bloem van de Zon niet kent?"
"Atoelan draaide in het rond, steeds sneller..."
"When i could fly"
"At times even now in the deep of night,
my dreams release me, to once again take flight.
As when an infant in playful games,
ascending I took wing, for other planes.
I know I'm not supposed to remember
those times I flew in May,
July and in September.
Nor when, in Mother's tears,
I knew immediately of her fears.
From my nap, she could not make me rise
because I was soaring, through the skies.
I know I'm not supposed to remember
those times I flew in April,
June and in November.
Looking down, treetops below,
at gleaming lakes and sparkling snow,
at moonlit scapes and brilliant sun,
I flew.... I flew.... just for fun.
I know by now, you think me crazy,
to say I've flown, over fields of daisy's.
I know you think I've gone insane,
by claiming travel, through other planes.
But when I could fly, I'll tell you this,
I could see all, which does exist.
Before adulthood, responsibility and duty,
flight introduced me, to freedom and beauty.
Now, as times bring pain, and I'd like to cry,
I remember the times, when I could fly.
At times even now in the deep of night,
my dreams release me, to once again take flight."
oemd. Ze hadden het gezicht van een jongen en het lichaam van een vis. Ze sloegen op koperen borden, wat een geluid voorbracht alsof het onweerde. Bij iedere slag sprongen ze zó hoog op, dat ze de Blauwe Koepel raakten, waardoor er sterretjes naar beneden dwarrelden.
Op hun hoofd hadden ze kransen van zoetgeurende bloemen. Uit hun mouwen en schoenen staken bloemkoppen die de hele omgeving van het paleis bedwelmden met hun betoverende geur. Een van de meisjes fladderde alsof ze werkelijk een zwaluw was."