Macit :Şan, şeref sahibi, iyi ahlaklı
Mahir :Becerikli, hünerli
Mahmut: Övülmeye değer, hamdolunmuş
Mahsun :Güçlendirilmiş, güçlü
Maksut: İstek, niyet, maksat, varılmak istenen yer
Malkoç :Ünlü bir akıncı soy olan malkoçoğullarının atası malkoç mustafa bey'in adından
Manço :Manda yavrusu
Mansur :Yardım edilmiş, tanrının yardımıyla galip gelmiş
Mazhar :Bir şeyin göründüğü, çıktığı yer, onurlanma 
Mecit :Çok ulu, yüce
Mecnun :Cin çarpmış, delice seven, tutkun, leyla ile mecnun hikayesinin mecnun'u
Medeni :Uygar, şehirli, terbiyeli, nazik
Medih :Övme konuşu olan
Mehdi :Allah tarafından hidayet verilmiş olan
Mehmet: Muhammed isminin türkçe'de söylenişi
Melih :Güzel, şirin, sevimli
Melik :Hükümdar, hakan, mal sahibi 
Memduh :Övülmüş, övülecek
Memnun: Minnet eden, hoşnut, sevinçli
Menderes: Bir akarsu yatağının az eğimli ova ve vadilerde çizdiği kıvrım
Mengi :Mengü, bengi
Mengü :Ölümsüz, ebedi
Mengüalp: Ölümsüz yiğit 
Mengühan :Ölümsüz kağani hulagu han'ın kardeşi, moğol hanı
Mengütaş :Ölümsüz taş, bengi taş
Mengütekin: Ölümsüz şehzade
Mengütimur :Ölümsüz ve demir gibi sağlam, ölümsüz demir
Mensur :Saçılmış, dağılmış, ölçüsüz, uyaksız söz
Mercan :İskeleti kalkerli kırmızı renkli, koloniler halinde kayalık yerlerde yaşayan deniz hayvanı
Merdan :Mertler, yiğitler
Meriç :Balkan yarımadasında bir akarsu
Meriçtan: Meriç irmağı'nın şafağı, meriç kıyısındaki sabah vakti
Merih :Bir gezegen
Mert :Sözüne güvenilir, yiğit, adam, insan
Mertkal: Herzaman mert olarak yaşa
Mertol :Sözünün eri ol, yiğit ol
Mesut :Mutlu, bahtiyar
Mete: Hun türklerinin büyük hakanı, babası teoman'ı öldürerek yerine geçti. (m.ö. 209), otuz beş yıl hun tahtında kaldı, oğuz han olarak da bilinir moğol moğolistan halkından. Moğollar orta asya'da bir kavimdi; çok eski çağlarda türklerle aynı kavimdendi. Cengiz han'ın kurduğu moğol imparatorluğu tarihte ünlüdür
Metin: Metanetli, sağlam, özü, sözü doğru, güvenilir
Mevlüt: Yeni doğmuş çocuk, doğulan zaman
Mihrican: Sonbahar
Miray :Ayın ilk günleri
Mirkelam :Güzel, nazik konuşan
Mirza: Hükümdar soyundan gelen
Mithat: Övme
Moran: Dereden büyük akarsu, ırmak, müren
Muammer: Ömür süren, yaşayan
Muhammed: Yüce peygamberimizin ismi, tekrar tekrar övülmüş, güzel huylu
Muhammet :Bkz. Muhammed
Muharrem :Haram kılınmış, ay takviminin ilk ayı
Muhittin :Dini saran, çevreleyen
Muhlis :Katıksız, halis, dostluğu içten olan
Mukadder: Takdir edilmiş, kıymeti biçilmiş
Mukaddes: Kutsal, mübarek
Mukbil :Mutlu, bahtiyar 
Murat: Arzu, istek, dilek
Murathan: Arzulu hükümdar naci Kurtulan, cennetlik
Musa :Bir vasiyeti yerine getirmekle görevlendirilmiş kişi
Mustafa: Seçilmiş, güzide
Muştu :Sevindirici haber, iyi haber
Mutlu :Bütün istek ve özlemlerine kavuşmuş olan, mesut
Mutlualp: Özlem ve isteğine kavuşmuş yiğit
Mutluay :Mutlu ve ay gibi olan
Mutlugün: Sevindirici gün; mutluluk veren gün
Mutluhan :Mutluluğa erişmiş hükümdar
Mutlutekin: Özlem ve isteklerine kavuşmuş ve biricik kimse, mutlu şehzade
Mutver :Mutluluk ver, mutlu et
Müfid :Anlamlı, faydalı
Müjdat: Müjdeler, sevinçli haberler
Mükerrem: Saygıdeğer, sayılan, onur duyulan
Mümtaz :Ayrı, üstün tutulmuş
Münir :İşık veren, parlak
Müren :Dereden büyük akarsu, çay, ırmak moran
Mürsel :Gönderilmiş, peygamber
Müslim: İslam dininden olan, müslüman
Müşfik: Şefkatli, merhametli. Nabi haberci, haber veren, yerden fışkıran, akan

BAYAN

Mahfer :Ay ışığı, aydınlığı
Mahinur :Ay ışığı, ay yüzlü güzel
Mahire :Becerikli, hünerli
Mahmur: Ay ışığı, ay yüzlü güzel
Mahmure: Uyku basmış, yarı baygın göz
Mahpare :Ay parçası gibi güzel
Maide :Yemek, şölen, isa ve havarilerine gökten inen sofra
Makbule: Kabul görmüş, beğenilmiş
Maksude :İstek, niyet
Manolya :Beyaz, güzel kokulu çiçekleri olan süs bitkisi olarak yetiştirilen ağaç ve çiçekleri
Maral :Dişi geyik, ceylan, karaca
Maviş :Mavi gözlü
Mebrure: Hayır, yararlı
Mediha :Övülmeye neden olan
Medine :Hz muhammed'in kabrinin bulunduğu, hacıların mekke'den sonra ziyaret ettikleri şehir
Meftun :Gönül vermiş, tutkun
Mehlika :Ay yüzlü güzel
Mehpare :Ay parçası gibi güzel
Mehtap :Ay ışığı, dolunay
Mehveş :Ay yüzlü güzel
Melahat: Yüz güzelliği 
Melda: Genç, körpe
Melek :Nurdan yaratılmış varlık, güzel huylu, sakin
Meliha :Güzel, şirin
Melike :Kadın hükümdar, hükümdarın karısı
Melisa :Bir tür kokulu bitki
Meltem :Yazın karadan denize doğru esen rüzgar
Menekşe: Koyu mor renkte açan bir süs bitkisi, koyu mor renk
Mengü :Ebedi, ölümsüz
Mercan :Kayalık yerlerde koloni oluşturarak yaşayan, iskeleti kalkerli, kırmızı renkli deniz hayvanı
Meriç: Balkanlar'ın güneydoğusunda bir nehir
Merih :Dünyadan sonra güneşe en yakın gezegen
Merve :Mekke'de bir dağ
Meryem: İbadete düşkün, hz. isa'nın annesi
Mesude :Mutlu, bahtiyar
Mısra :Bir şiiri oluşturan dizelerin her biri
Mihriban: Şefkatli, güleryüzlü, iyi huylu
Mihrican :Sonbahar
Mihrinur :İşık saçan güneş
Mimoza :İnce sarı yapraklı çiçek açan bir süs bitkisi
Mine :Camı andıran cila, dişin üzerindeki ince, parlak tabaka, ince nakış
Miray :Ayın ilk günleri
Mircan :Canın içi
Morgül :Mor renkli gül
Mualla :Yüce, yüksek
Muammer: Yaşayan, yaşamış
Muazzez :Saygı uyandıran, kıymetli, izzet, şeref sahibi
Muhlise :Halis, katıksız, her hali içten, gönülden
Muhterem: Saygıdeğer, sayılan
Mukadder :Takdir edilmiş, beğenilmiş, yazılıp belirlenmiş
Mukaddes: Mübarek, kutsal
Munise: Cana yakın, sevimli, insandan kaçmayan, aşık olunan
Mutlu :Bahtiyar, talihli
Muzaffer: Zafer kazanmış, üstün
Mübeccel: Yüce, ulu
Müberra :Aklanmış, arınmış, temiz
Mücella :Parlak, cilalı
Mücevher: Değerli ziynet eşyası
Müge :İnci çiçeği
Müjde :Hayırlı, sevinçli haber
Müjgan :Kirpik
Mükerrem :Sayın, saygıdeğer
Mümine: İnanmış, iman etmiş
Münevver: Aydınlatılmış, ışıklı
Münire: İşık veren, parlak
Mürüvvet: Cömertlik, iyilikseverlik
Müşerref :Şereflendirilmiş
Müveddet :Sevgi, muhabbet
Müyesser :Kolaylıkla yapılan,
Müzeyyen :Süslenmiş, süslü