Hoi Laurien,
Mooi dat je d�r weer bent. Ik blijf ons geschrijf plezierig vinden. Je
houdtme scherp, en daar is niks mis mee voor een ouwe kerel. Juist zo�n
opmerking over het zoek zijn van de logica in het geloof inspireert me erg. En dat ga je merken. Blijf zulke opmerkingen maken zou ik zeggen zolang je zelf wil blijven schrijven natuurlijk. Over de logica straks verder. Houd je maar vast vast. Eerst je andere vraag, hoe dat zit met Gods keuze voor een bepaald volk. Daar heb ik wel een verklaring voor, maar dat zal je
positieve kijk op de mensheid niet zo erg versterken vrees ik een beetje.
Gods keuze voor Israel was een tussentijdse oplossing. Dat lees je al meteen bij de roeping van Abraham, in Genesis 12. Daar zegt God: �Met u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.� En later kom je zulke toespelingen vaker tegen. Het was God altijd om de hele mensheid te doen. Het zou trouwens vreemd zijn als dat niet zo was. Waarom dan toch dat ene volk? Ik denk omdat incidentele openbaringen aan personen of groepen of zelfs hele volken op niets zouden zijn uitgelopen. Een hechte verbintenis
was noodzakelijk. En zelfs Israel heeft er getuige zijn geschiedenis
zijn uiterste best voor gedaan om De Openbaring op niks te laten uitlopen. En wij christenen nu echt wereldwijd doen het over het algemeen niet echt
veel beter, getuige onze geschiedenis. Wij mensen vertroebelen het zuivere kennelijk zodra we het in onze vingers krijgen. Alle godsdiensten bergen schatten aan wijsheid en kennis in zich, maar ook massa�s flauwe kul en zelfs gevaarlijke nonsens. Het raadplegen van duistere werelden, het verafgoden van leermeesters, geloof in magische krachten van prullaria, de
hemelvaart van Maria en de onfeilbaarheid van de paus, om maar wat te noemen. Zelfs de bijbel is voor sommige christenen in plaats van een gebruiksboek een heilig relikwie waar je met je tengels af moet blijven en dat je beslist niet mag bestuderen.
Incidentele of persoonlijke openbaringen zouden de wereld niet veel verder
hebben gebracht. Die zijn er trouwens altijd wel geweest. Henoch, Melchizedek, Bileam, en misschien Jethro de schoonvader van Mozes zijn voorbeelden van die eigenaardige prive-openbaringen. Maar dat hielp de wereld niet. Daarom Israel. Met heldere volkswetten. Met een krachtig en stabiel godsbeeld en een uitdrukkelijk verbod tot uitbeelding van God en verering van stoffelijke dingen. Zoiets is een baken in de woelige zee van de mensheid. Al dertig eeuwen spreekt dat geloof mensen aan, vooral in tijden van enorme verschuivingen en volksverhuizingen en gedwongen kennismaking met andere culturen. In de tijd van Jezus was 14 procent van
het Romeinse wereldrijk Joods. Alexandrie was een van de belangrijkste culturele centra met de grootste bibliotheek ter wereld. In die stad bestond toen een Joodse wijk van een miljoen mensen als ik het goed heb. De
grote denker Philo kwam daar vandaan. Temidden van al die vreemde godsdiensten waar iedereen ineens mee te maken kreeg door de pax romana, de eenheid van het rijk, maakte Israels godsdienst een diepe indruk op talloze mensen die zich daarin lieten inwijden. En dat beslist niet omdat het zulke beste mensen waren. Als je de bijbelse geschiedenis kritisch leest bekruipt je soms wel eens het gevoel dat God het niet beroerder had kunnen treffen. Maar bij dat volk heeft Hij zich dus kennelijk op een voor Hemzelf aanvaardbare manier kunnen manifesteren. Want ook nu het christendom zichzelf is gaan beschouwen als de wettelijke voortzetting van het Jodendom bestaat dat volk nog steeds. Wat zeg ik? De belangstelling ervoor is nog nooit zo groot geweest als nu. En naast de fascinatie is er zoals altijd ook weer de afschuw. De wereld heeft een haat / liefde verhouding met Israel. Het is net een magneet met twee polen, aantrekken en afstoten. En dat is nu net dezelfde verhouding als de wereld heeft ten opzichte van God. En nu in onze tijd God verdwijnt uit het openbare leven vrees ik dat de algemene jodenhaat zal toenemen.
Ik maak je niet vrolijk he Laurien? Sorry hoor, maar ik heb gewoon niks beters
