Hoi Laurien,
Geeft niks hoor als het een keer wat langer duurt. Ik ging me alleen afvragen of er iets aan de hand was. Bovendien begrijp ik ook heel goed
dat het steeds lastiger voor je wordt om weer een mail te sturen met nieuwe gedachten of invalshoeken. We hebben zo zoetjesaan al heel wat onderwerpen besproken. Geef zelf maar aan wanneer je voorlopig genoeg hebt om te verwerken en wilt stoppen. Je maakt me wel nieuwsgierig naar zo�n land waar we niks van weten. Litouwen heeft een eigenaardige geschiedenis, het is in het verleden ook wel eens erg machtig geweest heb ik begrepen.
Geluk
Ik ben heel blij met je contacten bij en via Ronduit. Die gaan ook meer richting jouw leeftijd. Prachtig dat je er zo van geniet. Je schrijft ook heel aanstekelijk enthousiast. Uit alles blijkt eenvoudig dat je een gelukkig mens bent. Ik wens je van harte toe dat dat heel je leven zo mag blijven. Want bijzonder is het wel hoor. Het is niet zo dat de storagerooms of happiness zo vol zitten dat iedereen er zijn portie geluk zomaar kan komen ophalen. Er zijn veel meer mensen niet gelukkig dan wel. Gelukkig zijn is beslist zeldzaam. Je bent aan het ontdekken dat gelukkig zijn en geloven twee verschillende dingen zijn, die niet perse met elkaar verbonden moeten zijn. Mensen kunnen inderdaad om veel redenen gelukkig zijn. Geloven kan ook zo�n reden zijn maar dat hoeft niet. En sommige mensen lijken wel geboren voor het geluk. Ook zonder dat geloven daar een rol in speelt. Het is dus niet zo dat het juiste antwoord op de vraag: waarom geloof je? is: omdat ik gelukkig wil zijn. Jij merkt dat want je hebt het over een extra dimensie. Wat is nou die extra dimensie in het leven van mensen die met God omgaan?
Extra dimensie
Die extra dimensie is een soort geestelijke stroom. Lees mijn verhaal Sap in het volwassenboek. En ook het verhaal Levenswater in het kinderboek. Dat Sap is die stroom die ik bedoel. Het zit zo: God is de Bron van ons bestaan. Ben je los van die Bron, dan moet je teren op je eigen reserves en die raken op. Ben je aangesloten op die Bron, dan vloeit er een stroom die niet meer stopt. Lees dat boeiende gesprek eens dat Jezus had met die Samaritaanse vrouw bij de waterput, in Johannes 4. Jezus zegt in dat gesprek tegen haar: -als je van het water uit de put drinkt krijg je steeds weer dorst maar vanhet Water dat Ik je geef krijg je geen dorst meer.- Hij had het over die stroom, die extra dimensie in een mensenleven die letterlijk onuitputtelijk is.
Op je eigen reserves kun je nog wel geweldige dingen doen iets groots uitvinden of concertpianist worden. Want God heeft sommigen van ons behoorlijk volgestopt met begaafdheden. Als je daar genoeg aan hebt als mens ga je dood met een voldaan gevoel. Dat is mooi, maar dan is dan wel alles. En we zijn voor heel wat grotere dingen gemaakt dan tevreden doodgaan en-dat-was-het-dan. De vraag is waar je voor gaat! Ga je voor gelukkig zijn en c�est ca? Of mag het een onsje meer zijn? En maak van dat onsje maar gerust een ton! Ik zeg niks teveel hoor. Want met die stroom die tussen jou en God op gang komt gebeurt er iets met je dat in geen verhouding staat tot wat je zelf hebt en kunt. Alleen, die stroom, die extra dimensie gaat eigenlijk niet zozeer over begaafdheden. Het is dus niet zo dat je met God nog mooiere dingen uitvindt en nog beter piano speelt. Nou ja, dat zou wel kunnen, maar daar gaat het niet in de eerste plaats om. Nee, als je bent aangesloten op de Bron, gaat er echt iets nieuws met je gebeuren. Je wordt namelijk een beter mens. Dat is die extra dimensie, en het hele geheim van het leven met
God. Maar dat moet ik uitleggen.
Beter mens
God is goed. Wij mensen zijn dat niet. Zelfs Jezus (die wel goed was!) tikte iemand op zijn vingers die Hem aansprak met goede meester. -Waarom noem je Mij goed?- zei Hij. -Alleen God is goed.- Wij dus niet. Er valt behoorlijk wat te verbeteren aan ons. Daar kom je bijvoorbeeld achter als iemand je tekort doet. Dan kunnen er allerlei hartstochten naar boven komen waar je van schrikt. Het is misschien maar goed dat we niet al teveel zelfkennis hebben. Volgens mij wordt het anders wel een heel erg grote klus om nog gelukkig te kunnen zijn. Wat er allemaal in een mens naar boven komt als hij onder druk wordt gezet... En dat is geen theoretisch praatje, ik weet waarover ik het heb.
Wanneer je nou aangesloten bent op de Bron komt er een stroom op gang van nieuw leven dat in jou vloeit. Dat nieuwe leven komt van God. Jij krijgt deel aan God zelf. Hij giet Zichzelf in jou body. En daardoor leer je ook tegen de wereld aankijken zoals God dat doet. Je zult merken dat je dan toch een beetje anders over alles gaat denken dan je vrienden. De wereld ziet er door Gods bril anders uit dan door die van de mensen. En jijzelf ook. Want God kijkt ook tegen jou net even iets anders aan dan dat jij zelf doet. Dat is aan de ene kant onthutsend. Kennis van God geeft automatisch meer zelfkennis en daar zit een angstig kantje aan. Logisch, als je urenlang hebt rondgestruikeld in een pikdonkere kamer en het licht gaat ineens aan, schrik je je rot van de ontstellende puinzooi waarover je steeds struikelde. Maar het is ook bevrijdend. Want God gaat je helpen opruimen. Je wordt een beter mens.
