Zie je trouwens dat elk puntje dat je aanroert een massa informatie kan opleveren? Dat heeft te maken met de ingewikkeldheid van het leven. Wie in het hart van een mens wil kijken moet zich voorbereiden op een panorama waar hij de rest van zijn leven zijn ogen op uit kan kijken. Daar kom je nooit mee klaar. En jij bent dat nu aan het ontdekken. Je zult heel wat tegenkomen in dat mensenhart. Schitterende vergezichten, beboste heuvels, machtige bergen, liefelijke meertjes, grazige weiden. Maar ook moerassen, ondoordringbare wouden, verzengende woestenijen, ijzige vlaktes, er is geen biotoop of je vindt de geestelijke vorm ervan terug in het hart van de mens.
De verdwijning van God.
Jouw verhaal over het op eigen benen staan van de mensheid vind ik heel interessant. Natuurlijk ook omdat ik daar zelf ook wel zo over denk. Alleen hoeft dat op eigen benen staan niks te maken te hebben met volwassen worden. Je kunt ook in de puberteit blijven steken. Dat gebeurt dan ook. Iemand schreef een boek waarin hij aantoonde dat de meeste mensen niet meer volwassen (willen) worden. Het heet: De Adolescentenmaatschappij.
Dus je slotzin: En we laten God niet los. Een kind dat op zichzelf gaat wonen, blijft over het algemeen zijn ouders ook regelmatig bezoeken, daar heb ik wel vragen bij. Ik zie precies het tegenovergestelde gebeuren. God verdwijnt niet alleen uit de wereld. We verjagen Hem ook uit ons bewustzijn. Er zijn al talloze mensen die het bestaan van God een heel wonderlijk idee vinden. Ik vind ook dat het helemaal niet best gaat met ons mensen. Zelfs de basiswetten voor de samenleving, de Tien Geboden, lappen we massaal aan onze laars. Vandaar dat zelfs de omroepen tot de VPRO toe daar weer aandacht voor hebben gevraagd. En de Grote Vragen waar ik het over had, komen voor talloze mensen totaal onder het slib van de amusementsindustrie te liggen.
God ontmoeten.
Je hebt gelijk, liefde voor de waarheid is niet hetzelfde als liefde voor God. Maar God is waarheid, dus het ligt wel dicht tegen elkaar aan. Er bestaat een stam die nooit in contact was geweest met het christendom. Toen er een zendeling kwam trof hij een samenleving aan die exact paste op wat Jezus leert. Bovendien leefde er een sterke verwachting dat er iemand zou komen die hen de waarheid zou brengen. Toen de zendeling hen vertelde over Jezus accepteerden ze Hem onmiddellijk. Het was net of ze Hem altijd al gekend hadden. Jezus was daar altijd al aanwezig geweest. Ze hadden alleen nog nooit van Hem gehoord. Dit verhaal is natuurlijk zeer uitzonderlijk. Ik wil er alleen maar mee zeggen dat liefde voor God soms wel eens een wonderlijke gedaante kan aannemen. En God laat zich erdoor raken hoe mensen leven. Waar liefde woont gebiedt de Heer zijn zegen, zegt een christelijk liedje. En Jezus zegt dat er in de hemel vreugde is over een zondaar die zich bekeert (Hij zegt niet: die gaat geloven!), meer dan over 99 rechtvaardigen (gelovigen!) die geen bekering nodig hebben. Dat is de eigenaardige manier waarop God met ons mensen omgaat. Gelukkig maar. Wij zouden het anders doen denk ik.
