กลอนแทนความรัก/ให้กำลังใจ
ความทรงจำน้ำเน่า
ยิ่งย้อนย้ำ ยิ่งช้ำเศร้า ก็เท่านั้น
แค่คนหนึ่ง ที่ไม่เคยซาบซึ้ง ความผูกพัน
และดีแต่บั่นทอนใจกัน ทุกวิถีทาง
เปล่าเปลืองเวลาไปนึกถึง
กับคนที่ไม่อาจเป็นที่พึ่ง ในวันอ้างว้าง
แค่ความทรงจำน้ำเน่า เรื่องเก่าข้างทาง
เอาเวลามาดูแลตัวเองบ้าง....ยังสรรค์สร้างกว่าเยอะเลย
หยดน้ำตา...ไม่กี่นาทีข้างหน้าจะเหือดแห้ง
หัวใจที่ล้าแรง ..ไม่กี่วัน จะกล้าแกร่ง กล้าฝัน
รอยยิ้มที่สูญหาย ...ไม่กี่ลมหายใจ จะเรียกคืนมัน
สองตาที่พร่าหม่น..ก่อนอาทิตย์พ้นวัน...จะส่องประกาย
จะสัมผัสความเป็นผู้แพ้ แต่ไม่นาน
จะลิ้มชิมรสชาติ ของความร้าวราน ให้รู้ความหมาย
จะทนอยู่อย่างสับสน แต่จะไม่ทนจนตาย
จะร้องไห้อย่างน่าไม่อาย..เพียงไม่กี่นาที
เพราะชีวิต มันยังไม่จบสิ้น
เมื่อกล้าดื่มสุข จนคุ้นลิ้น ถึงเพียงนี้
จะยอมแพ้ทำไม ลมหายใจยังมี
อย่างน้อยก็เพื่อศักดิ์ศรี เพื่อให้ไม่เสียที ที่เกิดเป็นคน
หยดน้ำตา ไม่กี่นาทีข้างหน้า จะเหือดแห้ง
หัวใจที่ล้าแรง ไม่กี่วันจะกล้าแกร่ง ยืนท้าฝน
รอยยิ้มที่สูญหาย ไม่กี่ลมหายใจ จะคลายกังวล
สองตาที่พร่าหม่น .......
ก่อนตะวันทอแสงพ้น.....จะส่องประกาย
เมื่อก้าวย่างทางเดินบนทางรัก
อุปสรรคและขวากหนามคอยขวางกั้น
แต่ถ้าเรามีใจมุ่งจะฝ่าฟัน
แล้วความฝันคงเป็นจริงในสักวัน; :
สู้ๆครับกำลังใจมีให้เสมอ
อย่าเพิ่งยอมแพ้ นะคนดี
ที่ตรงนั้น วันนี้ อาจไม่มีฉัน
แต่เธอรับรู้ใช่ไหมถึงความผูกพัน
ฉันซ่อนตัว อยู่ในนั้นทุกคืนวันที่ท้อใจ
เธอไม่จำเป็นต้องต่อสู้เพื่อฉัน
แต่จงฝ่าฟัน เพื่อฝันที่วาดไว้
ต่อจากนี้ อีกแสนนาน หรือแสนไกล
ฉันจะเป็น หนึ่งกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ สำหรับเธอ
ไม่อยากให้ทุกคนท้อแท้กับชีวิต
ไม่อยากให้ทุกคนหมดสิ้นกับความหวัง
ไม่อยากให้ทุกคนต้องหมดแรงพลัง
มีความหวังยั่งยืนอยู่บนผืนดิน
เธอเป็นกำลังใจ ของฉันเสมอ เพียงได้สบตาเธอ ฉันก็พร้อมจะสู้
จะร้อน จะหนาว ยังมีเธอคอยเฝ้าดู ยามอ่อนล้า เธอก็อยู่ ไม่ห่างไกล
บนหนทางข้างหน้า เพียงมีเธอ ห่วงหา อยู่ใกล้ ๆ
อุปสรรค ขวากหนาม จะฟันฝ่าไป เพียงมีเธอเป็นกำลังใจ...ก็จะไม่หวั่นไหว ใด ๆ เลย
หากเหงาจะมาหา หากมีน้ำตา จะมาเช็ดให้
จะคอยเป็นกำลังใจ ในยามที่เธอไม่มีใคร สักคน
หากอยู่ห่าง จะห่วงใย จะเข้าใจ เมื่อเธอสับสน
หากทุกข์ ก็พร้อมจะทุกข์ทน และจะคอยเป็นคน อยู่เคียงข้างเธอ
ถึงจะแพ้อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
ถ้าอยากเป็นคนเข้มแข็งต้องแกร่งไว้
อยากร้องไห้ก็ร้องให้หนำใจ
แต่ขอให้ได้อะไรจากน้ำตา
พ รุ่ ง นี้ ยั ง มี แ ส ง ต ะ วัน
ฉันบอกตัวเองอย่างนั้น ในวันที่ความฝันอ่อนล้า
ถึงแม้กลางคืนจะยาวนานให้ข้ามผ่านร อ ย น้ำ ต า
แต่ฉันก็รู้ว่า แสงสีทองของตะวันจ้า จะทอประกาย
ฉั น จึ ง อ ย า ก บ อ ก เ ธ อ เห มื อน กั น
ว่าสิ่งที่เกิดกับเธอนั้น ฉันเห็นมันและเข้าใจในความหมาย
เมื่อโลกไม่อาจหยุดนิ่ง ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไป
มันเป็นธรรมดาเชื่อไหม เธอกับเขา ฉันหรือใคร ไม่ต่างกัน
ป ล่ อ ย มั น น ะ ใ ห้ มั น ผ่ า น ไ ป
วันนี้ร้องไห้ได้ อีกไม่นานหัวใจจะกลับมายิ้มได้ดังฝัน
คิดเสียว่าเราโชคดี ที่ได้เรียนรู้และเข้าใจมัน
ประสบการณ์ของเธอนั้น อยากบอกว่า ..
ต ร ง กั น .. แ ต่ ต่ าง ใ จ
...ถ้าเธอคิดว่าอยากจะทำอะไร
ก็ลองตั้งใจทำให้เต็มที่
ลงมือทำเลยนะ ในวันนี้
ดีกว่าปล่อยให้เวลาผ่านไป
แล้วมาคิดเสียอกเสียใจ
ที่ไม่ได้ทำ....
....หัวเราะเถิดนะ
ถ้าเธอมีความรู้สึกขบขัน
ร้องไห้ไปเลย
ถ้าหัวใจของเธอโศกเศร้า
ไม่มีสิ่งใดหรอก
ที่จะสูญเปล่า
ถ้าเราสุข และทุกข์อย่างเปิดใจ
อย่าเป็นคนไม่มีความรู้สึกใดๆ
ให้กับตัวเอง....
แสงตะวันจะสาดส่องจากท้องฟ้า
เมื่อเธอตื่นลืมตามาตอนไหน
แค่เปิดตายิ้มล้าให้ฟ้าไกล
เธอจะเห็นความสดใสที่สวยงาม
ไม่ว่าวันนี้จะมีอะไรให้เจอ
ทุกข์ที่มีเสมอต้องก้าวข้าม
แม้วันนี้ความทุกข็ใจเข้าคุกคาม
ถ้ามีความพยามยามก็ข้ามไป
ไม่เป็นไรถ้าใครเขาไม่รัก
อย่าไปปักหัวใจไว้ที่เขา
เราก็มีหัวใจเป็นของเรา
อย่ามัวเฝ้ารักเขาให้เสียเวลา
ตราบใดที่มีลมหายใจ
อย่ายอมแพ้กับความผิดหวัง
ตราบใดที่มีพลังอย่าสิ้นหวังและกำลังใจ
เกิดเป็นคนฝึกฝนไม่ย่อท้อ
กัดฟันลุกสู้ต่ออีกสักหน
จะสิบครั้งร้อยครั้งให้อดทน
คงได้ผลสักวันอย่าหวั่นใจ
รักแท้ เป็นอย่างไร?
มีดอกไม้มามอบให้เสมอ
พูดคำหวานทุกครั้งที่เจอ
บอกว่ารักเธอเสมอตลอดไป
หรือรักแท้เป็นอย่างว่า
คอยป้อนยาป้อนข้าวยามป่วยไข้
มีปัญหาไม่เคยทอดทิ้งไป
ยามทุกข์ใจอยู่ร่วมได้อย่างยินดี
บนเส้นทางที่เดินไป
ยังอีกไกลกว่าจะถึงซึ่งจุดหมาย
เก็บน้ำตาระหว่างทางที่เรียงราย
ให้กลับกลายเป็นบทเรียนนักเดินทาง
เก็บรอยซ้ำที่ขูดข่วนล้วนด้วยหนาม
ที่คอยตำสองฟากคอยถากถาง
บรรจงเช็ดรอยเลือดให้เหือดจาง
ชะโลมล้างด้วยรักจากคนไกล
หากวันนี้เหนื่อยนักจงพักก่อน
ล้มตัวนอนเก็บฝันอันสดใส
วันพรุ่งนี้จะเข้มแข็งด้วยแรงใจ
ก้าวต่อไปให้ถึงซึ่งปลายทาง
