Het nieuwe schooljaar
Ik werd wakker en bedacht even waar ik was. Ik rekte me uit en zag dat ik weer thuis was. De wekker was nog niet gegaan. Ik keek op me wekker en zag dat het pas half 7 was. Ik keek ook nog even naar het bed dat naast me stond waar Thorne in sliep. Thorne was een rustig kleine wezentje dat erg aardig was. Het is nu een beetje me dienaar geworden. Ik had hem gevonden toen een hippogrief hem aanviel in een geheime gang. Thorne heeft me ook geholpen tijdens het gevecht tegen Orchis en ook tegen het beest die het zwerkbal stadion bijna vernietigde. Opeens schoot me iets te binnen. Ow ja, ik zou weer naar me Zweinstein gaan: De grote school voor Hekserij en Hocus
Pocus. Opeens haalde ik allemaal gedachten naar voren van wat er vorig jaar was gebeurd: Ik had Crucio geleerd. Ik had een vriendin: Claudia, een knap meisje. Ik had ook oog in oog gestaan met ��n van de meest beruchte onderdanen van Voldemort: Orchis. Ik was naar Tria gegaan om me ouders te vinden. En het allerlaatste ik miste me allerbeste vrienden: Yorokei, Leo, Geldsior, James, Rubeus, Elysander, Jojo, Sirius, Dragonstein en Asmodom. Opeens ging me wekker en het was tijd om op te staan. Ik zette de wekker uit en kleedde in me ochtendgewaad. Ik keek naar buiten en zag dat het een zonnige dag was. Ik liep de trap af naar beneden. Mijn moeder was al een ontbijtje voor me aan het maken en me vader zat op de bank de krant te lezen. Ik liep naar de tafel en me moeder zette net een bord met een boterham met kaas en een eitje er op. En een glas melk. IK at het snel op om snel even de Ochtendprofeet door te lezen en daarna zou ik naar perron 9 3/4 ( dat was het nummer van de Zweinsteinexpress) gaan. Me vader was net klaar met lezen en ik pakte de krant. Mijn ouders waren ook tovenaars en ik was dus geen Dreuzel ( zo werden niet tovenaars genoemd. Me vader had gisteren nog voorgesteld om met de collectebus te gaan, maar me moeder vond dat te gevaarlijk en dus bracht me vader me naar het station. Er stond niet zoveel boeiends in de krant en legde hem na 2 pagina's lezen al neer. Ik stond op en trok me jas aan. Ik pakte me koffers en liep samen met mijn vader met de koffers naar de auto. De auto was best groot (het was een mercedes). Mijn vader werkte bij het ministerie van toverkunst. Hij werkte op de afdeling: Ministerie van Zweinsteinsgeheimen. Mijn vader moet dan allemaal hindernissen voor de dreuzels verzinnen en maken dat de dreuzels Zweinstein nooit kunnen vinden. We reden in een aardig tempotje naar het perron, omdat het niet druk was op de weg.
Toen we er eenmaal waren toen de parkeerplaats voor met auto's. We parkeerden de auto ergens op een open veld en we pakte de koffers en liep naar het station. Binnen was het erg vies en het zag er versleten uit, omdat zoveel mensen dit station gebruiken. We zochten weer perron 9 3/4 op. We zagen al een paar kinderen die ik herkende, maar me vrienden zag ik nog nergens. Ik dacht dat ze al in de coupe waren of ze waren er nog niet. IK had perron 9 4/3 nu makkelijker gevonden dan vorig jaar. Ik ging precies tussen perron 9 en 10 instaan en begon te rennen. Ik rende allemaal verschillende mensen voorbij die me verbaasd aankeken. De muur kwam steeds dichterbij en op een gegeven moment stond ik voor de trein. Toen kwam me vader ook door de muur. Ik liep naar een deur van de trein. Ik zwaaide nog even naar me vader en toen sprong ik de trein en zocht naar de coupe waar al me vrienden zaten. Een paar coupes waren nog leeg. Ik zocht echt in alle coupes, maar me vrienden zaten nergens. Opeens hoorde ik iemand zeggen: 'Hallo Dolleman, hier Orchis. Ik ben weer terug uit de dood om jou te doden'! Ik schrok van de plotselinge stem. Ik draaide me om en zag dat het Yorokei, Leo en Rubeus waren en de rest die stonden achter hen. Ze begonnen te lachen en ik keek nijdig maar toch niet boos naar ze. 'He jongens, dit is niet grappig'. 'Jawel, maar hoeisty nou joh'. 'Het gaat best en met jullie'? 'Ja, het gaat ook wel goed. Nog iets leuks gedaan'? Vroeg Yorokei. 'Ja nou, ik heb veel getraind in zwerkbal en natuurlijk in het oefenen van spreuken. Ik heb natuurlijk veel met me ouders iets gedaan, omdat ik ze heel lang niet had gezien. En jullie'. 'Ja, dat vertellen we wel in de coupe. Kom maar mee, we hebben al een coupe gevonden'. Ze liepen weg en ik liep achter ze aan. Er liepen geen andere kinderen meer in de trein. Ze waren waarschijnlijk al in een coupe, bedacht ik. Ik volgde nog steeds Yorokei, Leo, Rubeus en al de andere. fOpeens sloegen ze een deur in en daar was hun coupe. Ze gingen allemaal zitten en ik ging naast Leo zitten. Leo vertelde van zijn vakantie: Hij had veel met Rubeus geoefend met zwerkbal en veel samen huiswerk gemaakt. Leo was namelijk bij Rubeus ingetrokken, omdat zijn ouders waren doodgemaakt door Orchis toen hij nog een baby was en vorig jaar werd zijn oma doodgemaakt door de dienaren van Orchis. Leo vertelde ook dat het goed gaat met Gimli, dat is de elf van Leo. Verder hoorde ik niet wat Leo allemaal vertelde, want ik keek naar buiten. Ik zei in mezelf: Wat een prachtig landschap is dit toch. Ik genoot er echt van. Opeens schoof de deur open en kwam er iemand naar binnen. Hij/zij stond in de schaduw en ik kon niet zien wie het was. Opeens keek hij/zij naar me en ze sprong in me arme. Toen wist ik wie het was: 'CLAUDIA'! riep ik. 'Hoe gaat het met je, lieverd'? Zei Claudia. 'Het ga best en met jou'? 'Ja, ook wel, zo ik heb je gemist'! 'Ja, ik jou ook verschrikkelijk'. Ze sloeg der armen om me nek en bracht me hoofd dichter bij haar hoofd en ze deed haar mond open. Toen zaten we te zoenen. Iedereen in de coupe wist dat ik met Claudia had en ze lieten me daarom ook gewoon gaan. Het duurde 5 minuten voor dat we waren uit gezoend. Opeens minderde we vaart, maar ik wist dat we er nog lang niet waren. 'H�, waarom minderden we nou vaart'? We stonden op en deden de deur open om te kijken of we in de trein iets zagen. Er kwamen nog meer kinderen kijken. We zagen de deur van de machinist open staan en er kwam allemaal rook uit. Er waren nu geen leraren, dus we moesten alles alleen afhandelen. We liepen met zijn allen naar de deur en deden onze ogen dicht voor de rook. De binnenkanten van onze ogen gloeiden steeds rood en oranje, we dachten dat er vuur was of er kwamen steeds lichtflitsen. Ik deed me ogen een klein stukje open om door me ogen heen te kijken. Het rook was weg, maar er kwamen nog wel steeds lichtflitsen. We keken om de deur heen en zagen iets dat veel leek op een paarse stuur met horens van 1.5 meter of zo. Het beest liep dan wel gewoon op 2 poten, maar liep niet echt jofel (het wankelde). Ik probeerde dichter bij te komen, maar steeds als het beest me zag deed hij een stap naar mij toe en gromde zodat ik weer naar achteren moest lopen. Ik stak me stok naar voren en de anderen deden dat ook. Er waren ook een paar leerlingen komen kijken die ik niet kende. De machinist zat in een klein hoekje (hij was geen tovenaar, dus kon hij zich niet verweren). Ik stapte weer geruisloos naar het best en hij was nu zo druk bezig dat hij me niet opmerkte. Ik wenkte dat Yorokei, Leo, Rubeus dat ze me moesten helpen om het beest te kunnen verslaan. We gingen naast elkaar staan met de toverstok in aanslag. Ik kon mijn krachten niet zomaar oproepen, daar moest ik eerst boos voor worden, maar Yorokei en Leo wel. Ik liep een stapje naar de stier om hem te kunnen aanvallen zodat hij me boos kon maken. Ik stak me toverstok naar de stier en riep: 'CRUCIO'! Er kwam een paarsachtige straal uit me toverstok. Het vloog met een harde snelheid op de sier af en toen de straal hem raakte schreeuwde de stier het uit, maar ik wist dat hij nog niet dood was. Er kwam deze keer geen rook, maar wel een harde knal. Toen wenkte ik Yorokei en Leo en Rubeus dat ze nu moesten aanvallen. Yorokei laadde zich op en gebruikte zijn elementische krachten. Hij gloeide helemaal blauw en hij concentreerde op Avada Kedava. Rubeus had geen krachten (geloof ik hoor), maar concentreerde zich op de ontwapeningspreuk. Leo laadde zich ook op met zijn Alchemetische krachten. Hij concentreerde ook op de ontwapeningspreuk. Ik ging er naast staan en concentreerde weer op Crucio en probeerde me krachten te gebruiken, maar tevergeefs het lukte niet. Toen vielen Yorokei, Leo en Rubeus aan. De stralen vormden weer 1 straal waardoor die dubbel zo sterk was. De machinist zat trouwens nog in zijn hoekje waar die angstig voor zich uit zat de kijken. De leerlingen die ook kwamen kijken waren die hard we gerend en alleen wij waren nog als leerlingen in de kamer. De straal raakte het beest volop in zijn maag en hij klapte naar voren. Hij viel smachtend naar adem op de grond. Hij keek kwaad naar ons en er kwam allemaal vies slijm uit zijn neus en allemaal rook uit zijn oren. Toen stond hij moeizaam op. Hij reikte zijn klauw boven zijn hoofd en begon er mee te zwaaien. Hij zwaaide met zijn klauw naar mij toe en de klauw raakte hard me arm. Ik viel op de grond en greep naar me arm. Het voelde of ik al me botten had gebroken. Er drupte allemaal bloed uit de mond en er kwamen tranen in me ogen. Ik veegde ze met me andere hand. Ik stond op en keek kwaad naar de stier. Ik pakte me toverstok die op de grond was gevallen en ik pakte hem met me linkerhand beet. Ik was nu echt boos en ik voelde de kracht door me aderen heen stromen. Ik werd steeds bozer en bozer. Ik gloeide toen fel groen en me linkerhand gloeide ook helemaal. Opeens voelde ik een soort lekker gevoel door me heen en dat ging naar me rechterarm. Die arm werd geel en stopte toen die bij me wond. Opeens gloeide de wond geel en hij groeide weer dicht. Ik voelde me beter en kon weer gewoon staan met me armen naar beneden. Ik stak me stok in me rechterhand en stak hem naar voren. Ik zelf gloeide nog steeds zo fel dat Yorokei, Leo en Rubeus hun handen voor hun ogen wilden doen. Ik concentreerde me op zijn hoofd en Crucio. Ik zette het beeld voor me dat hij dood voor me op de grond lag. Ik strekte me rechterarm en me toverstok begon ook te gloeien. Ik schreeuwde keihard: 'CRUCIO'!! Er kwam een gigantische straal uit me stok die snel naar de stier vloog. Opeens vloog er ook nog een paarse straal net langs me oren. De stier wist dat hij hier niet tegen op kwam en zijn laatste woorden waren: 'Je zult sterven. Je gaat dood door het moeilijkste puzzelstukje ooit'! Die andere straal vloog nu naast de mijne en ze raakte het beest echt volop op zijn hoofd. De stier viel keihard naar achter met zijn hoofd op de grond en lag er nu een beetje raar bij. Ik was echt hartstikke kwaad en gaf hem nog de volle laag. Ik riep weer: 'LOCOMOTER MORTIS'. De stier vloog 1 meter de lucht in en was nu zeker de weten dood. Ik rustte ff uit en keek toen wie die andere straal had geschoten. Ik zag toen dat Thorne op de schouder van Rubeus zat. Ik wist meteen dat hij zijn sterke aanval Monpinth had gedaan. Ik liep naar me vrienden toe en die gaven me een complimentje. We liepen met zijn vieren en met Thorne op me schouder naar onze coupe. De trein begon weer te rijden en wij gingen zitten. Me andere vrienden zaten er al. 'Wat is er gebeurd'? vroeg Sirius. 'Ik heb die stier verslagen. Met mijn krachten en Yorokei's krachten en die van Leo en Rubeus heeft ook meegedaan'. 'Wow, wat een avontuur'. Ik hoorde verder niet meer wat ze zeiden, want opeens klonken de woorden van die stuur weer in me hoofd: Je zult sterven. Je gaat dood door het moeilijkste puzzelstukje ooit. Ik snapte echt niet wat die woorden betekenen. Ik dacht er een half uurtje over na toen de trein stopte. Ik deed me raam open en zag de hoge torens van Zweinstein. En al de lichtjes branden. Ik deed de deur van onze coupe open en we liepen richting de uitgaan. Het was druk in de gang en er waren veel kinderen die mij, Yorokei en Leo aanstaarden. We liepen door de menigte heen zo naar buiten. Toen we buiten waren zag ik prof. Perkamentus al staan. Ik tikte Yorokei aan en wees naar prof. Perkamentus. Ik zei tegen Yorokei: 'Die heeft zeker al gehoord wat er is gebeurt'. 'Ja, dat denk ik'. Toen zag Perkamentus ons en hij wenkte dat we moesten meekomen�..