De reis
De regen tikte zachtjes op het kleine raampje van mijn slaapkamer. Enkele van mijn schoolboeken waren natgeregend door de druppels die door het raam naar binnen waren gekomen, dat ik nog open had laten staan. Het was namelijk de vorige nacht nog heel warm geweest. Snikheet zelfs. Ik pakte mijn horloge erbij. Zie je wel! De grote wijzer stond al ver voorbij �opstaan Leo�, wat betekende dat ik te laat was! En dat op een dag als deze, een speciale dag!......al wist ik niet meer waarom het zo�n speciale dag was. Rubeus en ik waren iets te gul geweest met het boterbier gisteravond, en daarom waren we beiden vergeten vroeg op te staan en was ikzelf vergeten wat ik vandaag moest gaan doen. Ik ging rechtop zitten in mij bed, en probeerde me met mijn handen in het haar te herinneren wat er nou toch ook al weer zo belangrijk was. Had het iets met een monster te maken? Iets met Fiona?iets met ontbijt? Wel, ik had honger en het zou me niets helpen zo in bed te blijven zitten. Ik stond op en wilde net het raam dichtdoen, toen er plotseling een bruine, natte verenbaal naar binnen kwam vliegen.
�Snibbel! Hoe is het ermee, jongen?!�
Het was Snibbel mijn trouwe uil die nog steeds in goede staat was ondaks ik hem van mijn opa geerfd had.Opeens hoorde ik een hoop gebrom ik wist meteen wat dat betekende Gimli Stoneedge mijn trouwe kobold die van mij was geworden in een gevecht tegen een dementor die opstond en honger had.
En Jahoor daar zag ik al de knots uit het bed zwaaien en daarn opvolgend nog 2 paar beentjes'He luilak eindelijk wakker je hebt toch honger?! kom dan gaan we even beneden iets te eten halen'.Ik sprong naar benenden liep met Snibbel op mijn schouder en Gimli naast me de trap af en kwam zo beneden aan.Ik liep meteen of liever rende meteen naar de keuken toe rukte de kast open haalde er 3 borden uit gooide ze naar Gimli die ze zorgvuldig maar tergelijkertijd ook onhadig opving.Ik pakte mijn tover stok die (zou het)toevallig naast een lege krat boterbier stond.Ik toverde het tafelkleed tevoorschijn en plofte neer op de gemakkelijkste stoel die normaal bezet werd door Gimli maar die had het zo druk met eten dat hij het deze keer niet eens doorhad.Ik griste snel de laatste plak peperkoek uit de schaal voordat Gimli in allerijl zelf zou opschrokken ik smeerde er lekker veel pindakaas op en net toen ik een hap wou nemen hoorde ik een hoop gestommel.Ik legde min peperkoek neer 'Rubeus we zijn aan het eten dus klim niet weer in je bed maar kom als de donder beneden'.Ik wachtte even haalde mijn schouders op en begon toen eindelijk aan mijn plak peperkoek.Toen ik uiteindelijk min buikje had rondgegeten kwam Rubeus met een krijtwit gezicht naar beneden.Hij keek verontwaardigd naar onze bekruimelde borden en mompelde iets dat verdacht veel leek op 'geen geduld'.'Ha die Rubeus eindelijk wakker weet jij welke dag het vandaag is ik ben het vergeten maar het was vandaag in ieder geval heel speciaal'.Hij dacht even na haalde zijn schouders op en ging toen zitten.Hij pakte het laatste beschuitje dat Gimli al een hele tijd zat te beloer in de hoop dat niemand hem meer zo opeten.Ik keek even de kamer rond en zag ineens dat Snibbel weg was.
Net op het moment dat ik dacht waar die toch bleef hoorde ik een hoop gesuis en zag dat Snibbel kwam aanvliegen met iets dat leek op een stuk perkament. Hij vloog scheerde over de tafel heen met het gevolg dat al het bestek en de borden met een donderd lawaai op de grond viel en lande toen op mijn schouder.Ik aaide hem eventjes en nam toen het stuk perkament van zijn poot.'Waar blijven jullie man de trein vertrekt over een uur en iedereen is eral behalven jullie kom op schiet op je uil kwam net op tijd alsof hij voelde dat het dringend was groetjes Elysander'.Ik keek met een krijtwit gezicht naar Rubeus die niets vermoedend en wazig naar buiten zat te kijken.'Rubeus ruim jij op ik heb al gedekt en schiet op ik weet al welke dag het is het is de dag dat we naar school moeten Zweinstein dus!'.Rubeus stond een paar seconden dom voor zich uit te staren sloeg zich voor het hoofd terwijl hij begon met opruimen 'maak yoshi even wakker wil je en laat hem zichzelf klaar maken voor de reis en pak onze bezems en de regenpakken en de schoolgewaden meteen in'.Ik intussen was naar boven gestormd en begon wild in miijn klerenkast al mijn gewaden eruit halen trok de beste aan en propte de rest in mijn tas.Ik griste mijn bezem uit de hoek.
'Yoshi wakker worden we moeten gaan neem Rubeus zijn spullen gelijk mee Gimli komt je zo helpen toch'.Gimli knikte 'tuurlijk vraag het niet eerst gewoon zeggen'.Ik keek hem even vernietigend aan en sprintte toen de trap af.Rubeus was intussen klaar met eten.'Leo heb je mijn gewaden bij' 'Gimli en Yoshi komen ze zo brengen dus geduld maar weet je waar het brandstof ligt dan ga ik alvast naar De lekke ketel ok?!'.Rubeus keek me met een blik van wacht toch even en laat me niet met 2 hier achter aan en wees toen naar de keuken.'Derde la rechts van de deur'.Ik knikte en pakte het brandstof precies waar Rubeus had gezegd.Intussen waren Gimli en Yoshi met een hoop lawaai naar beneden gekomen en waren zichzelf ook aan het klaar maken.'Nou jongens ik ga alvast ik zie jullie wel over vijf jaar als het zo door gaat' ik liep naar de haard toe 'incendio uno' de haard vatte meteen vlam en ik strooide er een beetje brandstof in en zette de rest op de dichtsbijzijnde stoel.Ik stapte in het vuur (dat inmiddels groen was geworden door de brandstof)
'De lekke ketel' ik voelde een ruk aan mijn navel en toen ik de vertouwde muffe geur rook stopte het draairige gevoel en stapte uit de haard.Ik werd uitbundig gegroet door de eigenaar die zijn tandeloze mond blootlachtte toen die me zag en een knipoogje gaf.Vijf minuten later kwam ook Rubeus met yoshi en Gimli met een zachte plop uit de haard stappen Gimli keek even verbaasd rond al die vreemde figuren te zien enYoshi was de drukte van mijn en Rubeus gewend dus die trok er niks van aan.We renden snel naar peron9 3/4 eenmaal aangekomen zagen we dreuzels ons vaak na staren en sommigen liepen met een boog om ons heen maar we trokken er niks van aan.Ik ging eerst met Rubeus we leunden nonchalant tegen het hek aan en keken naar de mensen die voorbij liepen totdat we aan de andere kant van het hek waren.
We hadden het al vorig jaar meegemaakt maar het was nog altijd machtig om te zien.Duizenden kinderen de meesten kliedernat die ondanks dat ze zo nat waren toch uitbundig met elkaar praten.Sommigen(waarschijnlijk eerstejaars) stonden wat stom voor zich uit te staren of stonden tegen een pilaar leunend een spreukenboek uit hun hoofd te leren.Ineens voelde ik een tik op mijn rug en nog voor ik me om kon draaien voelde ik dat ik heftig gekunffeld werd door al mijn vrienden.Als eerste door Yorokei mijn opeen na beste vriend.Vorig jaar in mijn eerste jaar op zweinstein had Yorokei samen met zijn broer die opgesloten was door hij die niet genoemd mag worden Ravada zo heett zijn broer had een aanval op Bianca de vriendin van Yorokei gedaan.Daardoor was Yorokei heel woest geworden en had zijn krachtige elementischtische krachten op Ravada losgelaten en Bianca had haar engelenkrachten gebruitk om Yoro te redden en met haar laatste beetje kracht had ze ringen gemaakt voor haar en Yoro.De volgende was Geldsior Sikkel de kleine kobold die minste tot mij buik kwam.Hij had vorig jaar f;ink zijn best gedaan en was 1 van de weinige die over was gegaan.Elysander de Elfenprins evenals Yorokei een goede leerling maar dat waren we allemaal dus.Hij geldsior en Yorokei waren de enige die over waren gegaan.Net toen Chi Chang de dwerg mij een hand schudde floot de ZweinsteinExpres de reusachtige locomotief van Zweinstein ten teken dat de trein vertrok.We zeulden al onze hutkoffers en kooien met de uilen erin naar een lege wagon en smeten onze hutkoffers en alle zooi aan gewaden en geldbuiteltjes erin.We klommen erin en installeerden ons gezellig in de wagon.Net toen we bezig waren met het kopen van ketelkoeken en ander lekkers schoof de deur open en daar stapten 6 knappe meisjes binnen 3 kenden we maar de rest was onbekend Claudia was de vriendin van Dolleman Dwaaldoog ook een goede vriend van mij die in de zelfde wagon zat hij vloog naar haar toe en omhelsde haar stevig Bianca was de vriendin van Yorokei en Jojo potter was de vriendin van Rubeus.Mijn Vriendin Fleur Delacour was omgekomen n de strijd tegen de centaurs maar dacht ik bij mezelf het is tijd om opnieuw te beginnen en niet om weer drie dagen me zelf afzonderlijk gaan houden en niks eten.'Hey Claudia wie zijn dat?' ze keek me even met een blik aan met een blik van medelijden aan wees naar een meisje met hemelblauwe ogen zwarte haren en een liefe glimlach 'Dat is zijn mijn zussen Esmee en dat-ze wees naar het andere meisje met blond haar en groene ogen-is Leontien'.Ik knipoogde even naar Esmee 'komen jullie nog of blijven jullie de hele tijd klef doen en te staan staren.De dame die rond liep met het karrtje hoeste hardop 'ik moetook nog naar ander wagons deze keer hoeven jullie niks te betallen maar de volgende keer..'ze zweeg heel even veelbetekend en liep toen met opgeheven neus weg.Ik keek zo even de kabina rond en voelde me weer blij maar ook verdrietig omdat Fleur er niet bij was.Esmee zag het en liep naar mij toe 'he Leo wat scheelt eraan je kijkt zo triest'.Yorokei en Bianca die naast me zaten keken me met een aan 'Leo's vriendin is vorig jaar overleden'.'Maar dat kon jij niet weten dus wat maakt het uit ik moet overnieuw beginnen'.Met een stralende lag liep de wagon uit.Toen ik op de gang was barste ik in huilen uit.Ik mistte haar zo erg.Ik had niet gemerkt dat Esmee me stiekem achterna was gekomen.Opeens voelde ik een zachte hand over mijn rug wrijfen 'je mist haar he'.Ik keek Esmee aan 'heel erg Esmee heel erg kom dan gaan we terug'.We liepen samen de wagon weer in en speelde een potje knalpoker.Ik had voor de tweede keer gewonen 'jippie 2-1 voor mij maarre vertel eens jij komt toch uit een volbloed tovenaarsfamilie'.Ze knikte 'de hele familie is naar Zweinstein gegaan en zijn tot nu toe allemaal in Huffelpuf gekomen'.'Ik zit ook in Huffelpuf ik hoop dat je niet bij Zwadderich komt daar ben je veel te lief voor en ze vinden niet volbloed tovenaars onrein zoals ze dat op hun gluiperige spraakwijze zeggen'.Esmee bloosde even 'bedankt dat je me lief noemde'.'Geen dank jo en shit je hebt gewonnen'.
Ik keek naar buiten en zag het glooiende Schotse landschap voorbij vliegen ook al was het deze keer niet zo mooi vanwege het regenachtige weer.Maar het bleef nog altijd mooi om te zien hoe oude schtose kastelen en grote bergen voorbij zien te schieten.'Jongens zullen we ons maar eens omkleden ik denk dat we er zo zijn'.Elysander die het langst van ons was pakte onz spullen en gaf iedereen zijn eigen bagage aan.Toen we rustig waren aangekleed en we weer gewoon op onze plaatsen zaten begon de trein raar heen en weer te rommelen na ongeveer vijf minuten was het over.Dolleman stond op 'ik ga vragen wat dat was aan de conducteur ik zie jullie dalijk'.Toen de trein eindelijk was gestopt (ik was in slaap gevallen) maakte James Golddust een goede vriend van mij die eigenlijk Amerikaans was maar hij wou perce naar Zweintsein en niet naar de Amerikaanse school Horvard At The magic Citadel.Ik stond halfslapend op pakte mijn hutkoffer en sleepte hem samen met Gimli naar buiten.Eenmaal buiten werd ik meteen weer wakker het weer was werklijk verschrikkelijk de hagel stenen waren wel 5 centimeter dik en de wind blaasde je bijna om.Gimli en ik sjouwden onze spullen zo gauw mogelijk naar de koetsen met(dat dacht ik teminste)de ontzichtbare paarden ervoor ik gooide mijn hutkoffer in de koets zette eerst Gimli in de koets en klom er toen zelf in.Toen alle leerlingen in de koets zaten begonnen ze langzaam te rijden.Hoe dichter ik bij het kasteel kwam hoe blijer ik me voelde.
Toen ik met Gimli in kasteel kwam zagen we verschijden groepjes 4de jaars die zich snel uit de voeten maakte voor Foppe de klopgeest van Zweinstein die ze met grote hagelstenen bekoggelde.'FOPPE!!!!!!' Proffessor Anderling de strenge lerares van Transfugatie en het hoofd van Griffoendor 1 van de vier afdelingen van Zweinstein kwam met grote passen de gang in met een hele slang van bewondernd kijkende 1stejaars.'FOPPE MAAK DAT JE WEG KOMT OF HET ZAL JE DUUR KOMEN TE STAAN' Foppe gooide zijn laatste hagelstenen weg en vloog toen luid vloekend weg.Prof.Anderling spoorde iedereen aan om RUSTIG naar de grote zaal te gaan.Ik wachtte even op Gimli die gezellig met Sirius en Gritty Swordplay stond te praten.Toen ook hun werden geroepen door hun meesters (Elysander en Chi Chang).Liep ik met hem naar de Grote zaal.Gimli had hem vaker gezien maar niet als die was versierd behalve dan met Halloween en Kerstmis.Maar al die andere versieringen waren niks vergeleken bij dit.Bovenin bij het betoverde plafond dat altijd het weer buiten nabootste vlogen lichtgevende elfjes en aan de muren hingen alle emblemen van de 4 afdelingen van Zweinstein.Griffoendor met de grote leeuw,Zwadderich met de slang,Ravenklauw met de raaf en Huffelpuf met de das de afdeling waar ik zelf bij zat.Ik liep naar de afdelingstafel die (jammer genoeg) naast de Zwadderaars stond.Ik ging achter mijn goede vriend Daan Eikenbos staan sloeg mijn handen voor zijn ogen 'drie keer raden wie ik ben'.'He wie is er zo flauw hou op' ik haalde mijn handen weg en Daan draaide zich met een kwaad gezicht om.Maar het vetrok meteen toen die mij zag 'Leo hoe gaat ie leuke vakantie gehad?'.'Jahoor en jij nog bonje gehad met je vriendintje Amy' ik ging naast hem zitten terwijl ik naar de lerarentafel keek.'Waar is Sneep?' ik keek naar de lege stoel naast Proffesor.Stronk het hoofd van onze afdeling en lerares kruidekunde mijn minst favoriete vak op toverdranken brouwen na.'Het gerucht gaat dat Sneep ontslag heeft genomen omdat hij ging...hahahhahahaha trouwen wahahaaahahaha','echt dat meen je niet ik hoop dat ze een betere leraar vinden dan Sneep ik vond em echt erg'.Daan knikte hevig 'ze zeggen ook dat de leraar verweer tegen de zwarte kunsten Proffesor.Lupos ontslag heeft genomen om een of andere duistere reden zo er dan echt een vloek op dat vak zijn'.Ik luisterde maar vaag naar zijn verhalen totdat de deur openging en het geklets van de leerlingen verstomde meteen.Proffesor.Anderling kwam binnen met een stoeltje en een verfromfraaide hoed.Ze zette het krukje neer en daarna zette ze de hoed op het krukje.'En voor de indeling van de nieuwe leerlingen eerst het lied van de sorteerhoed' ze liep naar de lerentafel en ging zitten.Even was het stil en toen ging de rand van de hoed open en een krakerige stem begon te zingen:'Mijn naam is de sorteerhoed, sorteren is mijn faam.Ja, ik kan goed sorteren, daaraan dank ik mijn naam.Zet mij eens op je hoofd en ik zie wat jij niet zietIk zeg dan jouw afdeling, je gelooft je oren niet!Ben jij soms een Griffoendor, vervuld van echte moed?In de kleuren goud en rood, is dat voor jou het goed?Misschien hoor jij bij Huffelpuf, de afdeling vol trouw.Die lui zijn altijd eerlijk, En luisteren zo gauw. Dan is er ook nog Ravenklauw, met pienterheid ten top.Slim zijn kan daar iedereen, Intellect komt daar voorop!Het amibiteuze Zwadderich, heeft niet zo�n goede naam.Maar schijn bedriegt ons meer dan eens, misschien moet jij daar gaan!Dus zet me nu eens op je bol, vertrouw me maar heen snel.Dan kijk ik even in je hoofd, jouw afdeling vinden we wel!'.Er werd hard geklapt en gefloten alleen de Zwadderaars zeiden worden die niet mogen worden genoemd waarschijnlijk kwam dat door de slechte naam.Proffesor.Anderling die de hele tijd had toegekeken liep nu naar de kruk met een lang stuk perkament ze rolde het open 'degene op noem komt naar de kruk toe en zet de hoed op zijn hoofd begrepen?'.Hoewel de eerstejaars niks zeiden beschouwde Proffesor.Anderling dat als ja en opende het grote rol perkament.'Bolwerk Fransje!'een forse norskijkende jongetje sjokte naar voren tilde nonchalant de hoed op plfote neer op de stoel en zette de hoed op ' ZWADDERICH'.Met een geforceerde grijns liep die naar de luid juichende van Zwadderich.'Magnolius Janus' een slungelige jongen liep naar de hoed toe maar hij ging niet zitten hij bleef staan en zette de hoed op na vijf seconden stilte 'GRIFFOENDOR' er bulderde een luid gejuich van de Griffoendors door de Grote Zaal tot tegenstelling van de andere afdelingen(die sportief klapten) riepen de Zwadderaars allemaal "boeh" of "goed zo hoed dump de watjes en de modderbloedjes bij de andere afdeling dan nemen wij de goeie" op 1 persoon na James Goldust.Hij was niet zoals de andere Zwadderaars hij was altijd wel een beetje aangetrokken door de duistere kant maar zijn goeie overheerste hij was meestal degene die met mij van Vilder de concierge op Zweinstein van wie de meeste leerlingen (vooral James en ik) zijn bloed wel konden drinken vijf uur de vitrines van de trofeekamer moest schoonmaken zonder toverspreuken omdat we een mestbom hadden gegooid recht voor de neus van mevrouw norks die door de afschuwelijk stank beroerd was geraakt.Ik had helemaal geen aandacht meer geschonken aan de indelinsseremonie omdat ik zo verdiept was in mijn gedachten over dat James eigenlijk niet in Zwadderich thuishoorde.Ondertussen was het de beurt voor Esmee Daan tikte me aan ten teken dat Esmee was.Ze liep statig als een konigin naar de hoed toe ging zitten en zette de hoed.De hoed hield lang stilzwijgen maar na 1 minuut bulderde 'HUFFELPUF' keihard door de zaal.Het leek wel of de volume knop op zijn hardst werd gezet het gejuich overstemde het gejoel van de andere afdelingen.Iedereen van oze afdeling juichde keihard waaronder ik ook.Na Esmee kwamen nog andere eerstejaars in onze afdeling zoals Kuipers Jan Vis Joost en nog meer bange kleine eerstejaartjes.De seremonie was bijna afgelopen Vrede Nancy(Ravenklauw)Proffesor.Anderling rolde het perkament op en ging zelf aan tafel zitten.Perkamentus stond op om zijn jaarlijkse toespraak te houden toen de deur van de grote zal met een klap openvloog.Iedereen richtte meteen zijn blik op de deur een doorweekt persoon(een meisje) stond in de deuropening en keek met grote ogen rond te kijken.Ik schatte het meisje ongeveer 11 jaar ze was klein van postuur had lange zwarte haren dezelfde gele ogen als ik had en een bruine huid.Verschijdene blikken schoten van het meisje naar mij en toen weer naar het meisje.Ondertussen was Professor.Perkamentus rustig op haar afgelopen en had haar meegenomen naar de gang.Naar een kwartier kwamen ze terug en Perkamentus was weer naar zijn plaats toegelopen.'Best leerlingen dit is een belangrijk moment voor 1 persoon in deze zaal want zijn enige overgebleven familielid is eindelijk op Zweinstien aangekomen en zal worden ingedeeld die ene persoon is Leo Jordaan'.....