Ik moet door

 

Het is genoeg geweest
De pijn en het verdriet
Gaan niet meer weg
Geen toekomst, geen hoop
Geen uitzicht op een beter leven
Ik wil niet langer meer verder
En toch moet ik door

Voor mezelf hoeft het niet meer
Ik ben toch alles kwijt
Alles is mij afgepakt
Zelfs de kans op een nieuw begin
Ik sta aan het eind van de rit
Ben aan het eind van mijn latijn
En toch moet ik door

Voor mijn kinderen
Het kostbaarste wat ik heb
Om met hen te lachen en te huilen
Te troosten in hun verdriet
Te delen in hun vreugde
Voor hen wil ik er zijn
Dus moet ik toch maar door

Voor Maluku, Acheh, West Papua
Oost Timor, Zuid Soedan
Voor de Aboriginals en Maori's
De Native Americans
De mensen in de ghetto's
Slachtoffers van eeuwenlang terreur
Ja, ik moet toch maar door

Voor Leonard Peltier
Voor Mumia Abu-Jamal
Onschuldig veroordeeld
Opgesloten in eenzaamheid
Ik deel hun pijn en woede
Het onrecht hen aangedaan
Voor hen moet ik door

Ook al weet ik niet hoe
Mis alle kracht en hoop
Maar voor mijn lieve kinderen
En voor al diegenen die lijden in stilte
Waar ik een stem voor kan zijn
Zodat ze toch worden gehoord
Voor hen ga ik door!

Alleen ... voor mezelf hoeft het niet meer

 

Terug naar Gedichten

 

Copyright © 2003 depress1999

Hosted by www.Geocities.ws

1