Erkenning
Je verwijt me dat ik zielig doe
me aanstel en maar klaag
Dat ik geen echte kerel ben
een watje, die berust
Ik zou me wentelen in verdriet
me neer leggen bij mijn lot
Me koesteren in slachtoffer zijn
genieten van de pijn
Dat zegt niks over mij
maar alles over jou
Jij oordeelt over dingen
waar jij geen weet van hebt
Je weigert om te luisteren
dus blijf je altijd dom
Onwetend en gevoelloos
een knop maar nooit een bloem
Al wat ik wil is erkenning
en als het kan begrip
Aan liefde durf ik niet te denken
dat lijkt me veel te hoog
Erkenning dat ik sterk ben
een vechter, een winnaar
Want zeg eens eerlijk, zou jij nog vechten
als jij hetzelfde had?
Copyright © 2004 depress1999