de uitslagen toch weer de slechte kant op gingen. Sinds die dag heb ik ook regelmatig last van diaree (praatje poep..)
wat waarschijnlijk komt door de medicijnen. Volgende week vrijdag even kortsluiten met de specialist.
Ik heb lang getwijfelt of ik mijn gedachten daarover moet toevertrouwen aan een website, mede
omdat mijn familie de mogenlijkheid heeft om het te lezezn. Velen zullen zich afvragen wat het
probleem is. Ik denk dat het volgende best wel schokkend kan zijn voor de naaste familie.
Bedenk ook dat het de laatste jaren niet makkelijk is geweest voor bijvoorbeeld m' moeder en zus.
Aan de ene kant vindt ik dat ik best wel open ben over bepaalde onderwerpen, maar mijn
toekomst is de laatste tijd meer en meer priv� geworden. Eigenlijk is er maar ��n persoon met
wie ik daar over praat en waar ik best wel veel steun van krijg (waarvoor dank !).
gebruiken niet het einde is van de wereld is. Toch twijfel ik op dit moment heel erg of ik die stap
wel wil nemen. Ik heb meegemaakt hoe het ging in de periode dat mijn zus aan het spoelen was.
Het is voornamelijk de angst dat je straks niet meer de persoon bent die je nu bent. Niet meer je
werk kunt gaan doen, wat ik meestal toch met veel plezier doe. Mede daardoor je hobby niet
meer kunt gaan uitoefenen. Het doen (of laten) van dingen die je nu wel kan doen.
Wil ik op die manier de rest van mijn leven doorbrengen ? Ben bang van niet.......
Dat houd automatisch in dat je je daar, voor zover dat kan, op gaat voorbereiden.
Je uitvaart toch enigsinds gaat overdenken. In je hoofd de spullen die je bezit gaat verdelen.
Ik weet dat bovenstaande vreemd overkomt op de meeste mensen.
Zo denk ik nu (10-09-03) over de toekomst, wie weet wat de toekomst mij brengt....
Last update: 10 Oktober 2003.
Bedankt voor het lezen, Chris Ufkes.
