home

diffirent

knowledge

data

photo

weblink

soldier

guestbook

chatroom

 

http://www.geocities.com/com2spu/knowledge.html
Welcome to My website

Welcome

http://www.

to website

ภาษา  C

Chapter 1

Getting start Turbo c++ 3.0

ขั้นตอนการทำงานโดยใช้โปรแกรม  Turbo C++

ขั้นตอนที่  1 การแปลโปรแกรม (compile)

เป็นการนำเอาโปรแกรมที่เขียนขึ้น  (source file)  มาทำการแปลเป็น ภาษาเครื่อง(object file)  compiler-Source file-computer-object file

ขั้นตอนที่  2  การเชื่อมโยง  (Link)

เป็นการนำเอาโปรแกรม  ภาษาเครื่อง  (object file)  มาทำการเชื่อมโยงกับฟังก์ชันที่ต้องการเพื่อสร้างให้เป็น  (executable file)  linker

C Library object file  computer  Executable file

วิธีการเข้าสู่โปรแกรม  Turbo c++

การเข้าสู่โปรแกรม  Turbo c++  ผ่าน  command prompt

1.  คลิกที่  start menu

2.  คลิกที่  All program

3.  คลิกที่  Accessories

4.  คลิกที่  command prompt

5.  เข้าสู่  TC  โดย  พิมพ์  ดังนี้

6. c:\Document and Setting\student\> cd\

7.  c:\ cd tc

8.  c:\tc> cd bin

9.  c:\tc\bin> tc

รูปแบบโปรแกรมภาษาซี

#include<แฟ้มข้อมูล>  Preprocessor  เป็นวิธีการนำเอาคำสั่งอื่น  ๆ  มารวมเข้ากับโปรแกรมที่ผู้ใช้เขียนขึ้นเองก่อนการแปลโปรแกรมนั้นโดยจะมี

เครื่องหมาย  #  นำหน้า  และจบคำสั่งโดยไม่ต้องมีเครื่องหมาย;

------------------------------------------------------------------------------------

void main(void)

{-แสดงจุดเริ่มต้น

variable declaration;-ประกาศตัวแปร

program statement;-ส่วนคำสั่ง

}-แสดงจุดสิ้นสุด

ส่วนของฟังก์ชันมีชื่ออะไรก็ได้แต่อย่างน้อยจะต้องมีฟังก์ชันชื่อmainเพื่อบอกว่าเป็นฟังก์ชันเริ่มต้นการทำงานของโปรแกรม

เช่น  #include <stdio.h>

main

{

printf("hello,world\n");

}

#include <stdio.h>

main()

{

int sum = 5;

printf("The sum is%d",sum);

}

หมายเหตุ

เราสามารถเขียนคำอธิบายโปรแกรม  (comment)  โดยเขียนไว้ภายใน  /*  ข้อความ  */  หรือ  //  ตามด้วยข้อความ  และสามารถกำหนด

ค่าคงที่ได้โดยใช้  #define  เช่น  #define PI 3.14159;

สรุปโครงสร้างของโปรแกรม

.  โปรแกรมประกอบด้วย  1  function  หรือมากกว่า  และหนึ่งในนั้นต้องเป็น  main()

.  function  ประกอบด้วย  header  และ  body

.  Header  ประกอบด้วยประโยคสำหรับ  preprocessor

.  Body  เริ่มต้นด้วย  {  ปิดท้ายด้วย  }  ประกอบด้วยชุดคำสั่งที่จบด้วย;

บทที่  2

ตัวแปรและนิพจน์

.  ตัวแปรและการประกาศใช้ตัวแปร

ตัวแปร  หมายถึง  ตัวแทนการใช้เก็บข้อมูลและแทนค่าข้อมูลในหน่วยความจำ  การใช้ตัวแปรในโปรแกรมนั้นจะต้องตั้งชื่อตัวแปร

(Variable Name)  และประกาศใช้ตัวแปร  (Variable Declaration)  ก่อนการประมวลผลโปรแกรมคำสั่ง

กฎเกณฑ์ในการตั้งชื่อตัวแปร

.  ชื่อตัวแปรประกอบด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษและตัวเลข  โดยตัวแรกต้องเป็นตัวอักษร

.  สัญลักษณ์พิเศษที่ใช้กำหนดร่วมเป็นชื่อตัวแปรคือ  ขีดล่าง(Underscore)  มีประโยชน์เพื่อแยกชื่อที่ยาวให้อ่านง่ายขึ้น

.  ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวใหญ่ตัวเล็กมีความแตกต่างกัน

.  โดยทั่วไปมักนิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวเล็กแทนชื่อตัวแปรตัวอักษรภาษาอังกฤษ  ตัวใหญ่แทนค่าคงที่

.  ตัวแปรมีความยาวไม่จำกัด  แต่คอมไพเลอร์จะรับรู้เพียง  32  ตัวอักษรเท่านั้น

ชนิดข้อมูล

.  Int  เลขจำนวนเต็ม  16  bit

.  Float  เลขทศนิยม  32  bit

.  Double  เลขทศนิยม  64  bit

.  Char  ตัวอักษร  8  bit

ตัวแปรชนิดเลขจำนวนเต็มเพิ่มเติม  ได้แก่

.  Signed  คือต้องการเก็บข้อมูลตัวเลขทั้งค่าบวกและค่าลบ

.  Unsigned  คือต้องการเก็บข้อมูลตัวเลขเฉพาะค่าบวกและค่าศูนย์

.  Short  คือระบุขนาดจัดเก็บแบบปกติ

.  Long  คือระบุขนาดจัดเก็บเป็น  2  เท่าของชนิดตัวแปร

.  ค่าคงที่  มีรูปแบบดังต่อไปนี้

รูปแบบ  const type name = value;

.  นิพจน์และตัวดำเนินการ

ในการประมวลผลโปรแกรมคำสั่งจะเขียนอยู่ในรูปของนิพจน์  ซึ่งนิพจน์สามารถแบ่งออกได้หลายประเภท  การเลือกใช้นิพจน์ขึ้นอยู่กับการนำไปใช้

ประโยชน์  เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ

เครื่องหมายดำเนินการ

.  +  บวก

.  -  ลบ

.  *  คูณ

.  /  หาร

.  %  หารเอาเศษ(Modulus)

.  ++  เพิ่มค่าขึ้น  1  (Increment)

.  - -  ลดค่าลง  1  (Decrement)

ตัวดำเนินการทางเปรียบเทียบ

>  มากกว่า

>=  มากกว่าหรือเท่ากับ

<  น้อยกว่า

<=  น้อยกว่าหรือเท่ากับ

==  เท่ากัน

!=  ไม่เท่ากัน

ตัวดำเนินทางตรรก

.  &&  และ  (AND)

.  ||  หรือ  (OR)

.  !  ไม่  (NOT)

การกำหนดค่า

=  การกำหนดค่าคงที่หรือค่าตัวแปรหรือนิพจน์ทาง  คณิตศาสตร์จากด้านขวามือของเครื่องหมายไปเก็บไว้ในตัวแปรที่อยู่ด้านซ้ายของเครื่องหมาย

ลำดับการทำงานก่อนหลังของตัวดำเนินการ

1.  ()

2.  *  /  %

3.  +  -

4.  <  <=  >  >=

5.  ==  !=

6.  &&

7.  ||

8.  !

Program2_1

#include<stdio.h>

main()

{

printf("hello there world!");

return 0;

}

Program2_2

#include<stdio.h>

main()

{

printf("Computers, computers everywhere");

printf("\n as far as I can C");

return 0;

}

Program2_3

#include<stdio.h>

main()

{

float radius=2.0, circumference;

circumference =2.0 * 3.1416 *radius;

printf("The circumference of the circle is%f",circumference);

return 0;

}

บทที่  3

การรับค่าและการแสดงผล

(Input and Output)

การรับค่าและการแสดงผลใช้  function  ที่อยู่ใน  library  มาตรฐานโดยใช้คำสั่ง  #include  เรียกใช้ไฟล์ส่วนหัวดังนี้

#include<header-file-name>

การแสดงผลข้อมูล

(Output)

รูปแบบ

printf("control string",arg1,arg2,...,argN)

ตัวแปร  จะต้องเขียนภายใต้เครื่องหมาย" "  .  ค่าคงที่และตัวแปรในรูปแบบที่ต้องการ  .  ตัวกำหนดชนิดข้อมูล

(Format code)  โดยใช้  %  นำหน้าอักขระ

การรับข้อมูล  (Input)

รูปแบบ

scanf("control string",&var1,&var2,...,&varN)

ตัวกำหนดชนิดข้อมูล  (Format code)  โดยใช้  %  นำหน้าอักขระ  ตัวแปรที่ใช้ในการรับค่าโดยที่ตัวแปรจะต้องมีเครื่องหมาย

&  ทุกตัวยกเว้นตัวแปรชุด

Visualbasic.net

Oracle

Contact me

Hosted by www.Geocities.ws

1