Özellikle bir yaşın altındaki bebeklerde ağır hastalık tabloları yapabilen mikroplardır. Çeşitli deri hastalıklarına, kemik, akciğer iltihaplarına, septisemiye (kana mikrop karışması) neden olabilirler.
Stafilokokların neden olduğu klinik tablolar:
Stafilokok pnömonileri daha çok kızamık, su çiçeği, grip gibi hastalıkların komplikasyonu olarak ortaya çıkarlar. Vakaların %70 i bir yaşın altındaki çocuklardır. Başlangıçta genellikle deride bir lezyon ve üst solunum yolu infeksiyonu bulguları vardır. Çocuğun genel durumu hızla bozulur. Yüksek ateş, öksürük, solunum yetmezliği belirtileri gelişir. Ağır vakalarda hasta şoka girebilir.
Kafa travması geçiren, şant takılan ya da geniş yanıklı bebeklerde menenjit gelişebilir.
Stafilokokların neden olduğu hastalıklarda %10-30 oranında ölüm görülür. Erken tanı ve tedavi prognozu olumlu yönde etkiler.
Tedavi:
Önce gerekli kültürler alınmalı, derhal damardan antibiyotik tedavisine başlanmalıdır. Stafilokoklar çoğu antibiyotiklere karşı dirençlidir. Metisilin, nafsilin, ya da kültür sonucuna göre diğer antibiyotikler yüksek dozlarda damardan verilir. Tedaviye yanıt yavaştır. Ateş genellikle 1-2 hafta devam eder. Antibiyotik tedavisine en az üç hafta devam etmelidir.
PNÖMOKOK İNFEKSİYONLARI:
Pnömokoklar, sinüzit, otitis media, pnömoni ve menenjite neden olabilen önemli patojenlerdir. Bu hastalıkların sonucunda kardit (kalp iltihabı), artrit (eklem iltihabı), peritonit (karın zarı iltihabı) gibi komplikasyonlar gelişebilir. Pnömokoklara bağlı pnömoniler antibiyotiklerin sık kullanılmasıyla birlikte son yıllarda oldukça azalmıştır. Buna rağmen çocuklardaki pnömonilerin en sık rastlanan tipidir. Hastalık ilk dört yaşta sık görülür, kışın son aylarında pik yapar.
Klinik:
Bebeklerde hafif bir üst solunum yolu infeksiyonu şeklinde başlar. Burun tıkanıklığı, huzursuzluk, iştahsızlık vardır. Birkaç gün sonra ateş yükselir, korku hali ve solunum yetersizliği gelişir. Yüksek ateşle birlikte havaleler olabilir. Yanaklar kırmızıdır, dudaklarda morarma görülebilir.
Büyük çocuklarda kısa süren bir üst solunum yolu infeksiyonundan sonra titreme ile ateş yükselir. 40-40.5 dereceyi bulur. Öksürük, huzursuzluk, dalgınlık bulunabilir. Çocuk göğüs ağrısı nedeniyle hasta tarafa dönük yatar ve dizlerini göğsüne çeker.
Tedavi:
Penisilin seçilecek ilk ilaçtır. Hafif ve orta vakalarda ağızdan, ağır vakalarda damardan tedavi uygulanmalıdır.
HEMOFİLUS İNFLUENZA İNFEKSİYONLARI:
Hemofilus influenza çocuklarda ciddi infeksiyonlara neden olabilen gram negatif basillerdir. Hastalığa en çok 6-12 ay arası çocuklarda rastlanmaktadır. En çok pnömoni, menenjit, akut larenjit gibi önemli infeksiyonlara yol açmakta; kreş gibi kalabalık yerlerde salgınlara neden olabilmektedir. Salgınların %95 inden mikrobun b tipi sorumludur. (Hib)
Hemofilus influenzanın neden olduğu klinik tablolar:
Hib, 4 yaş altındaki çocuklarda bakteriyel menenjitin önde gelen nedenidir. Ateş, kusma, bitkinlik, havaleler ile başlar. Vakaların az bir kısmında hızlı gidiş gözlenir, hasta şoka girer. Bu vakalarda ölüm oranı yüksektir. Yine bu yaş grubunda Hibe bağlı üst solunum yolu infeksiyonları ve pnömoni de sıklıkla görülmektedir.
Tedavi ve korunma:
Hib infeksiyonlarında seçilecek antibiyotik ampisilindir. Ampisiline dirençli vakalara ise kloramfenikol eklenir. Tedavinin damar yoluyla yapılması gerekir.
Korunmada aşı önemli bir yer tutmaktadır. Duyarlı çocuklara karma aşıyla birlikte ya da tek başına aşı uygulamak gerekir. Koruyuculuğu oldukça yüksektir.
SALMONELLA İNFEKSİYONLARI:
Salmonella infeksiyonları yaygındır. Gram negatif olan mikroplar vücuda ağızdan girerler. İnfeksiyon yiyecek ve içeceklerle alınır. Su ile, tavuk, hindi gibi etlerle ve yumurta ile bulaşabilirler. İyi kaynamamış yumurta bile hastalığı bulaştırabilir.
Salmonellaların neden olduğu klinik tablolar:
Gastroenterit veya gıda zehirlenmeleri salmonella infeksiyonlarının en sık görülen klinik şeklidir. Hafif veya ağır seyredebilir. Bulgular gıdanın alınmasından birkaç saat sonra başlar. Bulantı, kusma, ishal, ağır karın krampları olur. Ateş ve bitkinlik olabilir. Titreme sıktır. Dışkı çok sayıda ve suludur. İltihap hücreleri ve kan içerebilir.
Bazı salmonella infeksiyonlarında ateşli barsak hastalığı (tifo veya paratifo) gelişir. Hastalık yavaş seyreder. Ateş bir haftada giderek yükselir, 3-4 hafta yüksek kalır. Ateşe rağmen nabız yavaştır. Hastaların bazısında ishal, bazısında kabızlık görülür. Ağır durumlarda dalak büyümesi, şuur bozukluğu olabilir.
