418. Transmetohet nga Ebu Dherri r.a. se Pejgamberi s.a.v.s. ka th�n�: "All-llahu i madh�ruar thot�: "Kush vjen me nj� vep�r t� mir� do t� ket� shp�rblim p�r t� dhjet�fish e m� tep�r, kurse kush vjen me nj� vep�r t� keqe do t� ket� d�nim vet�m sa nj� vep�r, ose do ta fal. Kush m� afrohet p�r nj� p�ll�mb�, Un� i afrohem p�r nj� kut; kush m� afrohet nj� kut, Un� i afrohem atij nj� pash. Kurse kush m� vjen duke ecur, Un� i shkoj atij duke vrapuar. Kush m� takon Mua me m�kate sa madh�sia e Tok�s por nuk m� shoq�ron asgj�, do ta takoj Un� ate me po aq falje (magfiret)".
419. Transmetohet nga Xhabiri r.a. q� ka th�n� "Erdhi nj� beduin te Pejgamberi s.a.v.s. dhe tha: "O i D�rguari i All-llahut, cilat jan� dy veprat obliguese (q� t�rheqin pas veti shp�rblim apo d�nim n� bot�n tjet�r)?" Pejgamberi s.a.v.s. tha: "Kush vdes duke mos i shoq�ruar All-llahut asgj�, do t� hyj� n� Xhennet. Dhe kush vdes duke i shoq�ruar All-llahut di�, do t� hyj� n� Xhehennem".
420. Transmetohet nga Enesi r.a. se Pejgamberi s.a.v.s u nis (p�r rrug�), kurse Muadhi ishte hipur (deves� - kalit) pas shpin�s s� Pejgamberit, e ai i tha: "O Muadh!" (Muadhi) Tha: "Si urdh�ron, o i D�rguari i All-llahut (Lebbejke ve sa'dejke)!" (Pejgamberi) Tha: "O Muadh!" Tha: "Si urdh�ron, o i D�rguari i All-llahut" - tri her� - (Pejgamberi) Tha: "Nuk ka asnj� njeri (rob) i cili d�shmon q� nuk ka zot tjet�r p�rve� All-llahut dhe q� Muhammedi �sht� robi dhe i d�rguari i Tij me zem�r t� sinqert� - e q� t� mos ia ket� ndaluar All-llahu atij Xhehennemin". (Muadhi) Tha: "O i D�rguari i All-llahut, a t'ua kumtoj k�t� njer�zve q� t� g�zohen?" Tha: "At�her�, do t'i mb�shteten". Muadhi k�t� e kumtoi pak para vdekjes tij, nga frika se do t� b�j� m�kat p�r fshehjen e nj� diturie".
421. Transmetohet nga Ebu Hurejre ose Ebu Se'id el-Hudrij r.a. (dyshon transmetuesi se cili prej k�tyre dyve sakt�sisht ka th�n�): "Pasi u zhvillua beteja n� Tebuk, i kaploi njer�zit uria, andaj (erdh�n te Pejgamberi dhe than�: "O i D�rguari i All-llahut, a na lejon t'i therim devet� tona e t� ushqehemi me to dhe t� lyhemi (me yndyr�n e tyre p�r shkak t� vap�s)? I D�rguari i All-llahut s.a.v.s. u tha: "B�jeni". Pastaj erdhi Umeri r.a. dhe tha: "O i D�rguari i All-llahut, n�se e b�n (lejon) k�t�, do t� na pak�sohen devet� (dhe do t� dob�sohemi), por b�rju thirrje q� ta grumbullojn� pjes�n e mbetur t� ushqimit, pastaj lute All-llahun q� ta begatoj�, ndoshta All-llahu do ta b�j� at� t� begatsh�m". At�her� i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. tha: "Ani, mir�" pastaj k�rkoi nj� qilim l�kur� (p�r shtruarjen e ushqimit) t� cilin e shtroi, pastaj k�rkoi q� t'ia sjellin ushqimet e tyre q� u kan� mbetur. K�shtu nj� njeri solli nj� grusht buk� misri, nj� tjet�r solli nj� grusht hurma, kurse nj� tjet�r grimca (t� buk�s) dhe kur t� gjitha k�to i tubuan n� shtrojen e l�kur�s, e gjith� kjo ishte sasi e vog�l ushqimi. At�her� i D�rguari i All-llahut s.a.v.s b�ri nj� lutje (dua) p�r bereqet, e pastaj tha: "Merrni ushqim n� en�t tuaja". Dhe (njer�zit) mor�n ushqim n� en�t e tyre ashtu q� nuk lan� asnj� en� t� ushtris� pa e mbushur me ushqim. H�ngr�n derisa u ngop�n - dhe n� fund prap mbeti ushqim. At�her� i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. tha: "D�shmoj dhe deklaroj se nuk ka zot tjet�r p�rve� All-llahut dhe se un� jam i d�rguar i All-llahut. Nuk e takon All-llahu asnj� rob q� i vjen me k�to dyja (me shehadet), duke mos pasur kurrfar� dyshimi, e t� jet� i penguar nga Xhenneti".
422. Transmetohet nga 'Itban ibn Malik r.a. i cili ishte pjes�marr�s i betej�s s� Bedrit q� ka th�n�: "E falsha popullin tim Beni Salim. Mua dhe ata na ndante nj� lugin�, kur binin shira (t� m�dha) mua m� b�hej v�shtir� t� kaloj (deri) te xhamia e tyre, andaj erdha te i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. dhe i thash�: "M� �sht� dob�suar t� pamurit, kurse lugina e cila gjendet midis meje dhe popullit tim v�rshohet kur bien shira dhe m� v�shtir�sohet kalimi i saj, andaj do t� d�shiroja q� t� vish e t� falesh n� nj� vend n� sht�pin� time, t� cil�n un� do ta b�ja faltore". I D�rguari i All-llahut s.a.v.s. tha: "Do ta b�j k�t�". T� nes�rmen m� erdhi i D�rguari i All-llahut me Ebu Bekrin r.a., pasi q� kaloi mjaft� dita. I D�rguari i All-llahut s.a.v.s. (para der�s) k�rkoi leje (p�r hyrje), un� i dhash� leje, e ai pasi hyri ende pa u ulur tha: "Ku po do ti q� t� falem n� sht�pin� t�nde?" Un� i tregova vendin ku d�shiroja t� falet n� t�. I D�rguari s.a.v.s. - aty q�ndroi n� k�mb�, mori tekbir, kurse ne pas tij u radhit�m (n� saff), ku ai i fali dy rekate pastaj dha selam e edhe ne pas tij. Pastaj e mbajta n� sht�pi p�r drek� t� cil�n ia p�rgatit�m atij (nga mielli i f�rguar me dhjam). Kur d�gjuan t� af�rmit (vend�sit, fqinj�t) se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ndodhet n� sht�pin� time, u tubuan burrat, saq� u mbush sht�pia plot�. Nj� njeri tha: "�'b�ri Maliku, nuk po e shoh?" Nj� tjet�r tha: "Ai �sht� dyfytyr�sh, nuk e don All-llahun e as t� D�rguarin e Tij!" I D�rguari i All-llahut tha: "Mos thuaj ashtu, a nuk e sheh se ka th�n�: La ilahe il-lall-llah- duke d�shiruar me te k�naq�sin� e All-llahut?" (Ai njeriu) Tha: "All-llahu dhe i D�rguari i Tij e din� m� s� miri, mir�po sa na p�rket neve, pasha All-llahun, ne nuk e shohim dashurin� e tij, as t� folurit e tij p�rve� te munafik�t!" At�her� i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. tha: "V�rtet, All-llahu ia ka ndaluar zjarrit (Xhehennemit) at� q� thot�: - La ilahe il-lall-llah - me t� cil�n d�shiron ta arrij� k�naq�sin� e All-llahut".
425. Transmetohet nga Ebu Hurejre r.a. q� ka th�n�: "E kam d�gjuar t� D�rguarin e All-llahut s.a.v.s duke th�n�: "All-llahu e ka ndar� (b�r�) m�shir�n nj�qind pjes�. N�nt�dhjet� e n�nt� i ka mbajtur p�r Vete, kurse (vet�m) nj� pjes� e ka l�shuar n� Tok�. Nga ajo pjes� t� gjitha krijesat m�shirohen mes veti, saq� edhe kafsha e ngre thundr�n (k�mb�n) e saj nga i vogli i saj nga frika se mos e l�ndon". Kurse sipas nj� transmetimi tjet�r: "V�rtet All-llahu i ka nj�qind m�shira (rahmete), dhe vet�m nj� prej tyre e ka l�shuar n� mes t� xhin�ve, njer�zve, kafsh�ve dhe insekteve. Dhe me at� nj� m�shir� n� mes veti duhen dhe m�shirohen dhe me t� eg�rsira e do t� voglin e saj. Kurse n�nt�dhjet� e n�nt� m�shirat e tjera All-llahu i ka l�n� p�r m�shir� ndaj rob�rve t� Tij n� Dit�n e gjykimit".
426. Transmetohet nga Ebu Hurejre r.a. se Pejgamberi s.a.v.s. duke rr�fyer nga Krijuesi i tij i madh�ruar ka th�n�. "Nj� rob b�n nj� m�kat, dhe thot�: "O All-llahu im, ma fal m�katin tim", kurse All-llahu i madh�ruar do t� thot�: "Robi im ka b�r� nj� m�kat dhe e ka ditur se e ka Krijuesin i cili e fal m�katin, por edhe d�non p�r m�kat". Pastaj kthehet dhe p�rs�ri b�n m�kat, e pastaj thot�: "O Zot, ma fal mua m�katin", kurse All-llahu xh.sh. thot�. "Robi im b�ri nj� m�kat, por e di se ka Krijuesin q� fal m�kat, por edhe d�non p�r m�kat". Pastaj kthehet dhe p�rs�ri b�n m�kat, dhe prap� thot�: "O Zot, ma fal mua m�katin", kurse i Lartmadh�rishmi thot�: "Robi im b�ri nj� m�kat, por e di se ka Krijuesin i cili fal m�kat, por edhe d�non p�r m�kat. Un� tashm�, e kam falur robin tim, le t� veproj� �'t� doj�!"
427. Transmetohet nga Ebu Hurejre r.a. se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Pasha At�, n� dor� t� t� cilit gjendet shpirti im, sikur ju t� mos b�nit m�kat, do t'ju zhdukte All-llahu dhe do t� sillte nj� popull q� b�n� m�kate, pastaj k�rkon falje dhe All-llahu e madh�ruar i fal".
428. Transmetohet nga Ebu Ejjub Halid ibn Zejd r.a. q� ka th�n�: "E kam d�gjuar t� D�rguarin e All-llahut s.a.v.s duke th�n�: "Sikur ju t� mos b�nit m�kate, All-llahu do t� krijonte krijesa q� do t� gabojn�, e pastaj k�rkojn� falje (b�jn� istigfar) dhe do t� falen".
431. Transmetohet nga Muadh ibn Xhebeli r.a. q� ka th�n�: "Isha i hipur n� gomar pas Pejgamberit s.a.v.s. kur m� tha: "O Muadh, a e di cila �sht� e drejta e All-llahut ndaj rob�rve t� tij, dhe �ka �sht� e drejta e rob�rve ndaj All-llahut?" Thash�: "All-llahu dhe i D�rguari i tij e din� m� s� miri". Tha: "V�rtet, e drejta e All-llahut ndaj rob�rve �sht� q� ata ta adhurojn� dhe mos t'i shoq�rojn� asgj�, kurse e drejta e rob�rve ndaj All-llahut �sht� q� mos t'i d�noj� ata q� nuk i shoq�rojn� asgj�". Thash�: "O i D�rguari i All-llahut, a t'i p�rg�zoj njer�zit?" Tha: "Mos i p�rg�zo, q� t� mos mb�shteten n� t�".
432. Transmetohet nga el-Bera' ibn 'Azib r.a. se Pejgamberi s.a.v.s. ka th�n�: "Muslimani kur t� pyetet n� varr, do t� d�shmoj� se nuk ka zot tjet�r p�rve� All-llahut dhe se Muhammedi �sht� i D�rguari i tij". K�t� e v�rtetojn� fjal�t e All-llahut: "All-llahu do t'i forcoj� besimtar�t me fjal� t� forta edhe n� k�t� edhe n� at� bot�." (Ibrahim, 27)
433. Transmetohet nga Enesi r.a. se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "V�rtet kur mosbesimtari e b�n nj� bamir�si, ai p�r te do t� shp�rblehet me furnizim (k�naq�si) t� k�saj bote, kurse besimtari, atij All-llahu ia deponon shp�rblimet p�r Ahiret, kurse p�r k�t� bot� i jep furnizim sipas d�gjueshm�ris� s� tij". N� nj� transmetim tjet�r thuhet: "V�rtet All-llahu nuk e d�mton nj� besimtar p�r nj� bamir�si, i jep p�r t� n� k�t� bot�, por e shp�rblen edhe n� bot�n tjet�r (Ahiret). Kurse mosbesimtari (kafiri) p�r bamir�sin� e tij q� e b�n p�r All-llahun e madh�ruar shp�rblehet me furnizim n� k�t� bot� - ndaj kur t� shkoj� n� bot�n tjet�r nuk do t� ket� asnj� bamir�si q� t� shp�rblehet p�r t�".
434. Transmetohet nga Xhabiri r.a. se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Shembulli i pes� namazeve, �sht� si shembulli i nj� lumi q� rrjedh shum� para der�s s� ndonj�rit prej jush n� t� cilin pastrohet �do dit� nga pese her�".
436. Transmetohet nga Ibni Mes'udi r.a. q� ka th�n�: "Ishim me t� D�rguarin e All-llahut s.a.v.s. af�r dyzet veta n� nj� Kuba (sht�pi arabe e vog�l, e rrumbullak�t nga tenda) kur tha: "A jeni t� k�naqur q� t� jeni nj� e kat�rta e xhennetlive?" Tham�: "Po". Tha: "A jeni t� k�naqur q� t� jeni nj� e treta e xhennetlive?" Tham�: "Po". Tha: "Pasha At�, n� dor� t� t� cilit gjendet shpirti i Muhammedit, un� me siguri shpresoj q� ju do t� jeni gjysma e xhennetlive. Ngase n� Xhennet nuk do t� hyj� kush p�rve� atij q� �sht� musliman. Ju sot, kundrejt idhujtar�ve, jeni sikurse qimja e bardh� n� l�kur�n e m�zatit t� zi, ose sikur qimja e zez� n� l�kur�n e m�zatit t� kuq".
443. Transmetohet nga Ebu Nexhih Amr ibn Abese es-Sulemij r.a. q� ka th�n�: "Un� kur isha n� xhahilijet (periudha paraislame) konsideroja se njer�zit jan� n� lajthitje dhe ata nuk jan� n� asgj�, dhe (sepse) ata i adhuronin idhujt. Kur d�gjova p�r nj� njeri n� Mekke i cili kumton lajme i hipa deves� dhe shkova tek ai, kur ai njeri ishte i D�rguari i All-llahut s.a.v.s., q� fshehej nga populli i vet (t� cil�t e ndiqnin dhe mundonin), andaj un� duke u fshehur hyra te ai n� Mekke dhe i thash�: "Kush je ti?" Tha: "Un� jam pejgamber (nebijjun)". I thash�: "E �'�sht� pejgamberi?" Tha: "Mua m� ka d�rguar All-llahu". I thash�: "Me �ka t� ka d�rguar?" Tha: "M� ka d�rguar q� t� predikoj mbajtjen e lidhjeve familjare, thyerjen e idhujve dhe t� nj�sohet All-llahu pa i shoq�ruar asgj�". Thash�: "Kush �sht� me ty n� k�t� (rrug�)?" Tha: "I liri dhe robi". Me te ishin at�her� Ebu Bekri dhe Bilali r.a. I thash�: "Un�, v�rtet, do t� pasoj ty". Tha: "Ti, v�rtet, tash assesi nuk do t� mundesh, a nuk po e sheh gjendjen time dhe t� njer�zve (t� mi)? Por, kthehu n� sht�pi, dhe kur t� d�gjosh se kam dal� publikisht, at�her� eja". (Transmetuesi vazhdon:) Tha: "Pastaj shkova n� sht�pi, kurse i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. erdhi n� Medine, dhe un� duke qen� te familja ime, fillova t� pyes p�r lajmet, i pyetja njer�zit q� vinin nga Medina derisa erdhi nj� grup prej medinasve q� u thash�: "�far� po b�n ai njeriu q� erdhi n� Medine?" Than�: "Njer�zit nxitojn� tek ai (nga t� gjitha an�t), kurse populli i tij d�shiroi ta likuidoj�, por nuk ia arrit�n". Pastaj un� shkova n� Medine, hyra tek ai dhe i thash�: "O i D�rguari i All-llahut, a po m� njeh?" Tha: "Po, ti je ai q� je takuar me mua n� Mekke" (Transmetuesi thot�:) I thash�: "O i D�rguari i All-llahut, m� njofto nga ajo q� t� ka m�suar All-llahu, e q� un� nuk e di, m� thuaj di� p�r namazin?" Tha: "Fale namazin e sabahut, pastaj prit mos fal namaz (nafile) derisa t� lind dielli dhe t� ngritet lart� sa nj� shtiz�. Kur lind dielli, lind n� mes dy brir�ve t� djallit (dy yje kundrejt yllit Sqap - astr.) dhe at�her� atij (diellit) i b�jn� sexhde mosbesimtar�t. Pastaj fal (nj� namaz) se v�rtet ai namaz �sht� publik dhe i arritsh�m, derisa t� b�het hija e shtiz�s sa shtiza (kur t� shkurtohet hija maksimalisht), at�her� nd�rpreje namazin (ose: mos fal namaz), sepse at�her� merr flak� Xhehennemi, kur t� zgjatet hija, at�her� falu, sepse v�rtet ai namaz �sht� publik dhe i arritsh�m deri t� falet ikindia, pastaj prap nd�rpreje (t� falurit namaz) derisa t� per�ndoj� dielli sepse ai per�ndon n� mes dy brir�ve t� djallit (koha e djallit) dhe at�her� atij i b�jn� sexhde mosbesimtar�t". (Transmetuesi m� tutje vazhdon) I thash� (Pejgamberit): "O Pejgamber i All-llahut, m� fol mua p�r abdestin?" Tha: "Cilido njeri prej jush q� b�n p�rgatitje p�r abdest, pastaj e shp�rlan goj�n dhe hund�n deri n� thell�si, at�her� i bien m�katet e fytyr�s, goj�s dhe hund�s s� tij. Pastaj, kur ta laj� fytyr�n e tij ashtu si� e ka urdh�ruar All-llahu, at�her� i bien m�katet e fytyr�s n�p�r mjekr�n e tij bashk� me ujin. Pastaj i lan duart deri mbi b�rryla, at�her� i bien m�katet e duarve bashk� me ujin kah majet e gishtave. Pastaj kur e f�rkon kok�n (me dor� t� lagur), at�her� i bien m�katet e kok�s bashk� me ujin n�p�r maje t� flok�ve. Pastaj kur lan� k�mb�t deri te zogu i k�mb�s, at�her� i bien m�katet e k�mb�ve bashk� me ujin kah majet e gishtave. Pastaj, ai n�se edhe ngrihet dhe falet; i shpreh lavdi All-llahut t� madh�ruar, e fal�nderon dhe lavd�ron ashtu si� meriton, dhe e zbraz zemr�n e tij p�r All-llahun - do t� lirohet prej m�kateve t� tij ashtu si� ka qen� kur e ka lindur n�na e tij". Kur ia rr�fen Amr ibn Abese (transmetuesi) k�t� hadith Ebu Umam�s q� ishte sahabij i t� D�rguarit s.a.v.s. - Ebu Umame i tha: "O Amr ibn Abese, shiko �'po flet n� nj� vend q� ta ka mund�suar ky njeri?" At�her� Amri i tha: "O Ebu Umame, un� jam� moshuar me vjet, dhe eshtrat m� jan� dob�suar, edhe exheli m� �sht� afruar, dhe un� nuk kam nevoj� t� g�njej p�r All-llahun e madh�ruar e as p�r t� D�rguarin e All-llahut s.a.v.s. Po ta kisha d�gjuar k�t� prej t� D�rguarit s.a.v.s. vet�m nj� her�, apo vet�m dy her�, apo vet�m tri her� (dhe num�roi deri n� shtat� her�), nuk do ta flisja kurr�, por un� e kam d�gjuar at� edhe m� tep�r se aq".
446. Transmetohet nga Xhabir ibn Abdull-llahu r.a. se ai e ka d�gjuar t� D�rguarin e All-llahut s.a.v.s. - tri dit� para se t� vdes� duke th�n�: "Le t� mos e gjej� vdekja asnj�rin prej jush, e t� mos ket� p�r All-llahun e madh�ruar mendim t� mir� (shpres�)".
447. Transmetohet nga Enesi r.a. se ka th�n�: "E kam d�gjuar t� D�rguarin e All-llahut s.a.v.s duke th�n�: "All-llahu i madh�ruar thot�: "O biri i Ademit, derisa t� thirresh n� Mua, dhe t� k�rkosh ndihm� nga Un�, do t� fal �ka ke vepruar. O biri i Ademit, qofshin m�katet tua deri te vran�sirat e qiellit dhe n�se k�rkon falje nga Un�, do t� fal ty. O biri i Ademit, n�se tek Un� vjen me m�katet m� t� m�dha gati sikur toka, pastaj m� drejtohesh, duke mos m� shoq�ruar asgj�, do t� vij� un� ty me falje po aq t� madhe". Dije, se m� s� miri �sht� p�r njeriun, kur �sht� n� gjendje t� sh�ndetit t� mir�, q� t� jet� n� frik� dhe n� shpres�, dhe t� jet� frika e tij e barabart� me shpres�n. Kurse n� gjendje t� s�mundjes �sht� e d�shirueshme q� t� anoj� shpresa. Dispozitat e Sheriatit, tekstet e Kur'anit dhe t� Sunnetit dhe t� tj. - k�t� e konfirmojn� n� m�nyr� t� qart�. 448. Nga Ebu Hurejre r.a. transmetohet se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Sikur ta dinte besimtari se �far� d�nimi posedon All-llahu, askush nuk do t� shpresonte n� Xhennetin e Tij, dhe sikur ta dinte mosbesimtari se me �far� m�shire disponon All-llahu, nuk do ta humbte shpres�n nga Xhenneti i Tij".
449. Transmetohet nga Ebu Se'id el-Hudrij r.a. se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Kur t� p�rgatitet xhenazja dhe njer�zit e vejn� n� krah�t e tyre, n�se �sht� i mir� do t� thot�: Ngutuni, ngutuni (sa m� par� t� m� l�shoni n� varr)! Por n�se (i vdekuri) �sht� jo i mir�, do t� thot�: - Mjeri un� (Vaj p�r mua), ku po m� �oni (m� ktheni)! At� z� e d�gjon �dokush p�rpos njeriut! E sikur ai ta d�gjonte do t'i binte t� fik�t".
450. Transmetohet nga Ibni Mes'udi r.a. se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Secilit nga ju Xhenneti i �sht� m� af�r sesa lidh�sja e mbath�ses s� tij e po ashtu edhe Xhehennemi".
451. Transmetohet nga Ibni Mes'udi r.a. se ka th�n�: "M� ka th�n� mua Pejgamberi s.a.v.s.: "M� lexo Kur'an!" I thash�: "O i D�rguari i All-llahut, t� t� lexoj ty, kurse ai ty po t� shpallet? Tha: "Un� d�shiroj ta d�gjoj prej tjet�rkujt". At�her� ia lexova atij suren en-Nisa, derisa erdha te ky ajet: "Po �'do t� b�het, at�her�, kur t� sjellim d�shmitar� nga secili popull, e ty do t� sjellim d�shmitar� kund�r tyre?" (en-Nisa, 41) Tha: "Mjaft p�r tash". Kur u ktheva kah ai, (ia pash�) syt� q� i rridhnin lot".
454. Transmetohet nga Ebu Hurejre r.a. se i D�rguari i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Shtat� persona (lloje njer�zish) All-llahu do t'i vendos� n�n hijen (mbrojtjen) e Tij, at� Dit�, kur nuk do t� ket� hije (mbrojtje) tjet�r p�rve� saj: Ata jan�: - Sunduesi i drejt�, - i riu q� �sh� rritur n� ibadet dhe d�gjueshm�ri All-llahut, - njeriu, zemra e t� cilit �sht� e lidhur p�r xhamt�, - dy njer�z (shok�) t� cil�t n� em�r t� All-llahut jan� dashur, jan� shoq�ruar dhe t� till� jan� ndar� (deri n� vdekje), - njeriu, t� cilin e th�rret nj� grua autoritative dhe e bukur, kurse ky i p�rgjigjet se i frik�sohet All-llahut; - njeriu i cili e ndan� sadakan fsheht�, ashtu q� dora e majt� nuk din �'b�n (sa ndan�) e djathta, dhe - nj� njeri i cili e p�rkujton All-llahun n� vetmi dhe i mbushen syt� me lot".
455. Transmetohet nga Abdull-llah ibn esh-Shihijr r.a. se ka th�n�: "I erdha t� D�rguarit t� All-llahut s.a.v.s., kurse ai ishte duke u falur. Kurse n� gjoksin e tij d�gjohej nj� ushtim� sikurse ushtima e kazanit (kur zien) nga t� qarit".
467. Transmetohet nga el-Mustevrid ibn Shedad r.a. se i D�rguari
i All-llahut s.a.v.s. ka th�n�: "Kjo bot� (dunjaja) ndaj
bot�s tjet�r (Ahiretit) �sht� sikur kur nj�ri
prej jush ta vendos� gishtin e tij n� det, pastaj le t�
shikoj� me �ka i kthehet (nga uji i detit)".
�
