8.12.2004
LIVERPOOL-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 3-1

Το "ΓΙΑΤΙ"
Τι έφταιξε στον αποκλεισμό από τους 16 του Champions League

Κρίμα! Ο Ολυμπιακός πέταξε στα σκουπίδια τους 10 βαθμούς που είχε μαζέψει στον όμιλο και κατάφερε να χάσει μέσα απ' τα χέρια του μια μεγάλη πρόκριση. Λάθη, εγκλήματα και ατυχία στοίχισαν στον Ολυμπιακό την πρόκριση. Και όλα έμοιαζαν τόσο εύκολα μετά από το υπέροχο γκολ του Ριβάλντο στο 27', από αριστοτεχνική εκτέλεση φάουλ, που έδειχνε ότι ο Θρύλος βρίσκονταν με το ένα πόδι στην επόμενη φάση.

Οι παίχτες του Ολυμπιακού πήγαν με το 0-1 στα αποδυτήρια και κρατούσαν την τύχη στα χέρια τους. Όμως στο δεύτερο ημίχρονο παραδόθηκαν αμαχητί στις ορέξεις των Άγγλων που έκαναν ό,τι ήθελαν στον αγωνιστικό χώρο. Ο Μπάγιεβιτς να τα έχει χαμένα, να μην ξέρει τι να κάνει και να δίνει ένα καθαρά αμυντικό προσανατολισμό στην ομάδα, παραδίδοντάς την κυριολεκτικά στα νύχια των παιχτών της Liverpool. Διότι ένας από τους νόμους του ποδοσφαίρου είναι ότι δεν μπορείς να παίζεις συνεχώς αμυντικά χωρίς να δεχτείς γκολ και μάλιστα επί 45 λεπτά. Βέβαια, ευθύνη έχουν και οι παίχτες που έδειχναν φοβισμένοι απέναντι στη μισή Liverpool, που το μόνο που τη θυμίζει είναι η βαριά ιστορία της, μια που εκτός από 1-2 παίχτες οι υπόλοιποι είναι μέτριοι. Όμως αν θεωρείς τους αντιπάλους Τιτάνες και τους αντιμετωπίζεις φοβισμένος δεν μπορείς να έχεις καλύτερα αποτελέσματα.

Παρ' ότι αρχικά φαίνεται ότι ο αγώνας προτείνεται για λεπτομερή ανάλυση, εντούτοις τα πράγματα είναι υπερβολικά απλά. Την ήττα στοίχισαν:

Α. Τα κολλήματα του Ντούσαν που κρατούσε μέσα στον αγώνα τον ανύπαρκτο Τζιοβάνι, που ΠΟΤΕ δεν έχει κάνει αξιοπρεπή ευρωπαϊκό αγώνα εκτός έδρας. Την τουλάχιστον αψυχολόγητη τακτική του να γυρίσει την ομάδα πίσω στην άμυνα επί 45 λεπτά!!! Ίσως γι αυτό θα μείνει πάντα ο κορυφαίος εγχώριος προπονητής αλλά ένας ανύπαρκτος ευρωπαϊκός κόουτς. Γιατί αυτό χωρίζει τον καλό από τον μεγάλο προπονητή. Η δυνατότητα του να αντιμετωπίζει ακραίες συνθήκες πίεσης με τον πιο ψύχραιμο και αποδοτικό τρόπο. Και σε αυτό τον τομέα τα έχει κάνει πολλές φορές θάλασσα. Από αυτόν τον αγώνα και μετά δεν περιμένω τίποτα από των ευρωπαϊκών προσανατολισμών Μπάγιεβιτς. Ξέρω ότι είναι ο καλύτερος για να σαρώσει τους εγχώριους τίτλους, μια και στην Ελλάδα είναι ο κορυφαίος προπονητής που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Όμως τώρα βεβαιώθηκα ότι είναι πολύ λίγος για την Ευρώπη. Και αυτό δεν το λέω με τόνο επιθετικό και προσβλητικό, αλλά με τη σιγουριά που μου δείχνει η προϊστορία του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όπως τότε που έμεναν 5 λεπτά για να βρεθούμε στους τέσσερις του θεσμού και έβγαλε από τον αγώνα τον Καραπιάλη για να βάλει τον Αμπονσά. Δεν φταίει όμως αυτός. Ο άνθρωπος έχει κάποιες συγκεκριμένες ικανότητες και το γνωστικό και προπονητικό του επίπεδο φτάνει μέχρι ένα σημείο, το οποίο είναι μεγάλο για τα Ελληνικά δεδομένα αλλά ανεπαρκές για την Ευρώπη. Ευθύνη έχουν αυτοί που, ενώ υποστηρίζουν ότι επιθυμούν Ευρωπαϊκή πορεία, επιλέγουν προπονητές που έχουν αποτύχει παταγωδώς σε αυτόν τον τομέα.

Β. Ο φόβος των παιχτών που μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο έτοιμοι να χάσουν. Δεν βρίσκω υπερβολικό τον ισχυρισμό ότι και 4 ή 5 γκολ να ήθελαν οι Άγγλοι για να προκριθούν θα τα πετύχαιναν. Οι παίχτες μας έπαιξαν απέναντι στους παίχτες της Αγγλικής ομάδας λες και είχαν απέναντί τους σύγχρονους θεούς ή κάτι παρόμοιο. Και να πεις πως ήταν η βασική ομάδα; Μόνο ο Τζέραρντ και ένας Μπάρος που είχε να παίξει δύο μήνες. Όλοι οι άλλοι ήταν "μικρομεσαίοι" παίχτες και αυτό θα το δούμε στην επόμενη φάση όπου η (κατά τα άλλα συμπαθέστατη Liverpool) θα διασυρθεί εύκολα από τον αντίπαλο που θα την κοιτάξει ίσια στα μάτια και θα αντικρίσει τη χρυσή μετριότητά της. Δεν θα φτάσει μακριά. Όμως οι παίχτες μας, που φοβήθηκαν την φανέλα, δεν μπορούν να νικήσουν μια τόσο ιστορική ομάδα. Καιρός να γίνει κάτι με την ανύψωση της ψυχολογίας τους στα μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι τυχαίο που δεν κατάφεραν να νικήσουν στην Ισπανία όπου οι ανοιχτομπούτες της Κορούνια ρούφηξαν 5.

Αυτοί είναι αδέρφια οι κύριοι κατ' εμέ λόγοι που οδήγησαν την ομάδα μας έξω από τους 16. Βέβαια υπάρχουν κι άλλοι μικρότεροι λόγοι, όπως ότι η UEFA προστατεύει τις ομάδες που φέρουν υψηλά νούμερα στις ευρωπαϊκές τηλεθεάσεις (η Μονακό για παράδειγμα που από πέρσι σπρώχνεται τρελά λόγω του ότι είναι η δημοφιλέστερη ομάδα στην Γαλλία που αριθμεί 50 εκατομμύρια πληθυσμό) αλλά αυτά είναι κάπως δευτερεύοντα, δεδομένου του ότι αν έχεις καλή ομάδα δεν σε σταματάει κανείς. Και ο Θρύλος είχε την τύχη στα χέρια του και την πέταξε.

Φραγκάτος Μονεγάσκος >>		<< DeKolido la Gurunia
"Πόσο πάει το τσιμπουκάκι, κούκλα;;;"

Όμως αν μια ομάδα με 10 βαθμούς όπως ο Θρύλος, που κρατούσε την πρόκριση στα χέρια του και μάλιστα διατηρεί το 0-1 μέχρι το 47' και πρέπει να δεχτεί 3 γκολ για να μείνει έξω… και τελικά …καταφέρνει να αυτοκτονήσει με αυτό τον τρόπο, τότε δεν δικαιούται να ψάχνει για πολλά σενάρια που τον οδήγησαν στο UEFA…

George7
9.12.2004