PEŁNA MOC WIECZNEJ EWANGELII

ROZDZIAŁ 6


SPRAWIEDLIWOŚĆ PRZEZ WIARĘ

Kiedy studiowaliśmy rozdział 3, zdefiniowaliśmy tam ewangelię i sporzeliśmy na zbawienie głównie jako obiektywny fakt; czyli co Bóg dla nas przygotował i dał dla grzesznego rodzaju ludzkiego w Jezusie Chrystusie. To studium pokazało, że w Chrystusie zostało przygotowane i dostarczone dla całej ludzkości pełne i kompletne zbawienie; innymi słowy, życie Chrystusa, Jego śmierć i zmartwychwstanie dało zbawienie od winy i potępienia grzechu, zbawienie od mocy grzechu i zbawienie od przekleństwa grzechu. Nazywamy to obiektywną ewangelią, na ktorą spojrzeliśmy w szczegółach studiując rozdziały: "Dwóch Adamów" i "Krzyż Chrystusa". Rozpoczynając ten wykład, zwrócimy naszą uwagę na subiektywny aspekt ewangelii, albo zbawienie jako osobiste doświadczenie. Ewangelia może się stać żywą realnością tylko wtedy kiedy doświadczymy jej mocy w naszym życiu. Innymi słowy, co Bóg przygotował i dał całej ludzkości w Jezusie Chrystusie musi stać się prawdą w naszym doświadczeniu aby ewangelia miała jakąkolwiek wartość dla nas. Bez tego doświadczenia, prawda albo obiektywne fakty ewangelii stają się tylko teorią dla nas, a nie mocą Boga dla naszego zbawienia. Jezus nie tylko powiedział, że mamy znać prawdę ale dodał "prawda uczyni was wolnymi" (Jan 8:32;) a tylko wtedy może nas uczynić wolnymi, kiedy uwierzymy albo zachowamy prawdę ewangelii w naszych sercach (Mk 16:15,16; Rzym. 5:17). Kiedy studiowaliśmy obiektywną ewangelię, patrzyliśmy na wieczną ewangelię z Bożego punktu widzenia. Jednakże, kiedy przychodzi do studiowania subiektywnej ewangelii, to będziemy spoglądać na wieczną ewangelię z ludzkiego punktu widzenia. W rozważaniu ewangelii z Bożego punktu widzenia jesteśmy ocaleni przez łaskę (Efez. 2:8,9), a Chrystus jest naszą sprawiedliwością. Ale kiedy rozważamy ewangelię z ludzkiego punktu widzenia, to jesteśmy zbawieni przez wiarę, i sprawiedliwość Chrystusa staje się naszą tylko przez wiarę. Subiektywna ewangelia innymi słowy czyni prawdę w doświadczeniu przez wiarę w obiektywne fakty ewangelii, i dlatego wiara staje się kluczowym słowem w subiektywnej ewangelii; słowem, na które teraz spojrzymy w szczegółach.

Prawdziwa Wiara

Wiara jest naszą naturalną odpowiedzią (instynktem) na obiektywne fakty ewangelii, albo "Chrystusa,- naszej sprawiedliwości". Ta odpowiedź aby była prawdziwą wiarą, musi zawsze być motywowana przez miłość albo docenienie ewangelii w naszych sercach. (Jan. 3;14-16), bardzo jasno tłumaczy, że wiara jest odpowiedzią serca na miłość Boga w Jego darze, którym jest Jezus Chrystus i Jego ukrzyżowanie. Kiedy w pełni zrozumiemy obiektywne fakty ewangelii , a dokładniej prawdę odnoszącą się do krzyża Chrystusa, wtedy jak apostoł Paweł oznajmimy:, " miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł a zatem wszyscy umarli; A umarł za wszystkich , aby ci, którzy żyją, już nie dla siebie samych żyli, lecz dla tego, który za nich umarł i został wzbudzony" (2 Kor 5:14,15). Fakt, że Jezus z własnej woli był w stanie pozbawić się życia wiecznego na zawsze abyśmy mogli żyć w jego stadzie, może nas tylko wypełnić miłością i podziwem. To jest prawdziwą wiarą, która działa przez miłość(Gal.5;6), ktorej owocem jest prawdziwe uwielbienie Boga (nabożeństwo). Każdy wierzący musi zdać sobie sprawę, że wielki wróg dusz, diabeł, przygotował jedną albo więcej imitacii na każdą obiektywną prawdę ewangelii, przez które zwodzi naród Boży. Imitacją sprawiedliwości Chrystusa na przyklad jest samo-usprawiedliwienie, sprawiedliwość, która może ładnie wyglądać, a nawet prawdziwie, ale nie jest z prawdziwej ewangelii(Rzym.10:3 - 4;), dlatego w oczach Boga jest ona równa brudnym szmatom (Iz.64:6),(Rzym.3:20;),(Gal.2:16;). Prawdziwa wiara także ma swoją imitacje, która jest wiarą egocentryczną, albo wiarą, która jest motywowana przez własny interes. Tak jak prawdziwa wiara jest wiarą w Chrystusa, także egocentryczna wiara próbuje się maskować jako wiara w Chrystusa, ale jej korzenie są w ciele, które jest zdominowane przez myślenie o sobie i dlatego nie należy do ewangelii Chrystusa, i dlatego nie ma żadnej mocy. To jest rodzaj wiary, którą mieli Chrześcijanie, do których apostoł Jakób pisał:(Jak.2:14-17;), taka wiara jest potępiona przez Boga, ponieważ nie ma uczynków. Taka wiara pozbawila Kościół Chrześcijański swej mocy dzisiaj. W kontraście egocentrycznej wiary, wieść od trzech aniołów (która jest wieczną dobrą nowiną) oferuje nam wiarę Jezusa, która jest w stanie ukształtować ludzi, którzy mają cierpliwość świętych i zachowują przykazania Boga (Obj. 14;12). Wiara Jezusa, opisana w wieści do Laodycyjan jako złoto sprawdzone w ogniu Obj. 3:18; 1 Piot. 1:7;,wiarę, którą Jezus miał, którą zademonstrował w swoim ziemskim życiu a która zwyciężyła na krzyżu. Jego wiara była motywowana tylko przez miłość agape, i dlatego mogła wytrzymać ognisty test drugiej śmierci. W kontraście, widzimy wiarę jego uczniów przed doświadczeniem krzyża, wiarę, która była motywowana przez siebie, i w konsekwencji wiara, która upadła tak wiele razy Mat. 8:26; 14:31; 16:8; tak więc, pierwszą rzeczą, którą musimy wiedzieć o wierze jest to, że to jest ludzka odpowiedż na ewangelie, i jest ona zawsze motywowana przez miłość albo głębokie z serca docenienie Chrystusa. Jednym z powodów dla których tak wielu Chrzescijan dzisiaj upada w zademonstrowaniu prawdziwej ewangelii jest fakt, że oni mają albo są zmotywowani przez wiarę, która jest egocentryczna, skupiona na własnym interesie, a powodem tego jest fakt, że nie zrozumieli albo ignorują prawdziwe fakty obiektywnej ewangelii, którą jest Chrystus , nasza sprawiedliwość. Jeżeli osoba nie rozumie, że zbawienie pełne i kompletne zostało dokonane w Jezusie Chrystusie, ale myśli, że zbawienie zależy w pewnym stopniu od naszego zachowania, np. urzymanie prawa albo bycie dobrym; wtedy naturalnym owocem tego myślenia będzie "prawda", która jest zatruta przez własny interes,- martwienie się o samego siebie. Gdzie usprawiedliwienie przez wiarę nie jest jasno zrozumiane tam jest niepewność; gdzie jest niepewność tam jest strach; gdzie jest strach tam nie może być miłości ale troska o samego siebie, ponieważ "doskonała miłość usuwa bojaźń, bo bojaźń drży przed karą" sądu 1 Jana 4:17:18;. Myśl, że trzeba być dobrym albo uczucie, że nie jestem dobrym na tyle, aby pójść do nieba, jest jedną z największych przeszkód, dla dzisiejszego ludu Bożego, która stoi na drodze do doświadczenia pradziwej wiary, motywowanej przez miłość. W rezultacie kościół dzisiaj jest duchowym bankrutem Obj. 3:17;. Z tego powodu jest bardzo istotne abyśmy zrozumieli obiektywne fakty ewangelii, prawdę, jaka jest w Chrystusie, bez której nigdy nie możemy doświadczyć prawdziej wiary, która działa przez miłość Gal. 5:6;

Ocalająca wiara

Nie tylko nasza wiara musi być zmotywowana przez miłość, aby była prawdziwą wiarą; nasza wiara musi być ocalającą wiarą abyśmy mogli doświadczyć mocy ewangelii. Jest zbyt wielu chrześcijan, którzy wierzą i nauczają, że ocalającą wiarą na zbawienie jest wierzenie w Chrystusa w podobny sposób w jaki wierzymy firmie ubezpieczeniowej, że zapewni nam materialne bezpieczeństwo. Jeszcze raz podkreślam,że to jest imitacja wiary, ponieważ fundamentem ufności jest własny interes. Prawdziwa ocalająca wiara z drugiej strony domaga się więcej niż wiary w Boga albo Chrystusa za zbawienie. Chociaż wiara zawiera pełną i absolutną ufność w Bogu, dwa greckie słowa w Nowym Testamencie (elpizo i peitho), przetłumaczone przez słowo "ufność" w naszych polskich bibliach, nigdy nie są porównane ani nie są synonimem słowa "wiara". Trzy ważne elementy są zawsze znajdywane w prawdziwej ocalającej wierze, która jest motywowana przez miłość:
1. zrozumienie prawdy, takiej jaką ona jest w Chrystusie;
2. uwierzenie prawdzie,takiej jaką ona jest w Chrystusie;
3. naśladowanie prawdy, takiej jaką ona jest w Chrystusie.
Krótko rozważymy te elementy:

1.Zrozumienie Prawdy

Apostoł Paweł bardzo dokładnie wyjaśnił rzymskim chrześcijanom, że wiara jest ze słuchania, a słuchanie przez słowo Chrystusowe Rzym. 10:17;. Kontekst tego wiersza ws.15-16; pokazuje, że źródłem wiary jest słuchanie ewangelii pokoju, prawdy, która jest w Chrystusie. Jezus jasno wytłumaczył, że wiedza o nim jest bardzo istotna do posiadania ocalającej wiary. On oświadczył "poznacie prawdę a prawda was wyzwoli... jeśli was syn wyswobodzi prawdziwie wolnymi będziecie" (Jn 8:32,36;). Jeszcze raz, apostoł Jan zapisuje słowa wymówione przez naszego Pana w modlitwie: "a to ci żywot wieczny, aby poznali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego Ty posłałeś."(Jn 17:3;). Wiele innych tekstów może tu być cytowanych ukazujących, że zrozumienie prawdziwej ewangelii jest koniecznym i bardzo istotnym elementem do posiadania ocalającej wiary. Sednem żydowskiego problemu jest ten oto fakt: "dają świadectwo", mówi Paweł," że pałają żarliwością do Boga, nie opartą jednak na pełnym zrozumieniu. i nie chcą uznać, że usprawiedliwienie pochodzi od Boga, ale uporczywie trzymają się własnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga" (Rzym. 10:2,3;) Z tego powodu Chrystus dał swoim uczniom wielka pracę do wykonania: "Idźcie na cały świat i głoście ewangelię całemu stworzeniu" (Mk 16:15;). I w tym kontekście mamy zrozumieć słowa Pana: "a ta ewangelia o królestwie będzie głoszona po całej ziemi na świadectwo wszyskim narodom. I wtedy przyjdzie koniec (Mat. 24:14; także Obj. 14:6;). Z tego powodu musimy szczerze szukać aby w pełni znać prawdę jaką ona jest w Chrystusie; zrozumienie ewangelii jest zbawiającym zrozumieniem, które wzmocni i pogłębi naszą wiarę Ef. 4:11-15;.

2. Uwierzenie Prawdzie

Drugim elementem znalezionym w prawdziwej wierze, jest wiara w prawdę, jaka jest w Chrystusie. Biblia jasno naucza, że zwykłe zrozumienie prawdy umysłem nie zbawia. Na przyklad Jezus tłumaczył jasno swym uczniom: "ten, który wierzy (ewangelii) i jest ochrzczony będzie zbawiony (Mk16:16;). W grece słowa wiara(ang. faith) i przekonanie (ang. belief)są tym samym słowem w języku polskim i pochodzą od tego samego rdzenia słów, ponieważ wiara zawiera przekonanie. Ale nie tylko mamy umysłem wierzyć ewangelii, ale przekonanie musi przyjść z serca; to jest bardzo istotne. Mówiąc do Chrześcijan w Rzymie , Paweł powiedział: "mówi się o waszej wierze na całym świecie"(Rzym. 1:8;). Co uczyniło ją tak wyjątkową? Odpowiedź może być znaleziona u Rzym. 6:17:"dzięki niech będą Bogu... daliście z serca posłuch nakazaom tej nauki, której was oddano". W przypowieści o siewcy Mat. 13:3-9,15; 18-23;, Chrystus zilustrował wielu wierzących których Słowo wzruszyło, ale ci których wiara jest jakiejkolwiek wartości i wydają owoc, są tymi, którzy zrozumieli jasno ewangelie i odpowiedzieli na nią sercem w 23; także Dz. ap. 8:36-38; W dzisiejszych czasach jest wiele powodów, dla których osoba może pozytywnie odpowiadać i być pociągnięta do ewangelii. Dla niektórych (zwłaszcza w krajach trzeciego świata) może to oznaczać tańszą albo darmowa edukację; dla innych może to być praca, albo ubranie, albo jedzenie; też są tacy, którzy wstępują do kościoła z powodu rodziny albo nacisków rówieśników, albo emocjonalnego bezpieczeństwa, itd. Ale u wszystkich tych, taka wiara nie jest prawdziwa i nigdy nie przyniesie dobrych owoców, albo zniesie test czasu albo prześladowania. Tylko ci, których wiara jest ugruntowana na głębokiej reakcji serca na ewangelię mogą być nazwani prawdziwie wierzącymi. Powodem, dla którego akt Marii został tak wysoko doceniony przez Jezusa Mk 14:3-9; było to, ponieważ pochodził on z wdzięcznego serca. Serca które nie było skupione na sobie, tak jak serca uczniów, ale będące rezultatem glebokiego wzruszenia t.j. sercem docenienia zbawiającej łaski Bożej Łk.7:36-50;. Na krzyżu samolubna wiara uczniów w końcu została zniszczona , i po zmartwychwstaniu została zamieniona przez prawdziwą wiarę; jest moją modlitwą, że studium obiektywnej ewangelii, a szczególnie studium krzyża, także pozwoli na zniszczenie naszej samolubnej wiary i zamieni ją na prawdziwą wiarę, która działa przez miłość Gal. 5:6;

3. Naśladowanie Prawdy

W końcu, zbawiająca wiara zawiera pełne poddanie dla obiektywnych faktów ewangelii. Tutaj i powyżej wszystko jest elementem, który czyni wiarę instrumentem przez który moc ewangelii może być doświadczona. Ale niestety to jest tutaj gdzie tak wielu błądzi; ponieważ prawdziwa zbawiająca wiara jest ponad zwykłym umysłowym zrozumieniem ewangelii. To był niepokój wyrażony przez apostoła Jakuba: "Ty wierzysz, iż jeden jest Bóg, dobrze czynisz; i dyjabli temu wierzą, wszakże drżą, (Jak. 2:19;). W studium obiektywnych faktów ewangelii zauważamy wiele rzeczy o nas które zostały zrealizowane w świętej historii Chrystusa. Na przykład: odkrywamy, że kiedy Chrystus zmarł za grzech na krzyżu, my także w nim umarlismy. Dlatego, w zbawiającej wierze identyfikujemy siebie samych z tym faktem, tak więc my też na zawsze musimy się pożegnać z naszym starym życiem w grzechu, które odziedziczyliśmy po Adamie. Tylko wtedy kwalifikujemy się do zmartwychwstania i do życia w Chrystusie 2Tym. 2:11;. Prawdziwa zbawiająca wiara wymaga od nas poddania się wszystkim faktom ewangelii Chrystusa i Jego ukrzyżowaniu. Wszyscy wiemy, że nie umieramy za grzech osobiście sami z siebie kiedy wierzymy, i dlatego nadal posiadamy starą grzeszną naturę. Konsekwentnie odkryliśmy, że chociaż jesteśmy Chrzescijanami to zupełnie nie jesteśmy w stanie do życia w sposób jaki Bóg się domaga. Jednakże, jeśli usłuchamy albo poddamy się prawdzie jaka jest w Chrystusie, to w nim nasze naturalne życie zostanie ukrzyżowane, albo uśmiercone, i wtedy wiara znaczy nasze poddanie temu faktowi, i to motywuje nas do pozwolenia Chrystusowi aby żył w nas. W słowach Pawła, naśladować ewangelię oznacza:"uważajcie siebie za umarłych dla grzechu a żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie Panu naszym" (Rzym. 6:10,11;). Wtedy natychmiast żyjemy na płaszczyźnie wiary, a nasze stare życie nie konroluje nas ponieważ jest ukrzyżowane; natomiast zmartwychwstałe życie Chrystusa dominuje i kontroluje nas poprzez zamieszkanie Ducha, i takie życie jest miłe Bogu Gal. 5:22-24; dlatego, że jest życiem Chrystusa Jan 15:4-8;. To był ten element wiary, pełne oddanie prawdzie, która jest w Chrystusie, a który Paweł miał na myśli kiedy ogłosił Galacjanom: "z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyje więc nie ja ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie" (Gal 2:20;). To jest ciągłe zachowanie kompletnego poddania się prawdzie jaka jest w Chrystusie (obiektywne fakty ewangeli) to czyni wiarę instrumentem albo kanałem zbawiającej mocy przez którą jesteśmy usprawieliwieni i przez którą charakter Chrystusa jest w nas reprodukowany. Tak więc, żeby życ jedynie przez wiarę znaczy ponad wszystko żyć życiem, które jest całkiem oddane Chrystusowi. To właśnie oznacza postępowanie według Ducha Gal 5:16-17; 2 Kor3:17-18; Tak więc wnioskujemy, że Chrystus, który jest naszą sprawiedliwością, która staje się prawdziwa w naszym życiu przez wiarę. Innymi słowy, sprawiedliwość Chrystusa staje się naszym osobistym doświadczeniem przez wiarę. I to jest to co Jezus mówi swoim uczniom u Jana 15:5; "kto trwa we mnie a ja w nim, ten wydaje wiele owocu. " Wytrwać w Chystusie po prostu oznacza oddać siebie do dyspozycji w Chrystusie (to znaczy, ty w Chrystusie). Jeżeli tak, to wytrwać w Chrystusie jest tym samym co życie przez wiarę albo postępowanie według Ducha, co z kolei pozwala na życie Chrystusa, albo Chrystusa w tobie, do "wydania owoców". Tak więc, przez wiarę, życie Chrystusa (które każdy wierzący posiada poprzez zamieszkanie Ducha)jest dane pełną wolnością całkowicie wyrażająca siebie przez nasze ludzkie ciała. Tak jak Chrystus żyjąc przez samą wiarę, totalnie poddał się swej pozycji w Bogu, pozwolił mu działać i objawić siebie przez jego ludzkość. "Ja jestem w Ojcu a Ojciec jest we mnie" Jan 14:8-11; Jan 5:19,30; Jan 8:28; 1 Tym. 3:16;. Podobnie, my też przez samą wiarę musimy się kompletnie poddać Chrystusowi, pozwolić mu aby siebie w pełni objawił przez nas Jan 6:56-57; Jan 14:12;.To faktycznie Jezus miał na myśli u Mateusza 11:28-30; kiedy ogłosił "wszyscy spracowani" powiedział,"weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się odemnie... albowiem jarzmo moje jest miłe a brzemię moje lekkie". Jarzmo Chrystusa jest pełnym poddaniem naszej pozycji w Chrystusie tak jak on w pełni oddał swoją pozycję swemu Ojcu. Zbawiająca wiara, dlatego, zawiera więcej niz tylko ufność w Chrystusie na wieczne bezpieczenstwo. Dalej, zbawiająca wiara znaczy więcej niż poleganie na Chrystusie ma pomóc w utrzymaniu prawa i bycia dobrym. Formułą chrześcijańskiego życia zawsze jest "Nie ja ale Chrystus." Bóg nigdy nie pomoże ciału (samodoskonalić się) być dobrym, ponieważ ciało, (które jest domeną szatana) i Bóg są wrogami Rzym. 8:7; Gal.5:17;. Tak oto my żyjemy tylko przez wiarę. Konsekwentnie, przez samą wiarę nie tylko jesteśmy usprawieliwieni, ale także przez samą wiarę jesteśmy uświęceni. A życie Chrystusa, które my posiadamy manifestuje się w nas. Dlatego, w momencie kiedy zstąpimy z platformy życia tylko przez wiarę, wtedy ciało albo to samoistnienie, które naturalnie posiadamy natychmiast bierze kontrolę, i rezultatem jest grzech; tak więc zamiast dobra, którego chcemy dokonać, zuważamy, że czynimy przeciwnie, doświadczenie Rzymian 7:15-24;. Prawdziwa sprawiedliwość przez wiarę, dlatego zawiera obie, radość usprawieliwienia i doświadczenie uświęcenia.

Miejsce Wiary

Następna rzecz jaką musimy poznać i zrozumieć o wierze jest jej miejsce w naszym zbawieniu. Są grupy chrześcijan , które wierzą i nauczają, że to nasza wiara nas zbawia; to jest błędne pojęcie. Wiara sama z siebie nikogo nie może ocalić. Nigdzie w Piśmie nie pisze, że jesteśmy zbawieni z powodu naszej wiary. Jeżeli nasza wiara nas zbawia, wtedy staje się formą uczynku i możemy być z tego dumni. Innymi słowy mogę powiedzieć, "jestem zbawiony ponieważ wierzę w Chrystusa, ja dokonałem czegoś!" Biblia z drugiej strony jasno naucza, że jesteśmy zbawieni przez wiarę. Co oznacza, że wiara jest tylko instrumentem albo kanałem, którym otrzymujemy Chrystusa jako naszą sprawiedliwość. Natomiast jest to Chrystus, jego życie i jego śmierć i jego zmartwychwstanie, które nas zbawia. Funkcją wiary jest zjedoczenie albo połączenie nas z Chrystusem. Tak jak hak pociągowy łączy zepsuty samochód, który stracił możliwość poruszania się o własnej mocy, do ciągnika, który ma wielką siłę, tak też wiara jest jak ten hak, jednoczy nas, którzy są martwi w grzechu, i którzy nic sprawiedliwego sami z siebie uczynić nie mogą Rzym 3:10-13; Efez. 2:1,5; z Chrystusem, który podbił, potępił i zatriumfował nad grzechem w ciele (Rzym. 8:3;). Jezus powiedział:"beze mnie zrobić niczego nie możecie" (Jan 15:5;) Cała moc należy do Chrystusa, który jest w stanie nas ocalić od najgorszego, od przekleństwa grzechu a także kompletnej nieumiejętności czynienia sprawiedliwości. Paweł powiedział: "wszystko mogę w Chrystusie, on mnie wzmacnia" (Filip. 4:13;). Przez wiarę Chrystus może w nas wytworzyć sprawiedliwość Bożą Rzym. 8:4; Heb 7:25; Obj.14:12;. Wiara innymi słowy zawsze musi mieć przedmiot. Przedmiotem prawdziwej wiary jest Chrystus; nic nie może zająć miejsca Chrystusa, nawet wiara. Przez wiarę stajemy się jednym z Chrystusem także Jego sprawiedliwość liczy się jako nasza sprawiedliwość i Jego moc jest dostępna dla nas. To oznaca stać w łasce. Rzym 5:2; Poza tym, wiara jest darem Bożym, a nie czymś co mamy albo co możemy sami stworzyć Rzym. 12:3; Jak człowiek może wierzyć w ewangelie, co to znaczy, wytworzyć wiarę z samego siebie, zuważając, że ewangelia jest śmiesznością dla normalnego umysłu? Kor. 2:14;. Nie można uwierzyć bez wpływu Ducha Świętego. Tak więc, ten który zbawiony jest przez wiarę, jest tym, który w pełni spoczywa na Chrystusie jako jego sprawiedliwości, w odniesieniu do obu, staniem przed Bogiem na sądzie a także jego osobistym codziennym chrześcijańskim doświadczeniu. To jest prawdziwa istota sabatowego odpoczynku Heb.4:2-3; i fundament, na którym doktryna sprawiedliwości przez wiarę jest budowana Filip. 3:9-11;.

Uczynki wiary

Jest to niezwykle istotne aby zrozumieć co "uczynki wiary" znaczą, i jak się różnią od "uczynków prawa". Uczynki wiary prawdziwie należą do ewangelii Chrystusa i są konieczną jej częścią, z drugiej strony, "uczynki prawa" są imitacją i próbą zwiedzenia nas przez diabła. Kiedy zrozumiemy prawdziwą istotę zbawiającej wiary i jej miejsce w naszym zbawieniu, nie będzie trudno zobaczyć, że kto posiada prawdziwą zbawiającą wiarę w Chrystusa będzie w tym samym czasie manifestował w swym zachowniu obecność życia Chrystusa, którą Biblia opisuje jako owoce Ducha Gal. 5:22-25; Apostoł Jakub identyfikuje te owoce jako uczynki wiary 2:14-26;.Jego zdaniem, wielu Chrześcijan w jego dniach porównywało wiarę ze zwykłą mentalną albo werbalną zgodą z ewangelią, problem, który niestety dzisiaj też istnieje. W poprawie tego błędnego punktu widzenia apostoł pokazuje, że wiara zawiera więcej niż płytkie , egocentryczne akceptowanie ewangelii; tłumaczy jasno, że wiara bez uczynków jest martwa(2:17,20,26;). Innymi słowy, wiara musi się manifestować w naszym życiu, inaczej naprawdę nie mamy wiary. Tak więc, prawdziwa wiara jest czymś dynamicznym, ponieważ jednoczy nas z Chrystusem, dlatego musi wytwarzać uczynki, które są sprawiedliwością Chrystusa wytworzoną w wierzących przez obecność Ducha Pańskiego 2 Kor. 3:17,18; Jak to się wszystko różni od "uczynków prawa" ,którym apostoł Paweł tak gorąca się sprzeciwia w swoich listach Rzym. 3:20; Rzym. 9:30-33; Gal. 2 :16; Efez. 2:8-9; (Orginalne greckie tłumaczenie mówi "uczynki prawa"). Jasne, że Paweł nie zaprzecza Jakubowi. Tych dwóch natchnionych pisarzy w pełni się zgadza, ponieważ Paweł też wierzy w uczynki wiaryEfez. 2:10; Tyt. 2:7,14; Tyt. 3:8; Heb. 10:24;. Należy zaznaczyć, że pisarze Nowego Testamentu nie znali słowa w greckim języku, które jest równe "legalizmowi". W konsekwencj użyli frazy "uczynki prawa" aby zaznaczyć zbawienie przez uczynki albo legalizm. Różnica pomiędzy "uczynkami prawa" a "uczynkami wiary" jest bardzo subtelna, ponieważ nie leży ona w samych uczynkach, ale raczej w pochodzeniu albo źrodle tych uczynków. Pozwól mi wyjaśnić: Zewnętrznie, uczynki prawa wydają się wypełniać Boże przykazania albo czynić Jego wolę. W uczynkach wiary prawo Boże Jego wola zostają wypełnionę w nas. Na zewnątrz wydają się bez różnicy; ponieważ celem tych dwóch uczynków jest wypełnienie woli Bożej, która jest wyrażona w Jego prawie. Ale kiedy tylko spojrzymy głębiej na źrodło i motywację tych uczynków zauważymy ogromną rożnicę. Wszystkie uczynki wiary pochodzą z obecności życia Chrystusa kiedy wierzący żyje poprzez samą wiarę. Z drugiej strony, uczynki prawa zaczynają się w ciele (ich naturalne życie), kiedy grzesznik próbuje dotrzymać prawa albo imitować życie Chrystusa przez własne wysiłki, które w rzeczywistości dbają o własny interes. Osoba wykonująca "uczynki prawa" może się modlić do Chrysusa o pomoc a nawet błagać Boga o moc Ducha Świętego, ale w centrum wszystkich jego uczynków jest jego naturalna siła. To natomiast było sednem problemu Galacjan. Ci chrześcijanie urodzili się w Duchu Świętym (otrzymali życie Chrystusa), ale diabeł ich zwiódł do próbowania pielęgnowania ich charakteu w ciele Gal.3:1-3;. Przykro powiedzieć, wielu ludzi bożych popadło w tą samą subtelną pułapkę. Chciałbym jeszcze raz czytelnikom przypomnieć, że formułą ewangelii zawsze jest,"nie ja ale Chrystus". Gdzie są uczynki wiary tam nie znajdziesz wysiłków ciała, ani naturalnej siły. Ponieważ uczynki wiary to jest po prostu Chrystus żyjący we mnie przez wiarę (Gal. 2:20;). Za każdym takim uczynkiem jest miłość jako motywujący bodziec, dlatego, że Chrystus jest miłością. Dlatego miłość ( agape Chrystusa w nas) staje się wypełnieniem prawa Rzym. 13:8-10; Gal. 5:14; także 1 Jan 4:7,12;;. Z drugiej strony, uczynki prawa mają początek we własnym-interesie i dlatego zawsze będą motywowane przez nas samych , bez znaczenia jak dobre te uczynki są albo wydają się dla innych dobre. To jest grzech kościoła laodycejskiego. On nieświadomie zamieniał uczynki wiary (motywowane przez miłość do Chrystusa) na uczynki prawa ( motywowane przez własny-interes). Możemy wywnioskować, że czynienie uczynków prawa jest formą subtelnej albo nieświadomej rebeli przeciwko Bogu, ponieważ wszystkie takie uczynki są niezależne od Boga. Z tego powodu Bóg potępi wszystkie takie uczynki na sądzie, porównując je z nieposłuszeństwem Mat. 7:21-23; Łk.13:25-28;. Chcę dwie rzeczy bardzo dokładnie wyjaśnić. Po pierwsze, w żadnych okolicznościach Bóg nie będzie partnerem z ciałem (czytaj: troska o samego siebie) poieważ ciało należy do szatana i dlatego musi być ukrzyżowane Gal. 5:24;. Po drugie, tylko Bóg może produkowac boskość i sprawiedliwość; i zrobi to jeżeli stracimy całe oparcie w ciele (to jest naszą naturalną zdolność) i będziemy żyli tylko przez wiarę Fil. 3:3-9;.Bóg niedał nam swojego jedynego Syna abyśmy go kopiowali albo imitowali, ale żebyśmy go przyjęli do siebie całym naszym sercem Jan 3:16;;. Tylko wtedy, kiedy się poddamy temu, który nas ukochal i dał siebie samego za nas aby nasze życie stało się przyjemne dla Boga Jan 15:1-8;. Musimy jasno zrozumieć, że Bóg nie patrzy na nas i sądzi jak dobrymi jesteśmy albo jak ciężko próbujemy zachować jego prawo. Nie! Bóg szuka tylko jednej rzeczy w nas , to jest jak dużo swojego Syna w nas widzi. Zanim przejdziemy do następnego punktu, dobrze by było powiedzieć parę słów na temat postępowania według ducha (Gal. 5;16; Rzym.8:1-4;). Życie Chrystusa spoczywa w każdym wierzącym przez obecność Ducha Świętego, dla tego właśnie powodu "Chrystus w tobie" jest równy "Duchowi w tobie" (Rzym. 8:9,10;). Stąd, odnosi się to do życia Chrystusa jako Ducha życia w Chrystusie Jezusie Rzym. 8:2;. Już wcześnie widzielismy, że życie Chrystusa staje się znaczące dla nas i tylko wtedy zrozumiemy ewangelię żyjąc przez wiarę w absolutnym oddaniu Chrystusowi-naszej sprawiedliwosci. Ponieważ w Piśmie, życie Chrystusa jest identyfikowane z obecnoscią Ducha Bożego, życie przez wiarę jest tym samym co postępowanie w Duchu. W obu przypadkach nasze własne-życie jest skasowane i martwe przez krzyż Chrystusa, aby teraz życie Chrystusa albo Duch Święty miał kompletną kontrolę nad nami, naszymi myślami, naszymi pragnieniami naszymi uczuciami, naszymi motywami i naszym działaniem Rzym.13:14; Gal. 5;16;. To wszystko jest w przeciwieństwie do chodzenia w ciele albo za ciałem, które jest podstawową formułą uczynków prawa. Część 9 pogłębi studium Ducha Świętgo w szczegółach

Usprawiedliwienie i uświęcenie przez wiarę

Po zdefiniowaniu prawdziwej zbawiającej wiary i zobaczeniu jaką część ona odgrywa dla naszego zbawienia, zakończymy studium tej części poprzez spojrzenie na dwie główne definicje, mianowicie usprawiedliwienie przez wiarę i uświęcenie przez wiarę, które razem budują doktrynę sprawiedliwości przez wiarę. Jest dzisiaj pewnego rodzaju nieporozumienie odnoszące się do tych dwóch aspektów sprawiedliwości przez wiarę, które musi być wyjaśnione, abyśmy mogli otrzymac jasny obraz i zrozumienie tej najważniejszej doktryny. Są dwa fakty odnoszące się do doktryny sprawiedliwości przez wiarę, o których musimy być bardzo klarowni:
(1) Obie, sprawiedliwość i uświęcenie jest znalezione albo zbudowane na obiektywnej ewangelii, albo co Chrystus już przygotował dla upadłej ludzkości w jego świętej historii.
(2) Obie są doświadczone w życiu wierzącego jedynie przez wiarę.
Nie da się wystarczająco podkreślić tych dwóch faktów odnosząch się do sprawiedliwości przez wiarę. Musimy się teraz zapytać siebie, co jest zawarte w usprawiedliwieniu i uświęceniu przez wiarę , i w jakim sensie się różnią? Pamietając, że oba są zbudowane na obiektywnych faktach ewangelii, możemy opisać usprawiedliwienie przez wiarę jako sprawiedliwość Chrystusa, która jest nam zapisana jako wynik zaakceptowania albo bycia zjednoczonym w Chrystusie przez wiarę; a uświęcenie przez wiarę jest sprawiedliwością Chrystusa przeniesioną na nas jako rezultat życia w wierze. Legalne usprawiedliwienie skutkujace na krzyżu nie jest czymś co doświadczamy, ale czymś co otrzymujemy albo "wierzymy" jako w darmowy dar wiary, natomiast uświęcenie jest czymś co osobiście doświadczamy, kiedy chodzimy z wiarą. A tym co dostajemy i doświadczamy jest sprawiedliwość Chrystusa. Usprawiedliwienie więc jest darem ewangelii, która nas grzeszników ogłasza sprawieliwymi przed Bogiem, a uświęcenie jest warunkiem ewangelii, które produkuje sprawiedliwość w nim. Pierwsze kwalifikuje go do nieba, a drugie czyni go gotowym do życia w niebie. Dlatego, ewangelia w pełni zaspokaja potrzeby człowieka. Już rozważyliśmy fakt (rozdział 3), że usprawiedliwienie jest po prostu obiektywną ewangelią zadaną wierzącemu, który podjął się przyjąć Chrystusa przez wiarę. Przez to mamy na myśli to, kiedy osoba akceptuje ewangelię i przez wiarę zjednoczona jest z Chrystusem stając się jednym z nim, natomiast to co Chrystus dla nas przygotował jako naszą gwarancję, staje sie efektywne, tak więc historia Chrystusa staje sie historią wierzącego, który teraz jest w Chrystusie przez wiarę. Konsekwentnie, ta osoba nie jest już pod potępieniem ale przeszła z śmierci do życia Jan 5:24; Rzym 8:1;. Bóg patrzy na niego (usprawiedliwionego wierzącego) tak jak by wypełnił wszystkie konieczne wymogi prawa aby kwalifikować się do nieba i wiecznego życia. Dlatego usprawiedliwienie przez wiarę może być opisane jako praca chwili - w odpowiedzi serca na to co Chrystus dokonał. Z drugiej strony, uświęcenie jest codziennym, życiowym doświadczeniem, zdawanym przez wierzącego, który chodzi z wiarą. Ewangelia nie tylko nam daje sprawiedliwość Chrystusa za darmo, abyśmy mogli być wyciągnięci z potępienia przez prawo, ale o wiele więcej; ewangelia daje nam sprawiedliwość Chrystusa jako osobiste doświadczenie abyśmy mogli odzwierciedlać charakter Chrystusa. Dlatego każda osoba, która myśli, że może się zatrzymać na usprawiedliwieniu przez wiarę i uczynić z tego wszystko, otrzymuje tylko połowę ewangelii, pomimo tego, że ta połowa przez całą historię kwalifikowała wiernych do nieba. Bóg nie przysłał swego Syna aby nas legalnie wyprowadził z grzechu aby mógł nas ogłosić sprawiedliwymi. O wiele więcej, Chrystus przyszedł aby nas uwolnić z więzienia grzechu, i odtworzyć w nas obraz Boga. I ta praca odnowienia, która zawiera uświęcenie przez wiarę jako część dobrej nowiny ewangelii, i nie będzie w pełni zrealizowana aż do końca czasu próby, kiedy Jego lud będzie zapieczętowany Rzym 8:23; Ef. 2:7; Obj. 7:1-4;Obj. 14:1-5;. Bożym celem jest aby jego Syn manifestował się w ludziach wiary teraz, w tym obecnym świecie Ef. 4:22-25;, żeby Jego lud mógł pokazać w pełni Jego charakter ginącemu światu. Ponieważ tylko Bóg może zademonstrować straconemu światu moc ewangelii, moc, która w Jezusie Chrystusie okazała się dominująca nad mocą grzechu i szatana. Tak więc, te podwójne fakty, otrzymanie sprawiedliwości Chrystusa przez usprawieliwienie przez wiarę i doświadczenie sprawiedliwości Chrystusa przez uświęcenie przez wiarę (czasami nazywane owocem usprawieliwienia), dają nam kompletny obraz doktryny sprawiedliwości przez wiarę. Głównymi różnicami pomiędzy usprawiedliwieniem a uświęceniem przez wiarę sa: usprawiedliwienie przez wiarę czyni efektywnym nasze legalne albo sądowe sytuacje przed Bogiem, gdzie uświęcenie przez wiarę ma do czynienia z naszyn codziennym doświadczeniem jako chrześcijan. Usprawiedliwienie przez wiarę jest zasłużone i kwalifikuje wierzącego do nieba, teraz i na sądzie, uświęcenie przez wiarę natomiast wskazuje, manifestuje co już mamy w Jezusie poprzez usprawieliwienie przez wiarę. Usprawiedliwienie przez wiarę jest pracą chwili, pomimo tego, że działa przez nasze całe wierzące życie, a uświęcenie przez wiarę jest pracą całego życia gdzie musi być doświadczane codziennie przez żywą wiarę. Ale z dala od tych trzech różnic , usprawiedliwienie i uświęcenie przez wiarę jest ściśle połączone i nie może być rozłączone ponieważ w obu sprawiedliwość Chrystusa jest kluczowym wektorem, i obie są objawione tylko przez wiarę. Z tego powodu doktryna usprawiedliwienia przez wiarę, rozumiana w swoim najszerszym pojęciu, zawiera doświadczczenie uświęcenia albo świętego życia (zauważ np. Jak.2:21-24;). Zanim zakończymy ten ważny temat , musimy powiedzieć parę słów na temat nieporozumień nauczanych przez wielu. Pierwszym jest to, że usprawiedliwienie przez wiarę odnosi się tylko do przebaczenia naszych przeszłych grzechów. Jest to jedna z prawd usprawiedliwienia przez wiarę, ale o wiele wiecej jest zawarte w tej prawdzie. Sprawiedliwość Chrystusa jaką widzieliśmy w studium obiektywnej ewangelii, zawiera więcej niż śmierć Chrystusa za nasze grzechy. Poza wypełniem wymogów prawa w imieniu naszych wszystkich grzechów przeszłych, teraźniejszych i przyszłych, Chrystus także wypełnił kompletnie prawo w naszym imieniu. To wszystko staje się nasze w momencie kiedy jesteśmy usprawiedliwieni przez wiarę. Innymi słowy, usprawiedliwienie przez wiarę daje człowiekowi całą sprawiedliwość Chrystusa, którą On dla niego przygotował, żeby nic więcej nie potrzebował aby być zakwalifikowanym do nieba. W tym każdy chrześcijanin musi mieć absolutną jasność, inaczej będziemy ofiarami strachu i ciągle będziemy się bać o nasze wieczne bezpieczeństwo, w takich warunkach jest nie możliwe, żeby móc prawdziwie docenić sercem krzyż Chrystusa , bez którego nie możemy doświadczyć autentycznego uświęcenia przez wiarę. Jest to prawda, że przebaczenie jest najwspanielszą rzeczą dla nas grzeszników, chociaż cudowne, przebaczenie jest nadal negatywną rzeczą, ponieważ zajmuje się tylko naszymi grzechami, jesteśmy uniewinnieni, a nie potępieni. Jednak usprawiedliwienie przez wiarę jest tak samo negatywną jak i pozytywną prawdą; chociaż zawiera przebaczenie naszych wszystkich grzechów, ono postępuje dalej i ogłasza nas pozytywnie sprawiedliwymi, i zmienia nasze serca. W usprawiedliwieniu, sprawiedliwość Chrystusa staje sie naszym dziedzictwem abysmy mogli być w pełni sprawiedliwi przed Bogiem teraz i na sądzie. To jest wielce chojny dar ewangelii Chrystusa. Przykro powiedziec, ale diabeł zwiódł wielu do wierzenia, że usprawiedliwienie przez wiarę nie kwalifikuje ich w pełni do nieba; że wymagane jest od nas więcej, innymi słowy utrzymywanie prawa i czynienie dobrych uczynków. W rezultacie, większość szczerych chrzescijan zostało złapanych w tą subtelną pułapkę legalizmu, i dlatego żyją w ciągłym strachu i niepewności Sytuacja, która okradła kościoł z jego siły i radości chrzescijańskiej służby, która powinna być motywowana przez miłość. To było sednem problemu Galacjan, który stał się powodem ostrego listu Pawła. Innym problemem dla wielu jest ten znajomy slogan,"Uświęcenie jest życiową pracą". Wielu interpretuje to stwierdzenie myśląc, że zajmuje to całe życie aby osiągnąć uświęcenie. Taka interpretacja tego stierdzenia jest wielkim błędem i następnym zwiedzeniem diabła. Przeciwnie, chrześcijanie, którzy nie żyją życiem wypełnionym Chrystusem żyją życiem ponizej normy. Po kilku latach od czasu nawrócenia z pogaństwa, apostoł Paweł potępia Koryntian za ciągłe bycie niemowlakami w Chrystusie 1 Kor. 3:1-3. Normalnym chrześcijańskim życiem jest Chrystus żyjący we mnie przez wiarę. Cokolwiek innego jest odstępstwem od Bożego ideału dla każdego wierzącego. Jednakże, ponieważ grzeszne ciało jest w nas bardzo żywe, i ciągle próbuje pokazać swoją brzydką głowę, uświęcenie przez wiarę jest tylko możliwe poprzez ciągłą wiarę, uwagę i modlitwę. To czyni uświęcenie życiową pracą. Tak jak jedzenie jest życiową pracą dla ciała, aby zachować przez to fizyczne życie, tak też uświęcenie jest życiową pracą, jeżeli Chrystus ma żyć przez nas i w nas. To jest sednem usprawiedliwienia przez wiare. "W Chrystusie" jesteśmy doskonali pod każdym względem, charakterze i dokonaniu, w sprawiedliwości i legalnie; to jest to co Chrystus dla nas uzyskał przez swoje życie, śmierć i zmartwychwstanie. Heb 9:12; i to jest fundamentem naszego usprawiedliwienia. Ale w praktyce często upadamy. Chrześcijańskie życie uświecenia jest doświadczeniem stania się w charakterze jak i w praktyce tym czym już jesteśmy "w Chrystusie" przez wiarę.


Poniższe teksty pokazują naszą sytuację "w Chrystusie" przez wiarę,
a obok odpowiednią praktykę, albo życie w wierze.

Usprawiedliwienie

czyli jaka jest nasza pozycja "w Chrystusie" poprzez modlitwę


1 Kor. 1:30;
Ef. 1:3-6;
Kol.2:10;
Hebr. 10:13;

Uświęcenie

czyli jakie powinny być nasze przeżycia dzięki Duchowi Św. i modlitwie


Ef.4:1;
Kol. 2:6;
Kol. 4:12;
2 Tym. 3:17;
Heb. 13:20-21;

1. Martwi dla grzechu

Rzym. 6:2-10;
Kol. 2:20;
1. Nie mają miejsca dla grzechu

Rzym. 6:11-15;
Kol. 3:1-3;
1 Piot. 2:24;
2.Żywy dla Boga

Jan 5:24;
Jan 20:31;
Rzym. 6:11;
Rzym. 8:10;
1 Jana 5:1;
2. Żyją dla Boga

Rzym. 14:8;
2 Kor. 5:15;
Gal.2:19-20;
Tyt. 2:11-12;
3. Legalnie sprawiedliwi

Rzym. 1:17;
Rzym. 3:21-26;
Rzym. 4:1,6;
Rzym. 5:17;
1 Kor. 1:30;
Fil. 3:9;
3.Żyją sprawiedliwie

2 Tym. 2:22;
1 Jana 3:7;
1 Kor. 15:34;
Fil. 1:11;
1 Tym. 6:11;

4.Adoptowani jako dzieci Boże


Ef. 1:5;
Gal. 3:26;
1 Jana 3:1;
Rzym. 8:16;

4.Zachowują się jak dzieci Boże


Ef. 5:1,8;
1 Piot. 1:13-14;

5. Boża prawna własność


Ef. 1:4;
2 Tym. 2:19;

5. Oddali się Bogu


Rzym. 12:1;
2 Tym. 2:19-21;

6. Nie z tego świata ale obywatele nieba


Jan 15:19;
Jan 17:14-16;
1 Jana 5:19;

6. Nie kochają świata ale żyją jak obywatele nieba


1 Jana 5:4-5;
1 Jana 2:15;
Kol. 3:1-2;
Jak. 1:27;

7. Ukrzyżowani dla świata


Gal. 1:4;
Gal. 6:14-15;;

7. Unikają ziemskich praktyk


1 Jana 2:15-17;
Jak. 1:27;
Jak. 4:4;
Rzym. 12:2;

8. Stali się sługami Boga


1 Kor. 7:22-23;
Rzym. 6:22;

8. Służą z radością jako słudzy Boga


Rzym. 6:17-19;
Rzym. 12:11;
Heb. 12:28;

9. Mają nowe życie


2 Kor. 5:17;
2 Piot. 1:4;
Gal. 6:15;

9. Chodzą w nowości życia


Rzym. 6:4;
Rzym. 7:6;
Ef. 4:24;

10. Zawsze zgodni z prawem


Rzym. 10:4;
Rzym. 3:31;
Fil. 3:9;

10. Utrzymują i wypełniają prawo


Rzym. 8:4;
1 Jana 5:2-3;
Obj. 14:12;

11. Są światłem dla świata


Mat. 5:14;
1 Tes.5:5;

11. Chodzą jak dzieci światła



Mat. 5:15;
Ef. 5:8
;

12. Oczyszczeni


Jan 15:3;
1 Jana 1:7,9;

12. Oczysczczający siebie


2 Kor. 7:1;
Fil. 4:8;

13. Uczynieni świętymi


Ef. 1:4;
1 Kor. 3:17;
Hebr. 3:1;

13. Żyją świętym życiem


1 Jana 3:7;
1 Piot. 1:15-16;
2 Piot. 3:14;

14. Wolni od niewoli grzechu


Jan 8:32-36;
Rzym. 6:18;
Rzym. 8:2;

14. Nie pozwalają grzechowi panować nad sobą


Rzym. 6:22;
Gal. 5:1,13-14;
2 Kor. 3:17-18;

15. Bezpieczni w Chrystusie


1 Piot. 1:5;
Rzym. 8:1;
Jan 10:27-28;

15. Cieszą się tym bezpieczeństwem


2 Piot. 1:10;;
Hebr. 10:19-22;
1 Tes. 1:5;

16. Zamieszkały i prowadzący Duch


1 Kor. 3:16;
1 Kor. 6:19-20;
2 Kor. 6:16;
Rzym. 8:9-10;

16. Pozwalają na kierownictwo Ducha


Gal. 5:16-17;
Gal. 5:25;
Ef. 4:30;
Ef. 5:18;

17. Obdarzeni Duchem


Rzym. 12:5-6;
Rzym. 6:1;
1 Kor. 12:4,12;
Ef. 4:7-13;

17. Używają darów Ducha


Rzym. 12:3-8;
1 Piot. 4:11;

18. Upoważnieni do świadczenia


Łuk. 24:49;
Dz. ap. 1:8;;
2 Kor. 4:7;
Ef. 3:20;

18. Świadczący w mocy


1 Kor. 2:4;
Ef. 6:10;
Fil. 3:10;
Fil. 4:13;

19. Dano im posiadać miłość Chrystusa


Rzym. 5:5;
1 Kor. 12:31;
1 Kor.13:1-13;
1 Jana 2:5;
1 Jana 5:1;

19. Miłują jak Chrystus miłował


Jan 3:34-35;
1 Piot. 1:22;
1 Piot. 4:8;
1 Jana 3:18,23;
1 Jana 4:7,12;

20. Legalnie w Chrystusie


1 Kor. 1:30;
Ef. 1:3-6,10;
Ef. 2:5-6,13;

20. Radośnie znoszący próby w Chrystusie


Jan 15:4-7;
1 Jana 2:6,28;
1 Jana 3:6;

Jest jasne z powyższego studium, że życie, którego od nas oczekuje Bóg jest życiem jego Syna. Każda klauzula została wypełniona dla nas w Chrystusie. I Chociaż nie jesteśmy usprawiedliwieni przez wiarę plus uczynki, to prawdziwe usprawiedliwienie Tyt. 3:5,8; zawsze produkuje uczynki Jan 14:12; Ef. 2:8-10; . Dlatego "Wszystko co z Boga, zwycięża świat, tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat , jest nasza wiara" (1 Jana 5:4;).


BACK 
HOME 
NEXT
Hosted by www.Geocities.ws

1